บทละครโทรทัศน์ ตอนจบ ลิขิตริษยา ตอนที่ 15 (ตอนจบ) หน้า 22
ซ่อนกลิ่นหันไปยิ้มเยาะกับทุกคนเห็นแววตาว่าเริ่มมีอาการทางจิต “ฉันจะบอกให้เอาบุญว่า ใครที่มาขวางความสุขฉัน ฉันจะไม่เว้นมันซักคน”
หลวงพ่ออุเทนเดินเข้ามาพยายามเกลี้ยกล่อม “โยมซ่อนกลิ่น อาตมาขอบิณฑบาตได้ไหม อย่าทำร้ายใครอีกเลย”
“คนอย่างฉันอยากทำบุญ ฉันทำเองไม่ต้องมาขอ ท่านเองก็เถอะ ระวังตัวไว้ให้ดี ถ้าไม่หยุดเทศน์ ต่อให้เป็นพระฉันก็ไม่เกรงใจ รู้ไว้ซะ” ซ่อนกลิ่นไม่เกรงกลัว
“สัตว์ป่ามันยังฆ่ากันเพื่ออาหาร แต่สิ่งที่โยมทำมันยิ่งกว่า หยุดก่อกรรมทำเข็ญเสียเถอะโยม อย่าปล่อยให้โทสะมาบดบังความเป็นคนของโยมอีกเลย”
“หุบปากได้แล้ว ฉันไม่อยากฟัง” ซ่อนกลิ่นหันไปทางโฉมฉาย “แกมากับฉัน แล้วฉันจะปล่อยหนูอรไป”
อรพิลาสหันมาทางซ่อนกลิ่นด้วยความตกใจ “ไหนคุณแม่บอกว่าแค่จะเรียกร้องความยุติธรรมไงคะ”
“ก็นี่ไงความยุติธรรมที่ฉันอยากได้ คือพวกมันต้องตายทุกคน โดยเฉพาะอีโฉมฉาย”
“งั้นก็ได้” โฉมฉายจะเดินไป
แต่พิศมาขวางไว้ “อย่าค่ะคุณโฉม ให้ฉันได้ทำหน้าที่แม่ปกป้องลูกสักครั้ง ฉันยอมตายเพื่อปกป้องหนูอรค่ะ” อรพิลาสมองพิศอย่างคาดไม่ถึง
“ได้ อยากตายนักก็มา ยังไงวันนี้ฉันไม่เว้นพวกแกซักคนอยู่แล้ว” พูดจบซ่อนกลิ่นก็หันไปเรียกคุณหญิงมณี “แกด้วยนังมณี ชอบแส่เรื่องของฉันดีนัก” คุณหญิงมณีตกใจมาก พระยาราชรักษ์โอบคุณหญิงมณีไว้ ซ่อนกลิ่นหันมาบอกกับพิศ “มาสิวะ” ซ่อนกลิ่นกอดอรพิลาสเป็นตัวประกัน ค่อยๆ เดินผละถอยไป
พิศจะเดินตามไปแต่หลวงเดชดึงไว้ “อย่าคุณพิศ ให้พี่ไปเอง”
“ไม่ค่ะ ดิฉันจะไปช่วยลูก” พิศวิ่งเข้ามาหาอรพิลาส
ซ่อนกลิ่นเงื้อปืนขึ้นเล็งไปทางพิศ สองคนสบตาวัดใจกัน
ทันใดนั้นอรพิลาสก็ผลักแขนซ่อนกลิ่นออก “แม่ หนีไป!!!!!” เปรี้ยงงงงงง ซ่อนกลิ่นยิงพลาดไปทางอื่น อรพิลาสผละจากตัวซ่อนกลิ่นออกห่าง “หนูอรขอโทษค่ะคุณแม่ แต่หนูอรทำไม่ได้”
“นังหนูอร แกกล้าขัดคำสั่งแม่เหรอ”
“คุณพิศเป็นแม่หนูอร หนูอรทำไม่ได้ค่ะ”
พิศได้ยินอรพิลาสพูดคำนี้ก็ดีใจน้ำตาไหลพราก “หนูอร”
อรพิลาสเข้าไปโอบพิศไว้แล้วบอกกับซ่อนกลิ่น “คุณแม่อย่าทำร้ายใครอีกเลยนะคะ หนูอรขอร้อง”
“หนูอร ฉันอุตส่าห์เลี้ยงแกมา แต่แกกล้าดื้อกับฉันเหรอ” ซ่อนกลิ่นเสียใจ
“หนูอรรักคุณแม่เหมือนแม่แท้ๆ แต่สิ่งที่คุณแม่ทำมันผิดนะคะ”