บทละครโทรทัศน์ คมแฝก ตอนที่ 17 หน้า 15
ส่วนตะเภาก็หวดคมแฝกเข้าใส่มั่น แม้กระบวนท่าจะใช้ได้ แต่แรงหญิงก็เบาเกินไป มั่นจึงยื้อคมแฝกไว้แล้วตบตะเภาจนหงาย จงอางที่มาลัยกับกระรอกเพิ่งประคองขึ้นมาไม่นาน พอเห็นเข้าก็ถลาไปช่วย “พี่ตะเภา”
จงอางโดดถีบมั่นจากด้านหลังสุดแรง ตะเภาจึงมีโอกาสคว้าคมแฝกมาเล่นงานมั่นอีกครั้ง ส่วนทางฝ่ายเพลิงก็ถอดแจ็คเก็ตตัวนอกออก เพื่อใช้ปัดป้องคมมีดของสิงโต ก่อนจะสบโอกาสถีบสิงโตกระเด็นไป แต่โชคร้ายเหลือเกินที่สิงโตเซไปทางกระรอกกับมาลัย จึงสบโอกาสคว้ากระรอกมาเป็นตัวประกัน
สิงโตเอามีดจ่อกระรอก “ไอ้อินทรีย์มึงหยุดเดี๋ยวนี้ ไม่อย่างนั้น นังนี่ตาย”
“กระรอก...” มาลัยตกใจ เพลิงกับตะเภาได้แต่มองหน้ากัน เพลิงลดมือลง ส่วนตะเภามองอย่างเจ็บใจ
หน้าบ้านแสน มาลัย กระรอก เพลิง ตะเภา จงอาง ถูกสมุนแสนควบคุมตัวอยู่ฝั่งหนึ่ง ก่อนที่แสนจะออกมาจากบ้านพร้อมด้วยเซ่ง สิงโตและมั่น
“ไอ้อินทรีย์ จริงเหรอวะที่มึงคิดพาเชลยของกูหลบหนี”
“จริงหรือไม่จริง ฉันยังไม่ขอตอบ แต่ฉันอยากถามไอ้สิงโตก่อน มันกับไอ้มั่นปลอมตัวไปที่โรงพยาบาลทำไม ถ้าไม่ได้มีแผนร้าย”
สิงโต มั่น มองไปทางดอกไม้ ดอกไม้ทำเป็นนิ่งลอยตัวเหนือปัญหา สิงโตเลยหาทางออกเอง
“เฮ้ย กูพรางตัวไปสอดแนมมึงโว้ย ขืนโผล่ไปดื้อๆก็ถูกจับได้สิวะ”
“ใช่ มึงอย่ามาเบี่ยงเบนประเด็นหน่อยเลยวะไอ้อินทรีย์”
เซ่งออกตัวแทนเพื่อน “นายแสน ฉันว่าเรื่องนี้ไอ้อินทรีย์ไม่เกี่ยว ในเมื่อมันรับหน้าที่คุ้มกันเชลย แล้วมันจะหาเรื่องเดือดร้อนทำไม” เซ่งชี้ไปที่ตะเภากับจงอาง “ฉันว่าไอ้สองพี่น้องคู่นี้ต่างหากที่เป็นตัวการ”
กระรอกรีบพูด “ตะเภากับจงอางไม่เกี่ยว เรื่องทั้งหมดฉันเป็นคนวางแผน ฉันหลอกใช้ทุกคน”
แสนตวาด “หุบปาก เรื่องเป็นมายังไง ฉันพอเดาออก แต่กูอยากฟังความจริงอีกครั้งจากปากไอ้อินทรีย์”
ทุกคนมองไปที่เพลิง เซ่งพยักหน้าให้เพลิงพูดเอาตัวรอด เพลิงมองไปยังตะเภากับจงอางที่กำลังหวาดหวั่นแล้วตัดสินใจบอกกับแสน “ฉันเป็นคนต้นคิดเรื่องทั้งหมด เพราะฉันอยากได้กระรอกเป็นเมียอีกคน ก็เลยหาเรื่องพาหนี” เพลิงมองตะเภา “ส่วนตะเภากับจงอาง ถูกฉันหลอกใช้ พวกเค้าไม่เกี่ยว”
“เฮ้ย แต่...” จงอางเอามือยื้อตะเภา แถมเอาตีนเหยียบไว้ไม่ให้พูดอะไรทั้งสิ้น ตะเภามองหน้า จงอางพยักหน้ายืนยัน ตะเภาอึ้ง
เซ่งอึ้ง “ไอ้อินทรีย์ นี่มึง...”
“มึงบังอาจมากไอ้อินทรีย์ คิดจะชิงของรักของกู มึงกล้าดียังไงวะ”