บทละครโทรทัศน์ คมแฝก ตอนที่ 3 หน้า 9
ภายในโรงปอ กัลป์ที่ยังถูกมัดกำลังดิ้นรนอยู่ แต่แล้วก็ได้ยินเสียงคนมา กัลป์เงยหน้าขึ้นไปและเห็นว่าเป็นอัญชัน อัญชันเดินมาหยุดมองกัลป์ในสภาพที่สะบักสะบอม กัลป์ยังมีใจยิ้มเศร้าให้อัญชัน
“แบบนี้ใช่มั้ย ที่คุณต้องการ”
“คุณคิดว่าฉันมีความสุขนักเหรอ คุณคิดว่าคุณทรมานคนเดียวใช่มั้ย แต่คุณนั่นแหละที่ทำให้ฉันเป็นแบบนี้”
กัลป์โกรธ แต่ก็พยักหน้าเข้าใจ “ถ้าชีวิตของผม มันจะชดเชยความเจ็บปวดของคุณได้ ก็เชิญเลยอัญชัน เชิญฆ่าผมได้เลย” อัญชันมองกัลป์ด้วยความเจ็บปวดจนแยกไม่ออกว่ามันคือรักหรือแค้น
ระเบียงหน้าบ้านแสน ขณะที่รองเพชร จ่ากานพลู กับหมู่กร๊วกกำลังเผชิญหน้ากับพวกแสนอยู่นั้น ก็เห็นหมวดนิตย์เพิ่งมาสมทบยังที่เกิดเหตุ รองเพชรแปลกใจหน่อยที่หมวดนิตย์มาโดยไม่ได้เชิญ
“ท่านรองครับ เราไม่มีหมายค้นมานะครับ เดี๋ยวคุณแสนร้องเรียนขึ้นมาเราจะยุ่ง”
“หมวดก็พูดเกินไปถึงผมกับข้าราชการชั้นผู้ใหญ่จะรู้จักมักคุ้นกันดี แต่ผมไม่ใช่คนขี้ฟ้อง” แสนบอกกับรองเพชร
“ผมเป็นคนขว้างขวางที่นี่ มีคนรักมากก็ยอมมีคนเกลียดมาก เป็นธรรมดา อย่าบอกนะครับว่าท่านรองคนใหม่จะเชื่อข่าวลือ”
รองเพชรถามหมวดนิตย์ “ผู้หมวด คุณรู้ได้ยังไงว่าผมมาที่นี่” ขวานแทรก “ไม่เอาน่าผู้กอง อย่าขี้สงสัยนักเลย ตำรวจเมืองพลโดนย้ายไปกี่คนแล้ว ไม่เคยได้ยินข่าวบ้างหรือไง”
“เฮ้ย แส่ไม่เข้าเรื่อง จะข่มขู่เจ้าพนักงานหรือไง” แสนดุขวาน และควักเงินส่งให้ท่านรอง “อย่าหาว่าอย่างนั้นอย่างนี้เลยนะครับ นี่ก็ดึกแล้วท่านรองคงหิว เอาตังค์นี่ไปหาทานข้าวต้มกันดีกว่าครับ”
ตำรวจทุกคนมองมาที่รองเพชร เห็นรองเพชรมองเงินในมือนายแสนอย่างชิงชัง ก่อนจะกล่าวเสียงเครียด
“คราวหน้าคราวหลังระวังพฤติกรรมไว้หน่อยนะครับ เพราะอาจจะโดนข้อหาติดสินบนเจ้าพนักงานโดยไม่รู้ตัว”
แสนแค่นยิ้มที่รองเพชรให้คำตอบนี้ รองเพชรหันไปบอกลูกน้อง “ตรวจพื้นที่”
รองเพชรกับตำรวจทุกคนออกจากบ้านแสนไป
ภายในโรงปอ อัญชันแก้เชือกให้กัลป์ กัลป์มองอัญชันอย่างไม่เข้าใจ
“ฉันแค่ไม่อยากเห็นคุณตายเร็วเกินไป ตามชั้นมา” อัญชันเดินนา กัลป์มองตาม
“อัญชัน” กัลป์นิ่งสักพัก “ขอบคุณนะ”
อัญชันไม่ยอมมองหน้ากัลป์ เดินล่วงหน้าไป เห็นกัลป์มองไปที่คมแฝกของตน อัญชันกับกัลป์เห็นแสงไฟสปอร์ตไลท์ฉายเข้ามาด้านบน ทั้งสองตกใจพร้อมได้ยินเสียงรถยนต์ “คุณต้องรีบไปแล้วแหละ”