บทละครโทรทัศน์ แม่อายสะอื้น ตอนที่ 1 หน้า 7
เวลาเย็น ในครัว บ้านของทรงพล คนใช้กำลังเร่งมือทำกับข้าว แม่นมน้อย แม่นมเก่าแก่ของตระกูลเดินเข้ามาตรวจความเรียบร้อย “เร่งมือกันหน่อย จะได้เวลาคุณๆเขากลับมากันแล้ว”
กล้วยถาม “วันนี้วันพิเศษอะไรเหรอคะคุณนม ถึงให้ทำอาหารซะเยอะแยะเลย
“ก็นานๆ คุณๆเค้าจะนัดมากินข้าวพร้อมกันครบทั้งสามคนทั้งที แล้วแต่ละคนชอบอะไรเหมือนกันซะที่ไหนอย่างคุณเทวัญแกชอบอาหารรสจืด พวกแกงจืด ปลาทอด ไม่เหมือนคุณทรงพล คนนี้เขาชอบกินอาหารรสจัดหน่อย ส่วนคนเล็ก คุณทรงวุฒิ กินแต่อาหารฝรั่ง”
อ้อยชม “แหม คุณนมนี่รู้ใจคุณๆจริงๆเลยนะคะ”
แม่นมน้อยยิ้มปลื้ม “ก็ชั้นเลี้ยงของชั้นมานี่”
เสียงรถดังมาจากหน้าบ้าน แม่นมน้อยกระตือรือล้น
“สงสัยมากันแล้ว เดี๋ยวยกของว่างตามออกไปเสิร์ฟเลยนะ”
กล้วย/อ้อย “ค่า............” แม่นมน้อยรีบเดินออกไปรับเจ้านาย
ด้านหน้าบ้านของทรงพล ทรงวุฒิที่ขี่มอเตอร์ไซค์เข้ามาจอด แม่นมน้อยรีบวิ่งออกมารับ ทรงวุฒิถอดหมวกกันน็อกออก “มาแล้วคร้าบบบบบ คุณนมของผมมมมม”
“เมื่อไหร่จะเลิกขี่มอเตอร์ไซค์นี่ซะทีคะคุณวุฒิ มันอันตราย”
“ใจคอจะบ่น ตั้งแต่ที่ผมหัดขี่จักรยานตอนสี่ขวบ ไปจนผมเรียนจบมหาลัยเลยเหรอครับ บ่นมากๆ ระวังหน้าแก่นะ”
“แหม คุณวุฒิ ก็นมเป็นห่วงนี่คะ”
“พูดเล่น.... คร้าบบบคุณนมคนสวยของผม”
แม่นมน้อยเขิน “คุณวุฒิน่ะปากหวานกับคนแก่ เอ้า คุณเทวัญกลับมาแล้ว”
เทวัญขับรถเข้ามาจอด เป็นรถเบนซ์รุ่นเก่าลงมาจากรถ “เมื่อไหร่จะเปลี่ยนรถซะทีพี่ ตกรุ่นไปถึงไหนละ”
“จะเปลี่ยนทำไม คันนี้ก็ยังขับดีๆอยู่”
“ก็มัวแต่เป็นคุณหมอใจดี รักษาฟรีอยู่นั่น ถึงไม่รวยซะที”
“จะเอาเงินไปทำไมกันมากมายฮะ”
“ก็เอาไว้ซื้อความสุขไงพี่”
“รักษาคนไข้จนหายป่วยมันก็มีความสุขเหมือนกันนั่นแหละ”
“โอเค....ยอมแพ้ ผมไม่เถียงคนดีดีกว่า หิวจัง วันนี้มีอะไรกินครับสาวน้อย”