บทละครโทรทัศน์ คมแฝก ตอนที่ 17 หน้า 13
ด้านข้างโรงพยาบาล แม่มาลัยลงมาถึงพื้น จงอางประคองแม่มาลัย ด้านบนเป็นกระรอกที่กำลังปีนตามลงมา
กระรอกลงถึงพื้นจงอางก็รีบพาทั้งสองคนวิ่งไป
ด้านหลังโรงพยาบาล สิงโต กับมั่นสวมไอ้โม่งถกคาไว้ที่หน้าผาก เห็นรถตะเภาจอดอยู่
“นั่นมันรถนังตะเภานี่หว่า มาทำไมของมันวะ”
สิงโต มั่น เดินมาเรื่อยๆ อย่างเซ็งๆ
“นังกระรอกกับแม่มันอยู่ตรงไหนกันแน่วะ หาทั่วโรงพยาบาลแล้วก็ไม่มี หรือว่ามันจะกลับไปแล้ว”
“ยังหรอกพี่ เราเพิ่งตามมันมาติดๆ จะกลับปุบปับได้ยังไง”
สิงโตชะงักเห็น “เฮ้ย นั่นไง”
สิงโตชี้ให้มั่นหันไปดู เห็นจงอางกำลังประคองมาลัยกับกระรอกตรงไปที่รถ
“ไอ้จงอาง...มันจะพานังกระรอกหนี”
“เสร็จกูละมึง” สิงโตกับมั่นเดินออกไป
เพลิงเดินมาถึงหน้าห้องน้ำและเจอป้ายแขวนงดให้บริการก็แปลกใจ เพลิงตัดสินใจผลักประตูเข้าไปก็ต้องอึ้งเมื่อเจอตะเภาสวมไอ้โม่งยืนจรดท่าคมแฝกรออยู่
“กัลป์ เกรียงไกร” เพลิงรีบพุ่งเข้ากอดตะเภา “คิดถึงจังเลยเพื่อน”
เพลิงกอดตะเภาแน่นขึ้น ตะเภาตกใจ ใจหวิว แล้วเพลิงก็เปลี่ยนเป็นอินทรีย์จับสองไหล่ตะเภาดันตัวให้ออกห่าง
“เลิกเล่นได้แล้ว ป้ามาลัยกับกระรอกอยู่ที่ไหน”
“อยากรู้ก็ถามคมแฝกฉันดู” ตะเภาเงื้อคมแฝกเข้าเล่นงานเพลิง เพลิงหลบหลีกไปมาอย่างรวดเร็ว
ด้านหลังโรงพยาบาล จงอางเปิดประตูรถให้มาลัยกับกระรอก “ขึ้นรถได้เลยครับป้ามาลัย พี่กระรอก”
ทันใดนั้นเองมั่นก็โผล่มาตะปบบ่าจงอาง มั่นที่สวมไอ้โม่งกระชากจงอางมาต่อยจนเซ ก่อนที่สิงโตซึ่งสวมไอ้โม่งเช่นกันจะถือปืนเข้ามาสมทบ แล้วเอาปืนฟาดจงอางจนสลบ กระรอกตกใจ “จงอาง”
สิงโตจ่อปืนไปทางสองแม่ลูก มาลัยกับกระรอกต่างตกใจ
ในห้องน้ำ เพลิงหลบหลีกคมแฝกของตะเภาเป็นพัลวัน
“เลิกเพี้ยนซะทีเถอะตะเภา ทำแบบนี้แล้วมันได้อะไรขึ้นมา”
“ฉันไม่ใช่ตะเภา” เพลิงรำคาญ รีบฉกดึงผ้าเช็ดหน้าของตะเภาออก เพลิงพุ่งไปหอมแก้มตะเภาฟอดซุกไซ้