บทละครโทรทัศน์ สุสานคนเป็น ตอนที่ 2 หน้า 28
11 สิงหาคม 2564 ( 12:23 )
606.2K
1
ในห้องของหวานรสสุคนธ์นอนอยู่บนเตียง ดวงตาจับจ้องที่เพดาน นึกถึงตอนที่ชีพกับตนเองอยู่ด้วยกัน ตอนพนักงานคอนโดไล่ไม่ให้รสสุคนธ์เข้าไปในคอนโด ตอนที่ชีพจะไปเที่ยวระนองกับลั่นทมที่หน้าบ้าน
หวานเข้ามาพอดี “น่าจะไปช่วยงานเขาในครัวบ้าง ตอนนี้เขาทำความสะอาดบ้านกันอยู่ คุณผู้หญิงกลับมาเห็นบ้านสะอาดๆ จะได้ชื่นใจ”
รสสุคนธ์ผุดลุกขึ้นนั่ง “เหรอ ระวังเถอะ จะได้ทำความสะอาดบ้านไว้จัดงานศพนังลั่นทม”
“อีรส...”
รสสุคนธ์เชิดหน้า “น้าหวานก็รู้ว่าฉันไม่ชอบ ทำไมถึงต้องตอกย้ำกันด้วย...ยังไงฉันก็ไม่มีวันก้มหัวให้คุณผู้หญิงของน้าหรอก”
“เกิดมาเป็นขี้ข้าเขา ยังจะทำปากดี เอ็งมีสิทธิ์อะไร”
“สิทธิ์ที่ฉันเป็นเมียคุณชีพเหมือนกันน่ะสิ...”
หวานเอือมระอาไม่รู้จะจัดการกับรสสุคนธ์ยังไง เลยเดินออกไปอย่างไม่สบอารมณ์ บ่นพึมพำไม่ได้ศัพท์ รสสุคนธ์ล้มตัวลงนอน น้ำตาเอ่อคลอ
เสียงหัวเราะของลั่นทมดังเข้ามา ที่ชายหาดลั่นทมหัวเราะเริงร่า ขี่ม้ามาตามริมหาด ชีพยืนมองอยู่
“ระวังหน่อยนะจ๊ะที่รัก...”
“ค่ะชีพ”
ลั่นทมจับสายบังเหียนด้วยมือข้างเดียว อีกมือโบกให้ชีพ “ชีพ...สนุกจังค่ะ...”
ม้าวิ่งไปอย่างเร็ว สีหน้าลั่นทมตกใจ
ชีพตกใจ หน้าซีดเผือด “ทม...”
คนอื่นๆ ที่ชายหาดพากันเหลียวดู พนักงานดูแลม้า เข้าควบคุมได้ ลั่นทมฟุบไป ชีพวิ่งมา
“ทม...ทม...”
ชีพกับคนดูแลม้าช่วยกันประคองลั่นทมลงมา ร่างลั่นทมอ่อนปวกเปียกในอ้อมกอดของชีพ
“ทม...ทม..” ชีพเขย่าตัวลั่นทม ลั่นทมลืมตา แล้วหัวเราะลั่นดัง
“คะชีพ...เห็นมั้ย ทมไม่เป็นอะไรแล้ว ทมหายแล้ว...”
ชีพหายใจโล่งอก “ผมเป็นห่วงคุณแทบแย่ ทีหลังอย่าเล่นแบบนี้อีกนะครับ”