บทละครโทรทัศน์ คมแฝก ตอนที่ 17 หน้า 12
“แต่นังกระรอก มันเป็นว่าที่เมียน้อยของนายแสนเชียวนะ”
“เออ ถ้าฉุดมาได้เมื่อไหร่ กูจะให้มึงประเดิมคนแรก หรือว่ามึงไม่เอา”
มั่นเสียวไส้ แต่ก็หื่น “เอา”
“งั้นทำตามแผน” สิงโตว่าแล้วก็หยิบไอ้โม่งมาสวม มั่นรีบสวมตาม
ทางเดินหน้าห้องตรวจโรค เพลิงนั่งไขว่ห้างกระดิกเท้ารอ สักครู่ก็เห็นกระรอกถือถุงยาประคองมาลัยออกมา
“เสร็จแล้ว?”
“เดี๋ยวฉันพาแม่ไปห้องน้ำก่อน”
เพลิงผายมือไปทางห้องน้ำ “เชิญครับ”
กระรอกประคองมาลัยออกมาห่างแล้วจึงกระซิบบอก “จงอางรออยู่ที่หลังโรงบาลแล้วแม่ เดี๋ยวเราจะปีนออกทางช่องลมในห้องน้ำ”
“แล้วตะเภาล่ะลูก”
“ตะเภาจะล่อนายเพลิงไปทางอื่นเพื่อถ่วงเวลา”
ที่ห้องน้ำหญิงแขวนป้ายชารุดงดใช้บริการ ในห้องน้ำ เห็นตะเภายังซ้อมควงคมแฝกอยู่หน้ากระจก
“ฮึย อุตส่าห์ฝึกคมแฝกมาตั้งนาน ได้ใช้จริงก็วันนี้แหละ แกเสร็จฉันแน่ไอ้อินทรีย์”
ทันใดนั้นเองเสียงคนเปิดประตูเข้ามา ตะเภาชะงักหันมองไปเห็นกระรอกเข้ามากับมาลัย “ตะเภา”
ตะเภาไหว้ “สวัสดีค่ะป้ามาลัย” ตะเภาย้ำกระรอก “พร้อมแล้วนะกระรอก”
กระรอกพยักหน้า ตะเภาจัดแจงตรงไปที่ช่องลมแล้วเป่าปากวี๊ดเสียงดัง
ด้านหลังโรงพยาบาล จงอางซึ่งนั่งฟังเพลงจากวิทยุทรานซิสเตอร์อยู่ท้ายรถกระบะรีบหรี่เสียง เมื่อได้ยินเสียงตะเภาเป่าปากซ้ำอีกครั้ง จงอางรีบหยิบบันได วิ่งไปทางช่องลงที่นัดหมาย เอาบันไดพาดช่องลง จงอางผิวปากรีบส่งสัญญาณว่าข้างนอกก็พร้อมแล้ว
ในห้องน้ำ กระรอกบอกตะเภา “ขอบใจมากนะตะเภา”
“เออ หนีให้รอดก่อนเถอะ แล้วค่อยบอกก็ได้ ไป! รีบปีน!” กระรอกประคองมาลัยปีนไปทางช่องลม
ทางเดินหน้าห้องตรวจโรค เพลิงเดินไปที่หน้าห้องน้ำอย่างเอะใจ