บทละครโทรทัศน์ คมแฝก ตอนที่ 23 หน้า 16
“ถ้ามึงอยากลองมากนัก มึงก็เข้ามาสิ”
“ฮึ ไม่ใช่ข้าโว้ย แต่เหยื่อของมึงรออยู่โน่น”
เพลิงแปลกใจเมื่อมองไปและเห็นพวกสมุนคุมตัวอัญชันกับกัลป์ออกมา เข้มกลั้วหัวเราะ
“เออดี เห็นไอ้กัลป์มันเคยหนังเหนียวนี่หว่า ไม่รู้ว่ายังมีของอยู่รึเปล่า”
“ลองเสียบดูสักแผลสิวะไอ้อินทรี พิสูจน์ให้เห็นกับตา”
“ลากไอ้กัลป์มาทางนี้” พวกสมุนช่วยกันดึงตัวกัลป์ไปที่วงสนทนา
อัญชันด่าแสน “แก รังแกคนไม่มีทางสู้ แกไม่อายบ้างหรือไง”
แสนไม่สนใจ จับตามองกัลป์ที่ถูกหิ้วปีกมาเผชิญหน้าเพลิง ทำเอาเพลิงยืนทื่อ
แสนเดินอ้อมมาข้างหลังเพื่อกดดัน
“พิสูจน์ความภักดีของมึงให้กูเห็นอีกครั้งไอ้อินทรี” แสน คำราม “พิสูจน์ด้วยชีวิตของไอ้กัลป์”
เพลิงอึดอัดหายใจไม่ออก เหลือบมองมีดไสยดำในมือ และมองกัลป์ซึ่งยืนโทรมอยู่ตรงหน้า กัลป์และเพลิงสบตากัน ขณะที่อัญชันลุ้นระทึกว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป แสนแสยะยิ้มอย่างอำมหิต “ฆ่า !!!”
เพลิงเงื้อมีดไสยดำขึ้น ก่อนจะเหวี่ยงตัวจ้วงสุดแรงไปยังแสนที่ยืนอยู่ทางเบื้องหลัง กัลป์ตื่นตะลึง เมื่อปลายมีดไสยดำปักเข้าที่เกือบถึงยอดอกแสน มือแสนตะปบคว้าคมมีดไว้หมับ ไม่มีแม้แต่ร่อยรอยขีดข่วน เพลิงตาค้าง เมื่อเห็นแสนยิ้มเหี้ยมให้กับเพลิง “ไอ้นกสองหัว” แสนยกตีนถีบเพลิงจนกระเด็นไปทางกัลป์
“มีดอัปรีย์เล่มนั้นกูจะเก็บไว้ทำซากอะไร ของจริงถูกทำลายไปนานแล้ว” แสนยกคมแฝกชี้หน้า “ที่ออกอุบายมาทั้งหมด ก็เพราะอยากเห็นธาตุแท้ของมึง มึงนี่เองที่เป็นพรายกระซิบให้ทางการ”
“เออ กูเอง ไอ้ชาติหมา กูนี่แหละที่เบื้องบนส่งมาเด็ดหัวมึง”
สิงโตชักปืนเล็ง “ไอ้อินทรี”
แสนยกคมแฝกขัดไว้ “เฮ้ย ปากสถุลอย่างมัน ให้ตายแบบนี้มันสบายเกินไป” แสนแค้นเพลิง “มึงทำกูเจ็บไว้มากไอ้อินทรี มึงต้องชดใช้” แสนสั่ง “ฆ่ามัน”
สมุนของแสนกรูเข้ารุมล้อมชกต่อยเพลิง กัลป์ที่อยู่ใกล้ๆ รีบช่วยเพื่อนตะลุมบอนอย่างไม่มีทางเลี่ยง
“หนีไป นายต้องทำ” กัลป์เน้น “เพื่อบ้านเมือง” เพลิงหนักใจ และจนใจในเหตุผลของกัลป์
แสนต่อยอีกหลายครั้ง จนกัลป์มึน แสนกระชากคมแฝกคืนมาได้สำเร็จ ขณะที่กัลป์ทรุดเข่าหมดแรง
กัลป์ลอบหันมามองเพลิงอีกครั้งและขมุบขมิบปาก กัลป์ไม่มีเสียง “ไป” แสนมองเพลิงและแค้นที่หลงกลกัลป์
“ก็ได้ ให้เพื่อนมึงคาบข่าวไปบอกทุกคนด้วยละกัน ว่าเกิดอะไรขึ้นกับมึง” อัญชันผละจากสมุนที่คุมตัวมาดูกัลป์
“กัลป์ ไม่จริง กัลป์อย่าเป็นอะไรนะ ฟื้นสิกัลป์ เธอได้ยินฉันรึเปล่า กัลป์”