บทละครโทรทัศน์ คมแฝก ตอนที่ 14 หน้า 10
เมืองพลยามบ่ายแก่ใกล้เย็น ลานบ้านตะโพน กัลป์ปลดผ้าพันข้อมือออกแล้วลองขยับดู ตะโพนที่ดูอยู่รีบถาม
“ว่ายังไงวะไอ้กัลป์ ข้อมือเอ็งเข้าที่รึยัง”
กัลป์โล่งใจ “หายเจ็บแล้วลุง”
“เออดี ถ้างั้นมาลองดูซักตั้ง” ตะโพนโยนคมแฝกให้กัลป์รับไป เสียงดอกไม้เข้ามา ดอกไม้วิ่งกระเซอกระเซิงมาอย่างร้อนรนจนหกล้ม กัลป์เข้าไปประคองดอกไม้
“พี่กัลป์ แย่แล้ว ไอ้แสนมันจับแม่มาลัย กระรอกกับอัญชัน ไปที่ลาพระพาย” ทุกคนต่างประหลาดใจ
ลาพระพาย เซ่งเอากรงยักษ์ขึ้นจากน้ำ อัญชัน กระรอก มาลัย หายใจกระหืดกระหอบ
“มีใครจะเปลี่ยนใจจะไปบอกไอ้กัลป์รึเปล่า” ทั้งสามสาวไม่ยอมปริปากแม้แต่น้อย
เพลิงมองนิ่งแต่ข้างในกดดัน หาทางช่วยทั้งสามสาว เพลิงหันไปเห็นกล่องๆหนึ่งเลยหาเรื่องชวนเซ่งคุย
“นั่นกล่องอะไรเหรอพี่เซ่ง”
“กูไม่เคยบอกใคร บอกมึงคนแรกนะเนี่ย มันคือไม้ตายสำหรับพิชิตคมแฝกโดยเฉพาะ”
เซ่งปล่อยกรงลงน้ำอีกครั้ง แล้วอธิบายต่อ โดยที่เซ่งไม่ได้มองไปทางกรง เซ่งเปิดฝากล่อง เห็นภายในเป็นมีดหมอเล่มหนึ่งลงอักขระโบราณแบบเขมร เซ่งหยิบมีดมาดู
“มีดไสยดำมีอาคมแรงกล้า หลอมจากยอดเจดีย์หักกับตะปูตอกโลงผี ทำลายมนตราได้สารพัด มึงเอาไป คืนนี้มึงมีหน้าที่สังหารไอ้กัลป์ด้วยมีดเล่มนี้” เพลิงรับมีดมาถือไว้ และรู้สึกถึงพลังบางอย่างของมัน
ใต้น้ำ สามสาวยังคงตะเกียกตะกายอยากได้อากาศหายใจ เพลิงรับมีดมาถือ
“แต่ถ้าอีนังสามคนนั่นตาย แล้วไอ้กัลป์มันไม่มา ฉันจะฆ่าใคร”
เซ่งได้สติรีบหมุนกรงขึ้นมาจากน้ำ ทั้งสามสาวหายใจกระหืดกระหอบ กระรอกเขย่าตัวมาลัย มาลัยโรคหัวใจกำเริบ “แม่ แม่ แม่เป็นยังไงบ้าง”
“นายเซ่ง พี่แสนต้องฆ่าแกแน่ ถ้ารู้ว่าแกทำกับฉันแบบนี้”
“แน่นอน แต่รับรองว่านายแสนต้องหายโกรธฉัน ถ้าไอ้กัลป์มันโผล่มาที่นี่”
พวกกัลป์กำลังดูสถานการณ์อยู่
บริเวณละแวกลาพระพาย กัลป์ องอาจและตะโพนเห็นเซ่งทำกับแม่ น้อง และคนรัก กัลป์โมโหจะเข้าไป องอาจ คว้าตัวกัลป์ไว้ ดึงคมแฝกออกมาจากมือกัลป์ แล้วทำท่าจุ๊ปาก
เซ่งหัวเราะแล้วหมุนกรงให้หย่อนลงไปในน้ำเรื่อยๆ พูดไปหมุนกรงหย่อนลงไปจนถึงระดับหน้าอกของทั้งสาม