บทละครโทรทัศน์ คมแฝก ตอนที่ 20 หน้า 8
“ก่อนที่ฉันจะพูดเรื่องแผน ฉันมีเรื่องจะขอร้อง นายต้องลืมเรื่องความแค้นส่วนตัวให้ได้ซะก่อน เพราะเรามีภารกิจสำคัญรออยู่ มันเป็นเรื่องของชาติบ้านเมือง”
กัลป์กับองอาจมองเพลิงอย่างสงสัยในทุกเหตุการณ์ของเพลิงที่ผ่านมา
ห้องโถงบาร์บ้านแสน แสนเดินหน้าถมึงทึงจะออกไปข้างนอก สิงโตกับมั่นรีบประจบ
“จะออกไปไหนหรือครับนาย”
“ผู้การเจมส์มีเรื่องจะหารือกับกู เดี๋ยวมึงกับไอ้มั่นตามไปด้วยก็แล้วกัน”
“ได้เลยครับ” สิงโตบุ้ยหน้ากับมั่น “เฮ้ย ไปเตรียมรถ”
“ให้ผมจัดการดีกว่าครับนาย” ทุกคนมองไปเห็นเพลิงยืนอยู่ ท่าทางดูกรึ่มๆเมายา เปรมยามีความสุข เหมือนเพิ่งเล่นยามา “ไอ้ขี้ยา ไม่ใช่เรื่องของมึง”
“สอดไม่เข้าเรื่อง ขี้ยาอย่างมึง เดี๋ยวก็ได้ขับรถตกข้างทางหรอก” เพลิงหยิบขวดบิ๊กผงขาวชูให้สิงโตดู
“เออ ถึงกูมันจะขี้ยา แต่กูเล่นเป็นเวลํ่าเวลาโว้ย หรือมึงจะพิสูจน์ฝีมือของกู”
แสนยิ้มอย่างนึกชอบใจ แต่ก็ยังสังเกตพฤติกรรมที่เห็นเพลิงเป็นทาสยาของตัวเอง
“เดี๋ยวผมสั่งสอนมันเองพี่” มั่นรี่เข้าไปเล่นงานเพลิง แต่โดนซัดจนหงาย สิงโตรีบเข้าไปช่วยแต่ไม่กี่ท่าก็โดนเพลิงชกกระเด็นเช่นกัน เพลิงทำท่าจะลุยต่อ แต่แสนรีบห้ามไว้ “พอ!”
เพลิงมองมาที่แสน “ไอ้อินทรีย์ มึงขับรถให้กู”
“นายครับ แต่ว่า...”
แสน เอาคมแฝกชี้หน้า “หยุดเห่าได้แล้วไอ้สิงโตถึงไอ้อินทรีย์จะขี้ยา แต่มันยังแน่กว่าคนอย่างมึง”
เพลิงยิ้มให้สิงโตกับมั่นกวนๆ
ถนนเมืองพล ขบวนรถของแสนมีสองคัน คันแรกมีแสน และมีเพลิงเป็นคนขับ ส่วนอีกคันมีสมุนหลายคน และมีสิงโตกับมั่น รถแสน แสนมองเพลิงเพลิงแกล้งทำเป็นเมายาพยายามขับรถ
“แน่ใจแล้วนะว่ามึงไหวที่จะกลับมารับใช้กู”
“ไหวสินาย ก็นายเป็นคนพูดเองว่า อยากให้ฉันทำคุณไถ่โทษ แล้วอีกอย่าง...พี่เซ่งเป็นคนฝากงานให้ฉัน ฉันไม่อยากให้ดวงวิญญาณของพี่เซ่งต้องผิดหวัง”
แสนพยักหน้า “อย่างน้อยการตายของไอ้เซ่งก็มีคุณค่าสำหรับมึง”
แสนไม่ว่าอะไรอีก เพลิงลอบมองเหมือนดูว่าแสนสงสัยอะไรหรือไม่
รถสิงโตกับมั่น ที่มีสมุนเป็นคนขับ “รู้อย่างนี้กูฆ่ามันให้ตายก็ดี ไม่น่าปล่อยมันไว้เลย”