บทละครโทรทัศน์ คมแฝก ตอนที่ 3 หน้า 7
รองเพชรนิ่วหน้าไม่พอใจตำรวจทั้งสองคน “อะไรกันนะ”
จ่ากานพลูสะดุ้งสุดตัว “ไม่รู้เหมือนกันครับท่านรอง”
เพลงเฟดหายไป กลายเป็นเสียงองอาจดัดเสียงเป็นเด็กผู้ชาย จนจำไม่ได้ว่าเป็นใคร
“สถานีตารวจเมืองพลทราบแล้วเปลี่ยน วอ.2 วอ.2”
รองเพชรนิ่วหน้าหยิบที่พูดของวิทยุสื่อสารขึ้นมากดตอบ
“นั่นใคร ? รบกวนคลื่นของทางราชการ...ผิดกฎหมายนะ”
“แล้วฆ่าคนโดยเจตนาเนี่ย ผิดกฎหมายมากกว่ารึเปล่าคร้าบบบบบ”
“อะไรนะ ใครฆ่าใคร”
“คือที่บ้านของนายแสน ราชสีห์ กาลังจะมีคนโดนย่างสดทั้งเป็น ย้ำ คนนะครับคุณตารวจ ไม่ใช่ไก่”
รองเพชรตกใจ หันไปมองหน้าจ่ากานพลูกับหมู่กร๊วก
ภายในโรงปอ กัลป์โดนผูกติดกับเสาร่างกายสะบักสะบอม กัลป์พยายามดิ้นสุดแรงแต่ยากที่จะหลุดจากพันธนาการ มั่นมองสภาพกัลป์แล้วบอกกับเข้ม
“นี่มันหนังคนหรือหนังควายกันแน่วะ โดนแส้หวดขนาดนั้น แค่ห้อเลือด นี่ถ้าเป็นกู มีหวังได้เละเป็นหมูบะช่อ”
เข้มพยักหน้า “กูเคยได้ยิน คนเค้าลือว่านายแสนกับไอ้หมอนี่เป็นศิษย์อาจารย์เดียวกัน”
ลูกสมุนของแสนเข็นยางเข้ามาแล้วเอาเข้าไปสุมไว้ที่ตัวกัลป์ อีกคนเข็นซาเล็งที่มีถังน้ามันสองร้อยลิตรเข้ามา ลูกน้องเอาถังน้ามันลง
มุมหนึ่งหน้าโรงปอไกลออกไป อัญชันนั่งอยู่ในรถห่าง ๆ โดยมีลำดวนคนสนิทนั่งอยู่ข้าง ๆ
“คุณอัญชันไม่ทำอะไรหน่อยเหรอคะ”
“ฉันกำลังคิดอยู่ว่าควรทำยังไงดี” อัญชันหยิบปืนมาเช็คดูลูกปืน เห็นลูกปืนในโม่
ภายในโรงปอ แสนเดินเข้ามา แสนมองหน้ากัลป์แล้วมองถังน้ำมัน แสนยิ้มจิตๆ แสนถีบถังน้ำมันลงไปตรงหน้ากัลป์ น้ำมันไหลไปทางกัลป์ที่ถูกมัดอยู่ แสนเสียงเหี้ยม “ก่อนที่มึงจะตาย กูอยากให้มึงเลือกหน่อย ว่าระหว่างผู้หญิงของมึงที่อยู่ในเงื้อมือของกูเนี่ย กูจะสนุกกับใครก่อนดี นังดอกไม้เมียมึงกูก็เห็นมันทุกซอกทุกมุมแล้ว
เอ๊ะ...หรือจะเป็นนังกระรอกขบเผาะน้องสาวมึง ไร้เดียงสาเหมือนกับดอกไม้ที่ยังไม่เคยถูกแมลงหรือผีเสื้อมาดอมดม ไม่ไม่ไม่ไม่...มันต้องกระดังงาลนไฟอย่างนางมาลัย มันถึงจะหอมหวนเหมือนที่โบราณเค้าว่ากันเอาไว้”
กัลป์โกรธดิ้นสุดตัวด้วยความโมโห