บทละครโทรทัศน์ คมแฝก ตอนที่ 22 หน้า 12
“ดอกไม้ เธอจะทำอะไรของเธอ”
“ถ้าไม่มีแก ทุกอย่างก็จะดีขึ้น แกต้องตาย”
ดอกไม้บีบคางอัญชันแล้วเอานมกรอกปาก อัญชันดิ้นรนแต่ไม่ยอมให้ยาพิษนั้นผ่านลงคอ
อัญชันรวบรวมเรี่ยวแรงผลักดอกไม้ออกไป จนล้มก้นจํ้าเบ้าก่อนจะรีบเผ่น “อัญชัน!”
อัญชันวิ่งหนีถูกดอกไม้รวบข้อเท้ากระชากไว้ ดอกไม้ตะกายขึ้นคร่อม ตบอัญชันสองที ดอกไม้ยกมือบีบคออัญชันอย่างแรง “แกทำลายชีวิตของฉันมาพอแล้ว ถ้าไม่มีแกซักคนฉันก็จะได้มีความสุขซะที” ดอกไม้ยิ้ม “นายแสนจะต้องรักฉันคนเดียว นายแสนต้องเป็นของฉันได้ยินมั้ย นังชาติชั่ว !!”
ดอกไม้หยิบขวดยาพิษมากรอกปากอัญชัน “จบสิ้นกันซะที นังสารเลว”
“ดอกไม้!!!!” ดอกไม้ตกใจหันไป เจอแสนตบฉาดทีเดียวถึงกับปลิวถลา
อัญชันถึงกับทรุดไอสำลักเพราะขาดอากาศ ดอกไม้ตกใจ “นายแสน”
โถงกระจกบ้านแสน ท่ามกลางเสียงกรีดร้องของดอกไม้ แสนจิกผมดอกไม้ลากมากับพื้นอย่างไม่ปรานี สิงโต มั่น และสมุนต่างออกมาดูด้วยความงุนงง
“นายแสนอย่าทำฉัน ฉันกลัวแล้ว”
“เธอมันอสรพิษ เลี้ยงไม่เชื่อง เสียแรงที่ฉันอุตส่าห์ชุบเลี้ยงเธอ ยอมให้เธอเสวยสุขอยู่ที่นี่ แต่เธอกลับมาทำร้ายคนที่ฉันรัก” อัญชันออกมาดู เห็นแสนหยิบยาพิษมาชูต่อหน้าดอกไม้
“ฉันไม่ผิดนะนายแสน อัญชันมันพยายามจะแย่งนายแสนไปจากฉัน ฉันเป็นเมียนายแสนนะ”
แสนหวดหลังมือใส่หน้าดอกไม้อย่างแรง
“เมียเหรอ มึงเป็นแค่นางบำเรอของกูต่างหาก แต่อัญชันคือแก้วตาดวงใจของกู เทียบกันแล้วมึงก็มีค่าแค่โสเภณีเท่านั้น”
ดอกไม้เจ็บปวด “นายแสน”
“พี่แสน พอเถอะ อย่าทำแบบนี้เลย”
“ไม่ใช่เรื่องของเรา กลับห้องไปซะ”
“พี่แสน ฉันขอเถอะ ถึงยังไงดอกไม้ก็เป็นแค่ผู้หญิง พี่อย่ารังแกแบบนี้เลย”
“ก็ได้ พี่จะไม่ใช้กำลังแต่อะไรที่มันทำไว้ มันต้องได้รับบทเรียน” แสนรี่เข้าบีบคางดอกไม้ แล้วกรอกยาพิษลงไป
“มึงกินเข้าไปอีชาติชั่ว กิน!!”