บทละครโทรทัศน์ สาวน้อยคาเฟ่ ตอนที่ 3 หน้า 2
![บทละครโทรทัศน์ สาวน้อยคาเฟ่ ตอนที่ 3 หน้า 2](https://avatar.dmpcdn.com/p320x320/default.png)
ที่ห้องแต่งตัวนักร้องหลังเวที ทอร์นาโดคาเฟ่ ดวงดาวเอานิ้วจิ้มที่หน้าผากของขวัญใจ แล้วผลักไสออกไปอย่างแรง “หน้าอย่างแกน่ะ..ไม่มีวันจะได้เป็นนักร้องหรอก เอาชุดฉันมานี่ ต๊าย นี่มันอะไรกันยะ ชุดเปื้อนโคลนแทบทุกชุดเลย เหลือดีอยู่ชุดเดียว” ดวงดาวกระชากเอาชุดนักร้องที่ขวัญใจหอบมาให้ ไปอย่างไม่ปราณีปราศรัยจนเลื่อมที่เสื้อเกี่ยวกัน เลื่อมขาด ตกกระจายลงพื้น ”อ๊ายยยยยยย แกทำชุดฉันขาด”
“ฉันเปล่าทำนะ”
“โอ๊ย ชุดฉันขาดยังงี้แล้วฉันจะขึ้นเวทียังไงละเนี่ย แกคิดจะแกล้งฉันใช่ไหม! นังเด็กใหม่! หา”
“ฉันไม่ได้แกล้ง ก็เธอไม่น่ากระชากชุดไปแรงๆอย่างงั้นนี่ เลื่อมมันก็เลยเกี่ยวกันน่ะสิ”
“แกเป็นคนทำผิดแล้วยังจะมาโยนความผิดใส่ฉันอีกเหรอเนี่ย” ดวงดาวลากแขนขวัญใจออกไป
หลังเวที คนอื่นๆกำลังชุลมุนแต่งตัว
ดวงดาวลากขวัญใจเข้ามา “เจ๊ขา..นังเด็กใหม่นี่มันทำชุดดาวขาดค่ะ แล้วดาวจะใส่ชุดขาดๆยังงี้ขึ้นเวทีได้ยังไงกันละคะ”
“ขวัญไม่ได้ทำชุดขาดนะคะเจ๊ ก็ดาวเค้ากระชากชุดไปจากขวัญ เลื่อมมันเลยเกี่ยวกัน..”
”ดาวเปล่ากระชากนะคะ นังเด็กใหม่นี่มันส่งชุดมาให้ ดาวก็รับไปดีๆ”
“ฉันยังไม่ได้ส่งชุดให้เธอสักหน่อย เธอต่างหากที่มากระชากเอาไปก่อน”
“อย่ามาโกหก”
“ฉันไม่ได้โกหก”
ดวงดาวตะโกน “แกโกหก”
เจ๊สวยเสียงดัง “พอได้แล้ว” ทุกคนเงียบกริบ “ขวัญใจ เธอเป็นคนรับผิดชอบดูแลชุดอยู่ใช่ไม๊ งั้นเธอก็จัดการเย็บซ่อมชุดนั้นซะ”
ขวัญใจเสียงอ่อยๆ “ค่ะเจ๊..”
“คาเฟ่เลิกแล้วค่อยซ่อม ตอนนี้รีบช่วยนังพวกนี้แต่งตัวก่อน แขกเข้ามาตั้งนานแล้วรู้ไหม”
“ค่ะเจ๊”
“แล้วดาวจะใส่ชุดอะไรออกไปโชว์คืนนี้ละคะเจ๊ ชุดอื่นๆ ส่งซักแห้งหมด”
“ใครหาชุดใส่ไม่ได้ ก็ไม่ต้องขึ้นร้องเพลงคืนนี้”
มะม่วงหาว มะนาวโห่ รีบหุบปากหงับทันที เจ๊สวยเดินไป ดวงดาวยิ้มเย้ยใส่ขวัญใจ ขวัญใจยืนเม้มปากด้วยความแค้นใจ
ที่หน้าคารามายน์คาเฟ่ สหรัฐนั่งครุ่นคิดถึงเรื่องขวัญใจอยู่
เหินฟ้ามอง “แกชอบผู้หญิงที่ชื่อขวัญจริงๆเหรอวะเนี่ย”
“ชอบ.. แต่ถ้าเค้าเป็นคนของทอร์นาโด เค้าคงไม่ชอบฉัน..ที่เป็นคนของคารามายน์หรอกวะ”
“แต่ถ้าเค้ารู้ว่าแกเป็นลูกชายเจ้าของ เค้าอาจจะเปลี่ยนใจก็ได้”
“ไม่หรอก ฉันไม่คิดว่าขวัญเค้าจะเป็นคนบ้าคนรวย ถ้าเค้าเป็นคนอย่างนั้น เค้าก็น่าจะคิดจับฉันตั้งแต่
เมื่อคืนแล้ว”
“อืม..จริง งั้นแกจะเอาไง”
“ก็ต้องไม่ให้เค้ารู้สิว่าฉันเป็นลูกป๊า เป็นคนของคารามายน์”