บทละครโทรทัศน์ ตอนจบ ลิขิตริษยา ตอนที่ 15 (ตอนจบ) หน้า 21
“ทำใจให้สบายๆ นะคะคุณโฉม” คุณหญิงมณีปลอบ
“ขอบคุณค่ะ” โฉมฉายพยักหน้ารับเศร้าๆ
เนตรและบวรยศเดินเข้ามา
“คุณพ่อคุณแม่กลับก่อนนะครับ ผมมีเรื่องปรึกษาคุณอานพก่อน” บวรยศบอก
“งั้นฉันกลับกับแม่ก่อนนะคะ” เนตรเอ่ยขอตัว
บวรยศยิ้มรับทันที แต่แล้วก็มีเสียงของซ่อนกลิ่นดังเข้ามา “พวกแกไม่ต้องไปไหนทั้งนั้น”
ทุกคนหันมาเห็นซ่อนกลิ่นเอาปืนขู่อรพิลาสเหมือนจับอรพิลาสเป็นตัวประกันก็ตกใจ
“หนูอรลูกแม่!!!!” พิศร้องลั่น
ซ่อนกลิ่นจับตัวอรพิลาสเดินเข้ามา แววตาร้ายกาจ “เพราะแกคนเดียวอีโฉมฉาย แกทำให้ฉันต้องลำบาก วันนี้ฉันจะส่งแกไปนรกให้ได้”
“ซ่อนกลิ่น ถ้าเธอแค้นฉันก็ทำฉันคนเดียว ปล่อยหนูอรไปซะ” โฉมฉายเอ่ยบอก
“เรื่องอะไรฉันจะปล่อย ไม่งั้นพวกแกก็มารุมฉันสิวะ” ซ่อนกลิ่นจับอรพิลาสไว้แน่น
หลวงเดชพยายามเกลี้ยกล่อม “ซ่อนกลิ่น เธอจะทำผิดไปถึงไหน ไม่กลัวบาปกรรมบ้างหรือไง”
“คุณหลวงอย่ามาถามเรื่องบาปกรรมกับคนอย่างฉัน” เธอชี้ไปทางหลวงพ่ออุเทน “พระนั่นเทศน์ฉันยังไม่เชื่อเลย แล้วคนอย่างคุณหลวงเหรอที่ฉันจะฟัง”
นพพยายามเกลี้ยกล่อมซ่อนกลิ่นด้วยความร้อนใจ “พอเถอะซ่อนกลิ่น มอบตัวเถอะนะ ถือว่าเพื่อนอย่างฉันขอได้ไหม”
“เอ็งเป็นเพื่อนที่ดีของข้านะนพ แต่เรื่องนี้ข้าให้เอ็งไม่ได้จริงๆ”
“เอาล่ะ ใจเย็นๆ ก่อนนะซ่อนกลิ่น ปล่อยหนูอรซะ ยังไงหนูอรก็เป็นลูกเธอ” หลวงเดชพยายามอีกครั้ง
พิศร้องไห้ด้วยความห่วงอรพิลาส “ปล่อยหนูอรเถอะซ่อนกลิ่น อยากจะฆ่าก็ฆ่าฉันนี่ ฉันยอมตายแทนหนูอร ถ้ามันจะทำให้เธอพอใจ”
“แกได้ตายสมใจแน่อีพิศ เสียดายถ้าฉันรู้ว่าแกจะหายดีกลับมาชูคอเป็นเมียคุณหลวงอย่างนี้ ฉันคงไม่เอายาใส่ให้แกกินจนแค่เป็นบ้าหรอก” อรพิลาสได้ยินก็ตกใจช็อค
พิศได้ยินก็ตกใจ “เธอเองเหรอที่ทำให้ฉันเป็นบ้า”
ผล พวง และอุ่นเดินเข้ามาตกใจมาก
“ใช่ พวกแกไม่รู้หรอกว่าคนอย่างฉันทำอะไรได้บ้าง” ซ่อนกลิ่นบอกกับผล “ไอ้ก้านลูกชายแกก็ตายเพราะฝีมือฉัน”
ผลได้ยินก็โมโหทันที “ฮะ มึงฆ่าลูกกูเหรอ”
“ช่วยไม่ได้ มันอยากสอดเรื่องของฉันดีนัก”
“อีซ่อนกลิ่น มึงงงง!!!!” ผลจะเข้ามาเอาเรื่องซ่อนกลิ่น
แต่พวงและอุ่นจับผลไว้ “อย่าลุงผล!!!!”
ซ่อนกลิ่นหันมายิ้มเยาะทุกคน
อรรถกรเดินนำตำรวจมาในบริเวณวัด “เร็วครับคุณตำรวจ”
ตำรวจรีบเดินตามอรรถกรมาทันที