บทละครโทรทัศน์ แม่อายสะอื้น ตอนที่ 1 หน้า 8
“นมเตรียมไว้เพียบเลยค่ะ ของโปรดคุณๆทั้งนั้น เข้าไปข้างในเถอะค่ะ เดี๋ยวคุณพลคงจะกลับ”
ทรงวุฒิกับเทวัญเดินเข้าบ้านไป รถทรงพลขับรถเข้ามาจอด แม่นมน้อยรีบเดินมารับ แต่พอเห็นจิดาภานั่งมาด้วยก็ทำท่าเซ็งทันที ทรงพลและจิดาภาลงมาจากรถ “ไม่ได้เจอกันนานเลยนะคะคุณจิ”
“คุณจิดาภา บอกตั้งกี่ทีละว่าอย่ามาเรียกชั้นแค่ชื่อเล่น ชั้นไม่ใช่พลนะ ถึงชอบทำตัวสนิทกับคนใช้”
“จิ! ผมบอกกี่ทีแล้วว่านมน้อยเขาเป็นแม่นมผม ไม่ใช่คนใช้”
“ไม่เป็นไรหรอกค่ะคุณพล จะแม่นม จะคนใช้ มันก็เหมือนๆกันล่ะค่ะ คุณพลไม่เห็นบอกนมก่อนเลยค่ะว่าจะมีแขก”
จิดาภายิ้ม “ก็เพราะพลเขาคงไม่คิดว่าชั้นเป็น”แขก”ไงล่ะ” จิดาภา เข้าไปกอดแขนพล
“ไปค่ะพล เข้าไปข้างในกันดีกว่า จิเริ่มร้อนละ”
จิดาภาควงแขงทรงพลเดินเข้าบ้านไป แม่นมน้อยมองตามไปอย่างหงุดหงิด บ่นกับตัวเองก่อนเดินตามไปเข้าไป
“คุณพลนะคุณพล ไม่รู้ชอบเข้าไปได้ยังไง”
ห้องรับแขกบ้านทรงพล ทรงวุฒิกับเทวัญนั่งอยู่ ทรงพลกับจิดาภาเดินเข้ามา
“นึกว่าวันนี้พี่จะไปร่วมงานผมซะอีกนะ”
“วันนี้คนไข้เยอะจริงๆ ปลีกตัวไม่ได้เลย ไอ้วุฒิมันก็เล่าว่างานออกมาดีนี่”
“ก็เรียบร้อยดี ผมว่าว่างๆ พี่น่าจะเข้าไปดูที่บริษัทบ้างนะ ชื่อพี่ก็ยังเป็นกรรมการอยู่”
“แกจัดการไปเถอะ แค่นี้ชั้นก็ไม่มีเวลาละ”
“เมื่อไหร่พี่เทวัญจะไปรักษาโรงพยาบาลเอกชนซะทีล่ะค่ะ เก่งๆอย่างพี่เรียกเงินเท่าไหร่เขาก็คงยอมจ่าย”
“ไม่ดีกว่าครับ แค่นี้เงินปันผลของบริษัทยังไม่เคยได้ใช้” เทวัญหันไปพูดกับทรงพล “ชั้นว่าจะยกเงินนี้ให้แกนะ ไหนๆ แกก็เป็นคนดูแลบริษัทอยู่คนเดียว”
“เฮ้ย ได้ไงพี่ เงินนี่มันได้มาจากหุ้นของบริษัทที่พ่อแม่เขายกให้พี่นะ”
“แต่คนที่ทำจนธุรกิจใหญ่โต มีกำไรขนาดนี้ก็คือแกคนเดียว ชั้นจะมานั่งรับเงินเฉยๆ แบบนี้ได้ไง”
“อย่าเกี่ยงกันเลยพี่ ถ้าพี่ๆไม่เอา ยกให้ผมก็ได้นะ”
“แกอย่ามาพูดดีเลยไอ้วุฒิ ชั้นให้เวลาแกเที่ยวเล่นอีก 3 เดือน แล้วแกต้องเข้าไปช่วยงานชั้นที่บริษัทได้แล้ว”
ทรงวุฒิบ่น “เซ็งเลย......นี่ที่พี่นัดผมมาเพื่อจะมาพูดเรื่องนี้เหรอ”
“มันก็ด้วยละ แต่ยังมีเรื่องสำคัญกว่านั้น”
“เรื่องอะไรวะ ถึงได้ย้ำนักย้ำหนาว่าต้องมาพร้อมกันสามคน”