บทละครโทรทัศน์ คมแฝก ตอนที่ 6 หน้า 14
“แล้วท่านรองจะเสียใจ” แสนจ้องมองรองเพชรด้วยความเคียดแค้น
ห้องขังโรงพักเมืองพล หมวดนิตย์เพิ่งวางแก้วกาแฟ เห็นตำรวจที่รอดชีวิตลนลานมาหา
“หมวดครับ หมวดวิทยุแจ้งรองเพชรรึยัง ไอ้พวกข้างนอกมันต้องบุกมาชิงของกลางกับผู้ต้องหาแน่ๆเลยครับ”
“แหม เพิ่งคิดออกเหรอหมู่” ตำรวจอึ้งท่าทีกวนตีนของนิตย์ “หมวด?”
หมวดนิตย์ชักปืนยิงตำรวจเปรี้ยงๆขาดใจคาที่
บนโรงพักเมืองพล ขวานและมั่นนำกำลังขึ้นมาบนโรงพัก มั่นเห็นศพตำรวจที่นอนแผ่อยู่ก็ทำนิ้วต่างปืนชี้หน้าขำๆ “ปัง!” มั่นยิ้มขำชอบใจที่ศพตอบโต้อะไรไม่ได้ ขณะที่ขวานหยุดกวาดตามองหาหมวดนิตย์
ห้องขังโรงพักเมืองพล ประตูห้องขังเปิดออก หมวดนิตย์หลีกทางให้สมิงกับลูกน้องออกมาจากห้องขัง ก่อนจะเดินตามไปอย่างใจเย็น
มั่นหันมาทางหนึ่ง เห็นสมิงกับพวกเดินนำหมวดนิตย์ออกมา สมิงรีบบอกขวาน “ขอบใจมากเพื่อนฝูง”
ขวานพยักหน้า แล้วมองไปที่หมวดนิตย์ที่เดินไปยังโต๊ะทำงานของรองเพชรแล้วเปิดลิ้นชัก หยิบกุญแจรถบรรทุกออกมาแล้วโยนให้ขวานรับ “รถจอดอยู่ด้านหลัง ของกลางยังอยู่ครบ รีบไปได้แล้ว”
“แล้วหมวดจะเคลียร์ทางนี้ยังไง”
“ผมมีวิธี”
ขวานพยักหน้าแล้วโบกมือให้พรรคพวกเดินไปจากโรงพัก เห็นหมวดนิตย์นิ่งมองสักครู่ ก่อนจะขยับหาที่นั่งแล้วชักปืนออกมาจ่อที่เอวตัวเอง
หน้าโรงพักเมืองพล ได้ยินเสียงปืนดังขึ้น เห็นรถบรรทุกถูกขับออกไป โดยมีรถกระบะคันเดิมขับตามไปคุ้มกัน คล้อยหลังสักพักเห็นกัลป์เพิ่งขี่มอเตอร์ไซค์มาจอด
“เรามาช้าเกินไป”
กัลป์จะออกรถต่อ “รีบตามเถอะ”
“เดี๋ยว ขืนตามไปแบบนี้มันรู้ตัวแน่ อ้อมไปดักมันข้างหน้าดีกว่า ยังไงมันต้องไปแถวไร่ไอ้แสนแน่”
กัลป์พยักหน้า ก่อนออกรถเลี้ยวไปอีกทาง
โถงบาร์บ้านแสน รองเพชรยืนรอตำรวจเข้ามารายงานเรื่องที่ไปตรวจค้นบ้านแสน ด้านข้างแสนนั่งจิบบรั่นดี ยิ้มเยาะอย่างเหนือชั้น รองเพชรมองแสนด้วยหางตาไม่ตอบโต้ จ่ากานพลูกับหมู่กร๊วกเข้ามารายงาน
“โกดังด้านโน้นตรวจค้นจนทั่ว...ไม่พบอาวุธแม้แต่ชิ้นเดียวเลยครับ”
“เรือนพักคนงาน ไม่มีอะไรผิดสังเกตเหมือนกันครับท่านรอง”