บทละครโทรทัศน์ สุสานคนเป็น ตอนที่ 2 หน้า 27
11 สิงหาคม 2564 ( 12:23 )
606.2K
1
ที่หน้าบ้านหมอผัน ธารินทร์กับอุษายืนคุยกันอยู่มุมนอกบ้านที่มีต้นไม้ร่มรื่น
“ผมอาจต้องย้ายไปประจำการที่อื่น...อยากให้ษาไปด้วย...”
“ไปยังไงล่ะคะ...”
ธารินทร์จับมืออุษา “แต่งงานกับผมสิ...ผมจะให้พ่อไปสู่ขอจากคุณลั่นทม...”
“ษายังไม่อยากคิดเรื่องนี้ ษาเป็นห่วงคุณน้าค่ะรินทร์..”
ธารินทร์พยักหน้าจำยอม ต้อยติ่งเดินเข้ามาหา
“พี่อุษา...ทานข้าวค่ะ...”
ที่โต๊ะอาหาร มีกับข้าวง่ายๆ อยู่สามสี่อย่าง หมอผัน ต้อยติ่งอุษาและธารินทร์นั่งกันพร้อมหน้า
“กับข้าวคนจนนะหนูอุษา”
“อร่อยทุกอย่างเลยค่ะ...”
“อร่อยก็ต้องทานเยอะๆ...เดี๋ยวผมจะไปส่งที่บ้าน...”
ต้อยติ่งยิ้มให้ทั้งสองคน
“ตอนนี้ดวงชะตาของคุณนายลั่นทมน่าเป็นห่วง...ท่านให้ผมดูหมอให้วันที่ท่านทำบุญบ้าน ผมก็ดูไม่ละเอียดหรอก..แล้วก็ไม่ค่อยกล้าทำนายด้วย...”
อุษาหน้าซีด “คุณน้าจะเป็นอะไรมากมั้ยคะ...”
“ผมพยายามสวดมนต์ช่วยท่านอยู่...”
อุษาก้มหน้า ทานข้าวต่อไปไม่ได้
“พ่อไม่น่าพูดเลย...”
“โทษทีว่ะเจ้ารินทร์ แต่พ่อคิดว่าไม่พูดตอนนี้ก็คงไม่มีโอกาส”
สีหน้าอุษาเป็นกังวล
สระว่ายน้ำของโรงแรม ลั่นทมกำลังว่ายน้ำ ชีพนั่งจิบเครื่องดื่มอยู่ที่เก้าอี้ผ้าใบริมสระ มองดูลั่นทมว่ายน้ำ ลั่นทมว่ายมาเกาะขอบสระ ลั่นทมชวนชีพเสียงร่าเริง
“ชีพคะ มาว่ายน้ำกันเถอะค่ะ”
“เดี๋ยวก่อนครับ ทม”
“มาสิ...สนุกดีออกค่ะ นานๆ ทมจะได้ออกกำลังกายซะที”
“ระวังเหนื่อยนะ เดี๋ยวจะไม่สบายไปอีก”
“ไม่มีทางหรอกค่ะ ทมแข็งแรงดีแล้ว...ทมไม่เป็นอะไรแล้วค่ะชีพ”
ลั่นทมโผไปที่กลางสระน้ำ ว่ายน้ำอย่างร่าเริง พลางหันมาทางชีพ