บทละครโทรทัศน์ คมแฝก ตอนที่ 3 หน้า 8

“มึงมันบ้า มึงมันโรคจิต ถ้ามึงแค้นอะไรกูนักหนาก็มาทำกับกูนี่ อย่าไปลงกับคนอื่น แต่ก่อนตายกูอยากให้มึงรู้ความจริง กูไม่ได้ตั้งใจฆ่าพ่อมึง”

“มึงโกหก กูเห็นกับตา กูเห็นกับตา กูเห็นกับตาว่ามึงฆ่าพ่อกู” แสนโยนคมแฝกของกัลป์ลงที่พื้นตรงหน้ากัลป์

“ไม้คมแฝกครูของมึงมันจะวอดวายไปพร้อมกับมึง” แสนหยิบไฟแช็คออกจากกระเป๋า ลูกน้องของแสนเห็นอาการจิตของแสนที่จะจุดไฟก็ตกใจทยอยออกจากโรงปอกันหน้าตาตื่น แสนหยิบแกลอนน้ำมันมา แล้วเทลากเป็นทางออกมาอย่างใจเย็นจนถึงหน้าประตู

อีกมุมหนึ่งในโรงปอ อัญชันมองไปยังเบื้องหน้าด้วยแววตาเครียด เห็นสมุนแสนกำลังเทน้ำมันเสร็จแล้ว อัญชันหยิบปืนขึ้นมาพร้อมที่จะออกไปหาแสน ทันไดนั้นเข้มก็วิ่งเข้ามาพอดี อัญชันเห็นจึงหยุด ขวานวิ่งเข้ามาจากทางบ้านแสน ท่าทางร้อนรน

“นาย รองเพชร ไพบูลย์ มารอพบครับ”

แสนนิ่วหน้าเครียด เพราะพอรู้กิตติศัพท์ความตรงไปตรงมาของรองคนนี้ หันไปสั่งลูกน้องตรงนั้นทั้งหมด

“ปิดประตูดับไฟพวกเอ็งแยกย้ายกันไปหลบก่อน”

ลูกน้องพยักหน้ารับรู้ รีบเดินนำเข้มออกไปยังบ้านพักตัวเอง สมุนรีบปิดประตูโรงปอและปิดไฟเกือบทุกดวง

อัญชันมองไปที่กัลป์อีกครั้ง

ระเบียงหน้าบ้านแสน แสนเดินเข้ามาเห็นรองเพชร กำลังเดินสำรวจบริเวณระเบียง โดยมีสมุนแสนตามประกบ

“ยินดีต้อนรับนะครับท่านรองเพชร ไพบูลย์ ผมแสน ราชสีห์ แห่งเมืองพล มีอะไรให้ผมรับใช้หรือเปล่าครับ”

รองเพชรหันมาจ้องหน้าแสนที่ส่งสายตาไม่เป็นมิตร แต่รองเพชรไม่ได้แสดงท่าทางลงให้แสนเลย

“เผอิญผมเพิ่งย้ายมาประจาการที่นี่ และทราบมาว่าในพื้นที่เมืองพลนี้มีการค้ายาเสพติด ค้าอาวุธสงคราม เลยอยากจะมาปรึกษาหารือกับคุณ ในฐานะผู้มีชื่อเสียง มีบารมีของที่นี่” แสนหันไปมองลูกน้องรองเพชรยิ้มๆ

“ถ้าอย่างนั้นว่างๆ ผมจะไปคุยกับท่านรองเพชรที่โรงพักเอง ตอนนี้มันก็มืดค่ำเต็มทีแล้วผมอยากจะพักผ่อน”

รองเพชรหันไปหาหมู่กร๊วก แล้วหันมามองหน้าแสนอย่างไม่เกรงกลัว

“แต่เมื่อสักครู่มีการแจ้งไปทางวิทยุว่าจะมีการฆาตกรรมเกิดขึ้นที่นี่ ทางเราจึงจะขอตรวจค้นสักหน่อย”

แสนทำเป็นยิ้มเหี้ยมรับสถานการณ์ ทำเหมือนไม่มีอะไรน่าวิตก

“ฮ่า...ที่ทางของผมมีมากมาย ทั้งโรงปอ ทั้งฟาร์มม้า ฟาร์มวัว แต่ถ้าอยากจะค้นนะ เดี๋ยวผมให้คนพาไป แต่ไม่รู้นะว่าคืนนี้ท่านรองจะค้นหมดมั้ย”