บทละครโทรทัศน์ ปดิวรัดา ตอนที่ 7 หน้า 8
อาหารน่าทาน จัดสวยงามบนโต๊ะ ริน สาย เสริม ดูแล อรุณฤกษ์ และดวงสวาทเดินเข้ามา
“โห น่ากินทั้งนั้นเลย” อรุณฤกษ์ชม
คุณหญิงแก้วเดินเข้ามา “มื้อนี้ให้ถือว่าเป็นการเลี้ยงสั่งลา!”
“ลาใครครับคุณหญิง” อรุณฤกษ์ไม่เข้าใจ ดวงสวาทรู้แล้วว่าคุณหญิงแก้วเอาจริง หน้าเสียไป มองหน้าอรุณฤกษ์เป็นนัย อรุณฤกษ์ความรู้สึกช้า ชี้ตัวเอง “ลาผม หมายถึงลาผมหรือครับ”
สายกับเสริมพยักหน้ากันหงึกๆ ช่วยชี้หน้าอรุณฤกษ์โดยพร้อมเพรียงว่า.... มึงนั่นแหล่ะ อรุณฤกษ์หน้าเสียเมื่อเห็นอาการของสายและเสริม
“พ่อศรัณย์กับบราลีไม่ได้รักกันมาตั้งแต่ต้น ฉันเป็นคนขอให้เขามาแต่งงานกัน เทียบกับความสัมพันธ์ยาวนานที่พวกเธอมี เวลาเดือนกว่าๆที่นี่ คงสร้างความผูกพันไม่ได้มากนักหรอก”
รินงง ไม่รู้มาก่อนว่าคุณหญิงแก้วจะพูดเรื่องนี้ “คุณแม่ ?”
ดวงสวาทประชด “หึ คุณน้าตรงประเด็นเสมอ”
“ฉันอยากขอโอกาสให้เขาทั้งสองคน โอกาสที่พวกเธอทิ้งไป”
สายหันไปใช้มีดเตรียมเฉาะมะพร้าวลูกที่เตรียมไว้
“ผมทิ้งโอกาสไปหรือครับ”
“คุณสนิทสนมกับหนูบราลีมาก่อน ทำไมไม่ให้พ่อแม่มาสู่ขอก่อนหน้านี้ล่ะ หน้าตาชาติตระกูลอย่างคุณ ท่านเจ้าคุณบำรุงคงไม่รังเกียจ”
สายเฉาะมีดลงไปที่มะพร้าว “โป๊ะแสกหน้าเลย” ทุกคนตกใจมองมา “แฮะๆ มะพร้าวน้ำหอมทานเป็นของหวานค่ะ”
อรุณฤกษ์หน้าเสีย เถียงไม่ออก “ผมเอ้อ...ผม”
“ถ้าคุณปล่อยโอกาสนั้นหลุดลอยไปแล้ว มันยุติธรรมหรือที่ตอนนี้คุณมาทวงคืน” อรุณฤกษ์จ๋อยสนิท “ส่วนหนูดวง น้าเสียใจที่การแต่งงานไม่เป็นไปตามที่หวัง หนูหนีปัญหามาอย่างนี้ ความทุกข์มันจะหายไปได้ยังไง น้าไม่เห็นทางเลย หนูควรกลับไปกรุงเทพ ไปจัดการที่ตัวปัญหานั้นเสีย”
สายเฉาะลูกที่สอง เปรี้ยง “โป๊ะอีกแล้ว .....” ทุกคนมองมา สายเลยบอกยิ้มๆ “เอาอีกลูกเจ้าค่ะ เดี๋ยวไม่อิ่ม”
ดวงสวาทสีหน้าเข้มขึ้นพร้อมสู้ “คุณน้าอ้างสิทธิ์ความเป็นสามีภรรยาที่งานแต่งงาน แล้วสามีภรรยาในแง่อื่นล่ะคะ มีสิทธิ์แค่ไหน”
คราวนี้คุณหญิงแก้ว เป็นฝ่ายอึ้งงง
ศรัณย์เดินขึ้นเรือนมา หยุดชะงักฟัง เพราะได้ยินเขาคุยเรื่องซีเรียสกัน เสนอที่เดินตามมาเลยหยุดฟังไปด้วย
คุณหญิงแก้วซัก “หนูหมายถึงอะไร”
“หนูกับศรัณย์เป็นผัวเมียกันแล้วโดยพฤตินัย!”
ศรัณย์หลับตา เรื่องที่เป็นปมใหญ่ที่สุด ในที่สุดเรื่องนี้ก็รู้ถึงหูทุกคน สีหน้ารินเสียใจชัดเจน
“โอ๊ะ” เสนอตกใจมองศรัณย์