บทละครโทรทัศน์ แม่อายสะอื้น ตอนที่ 1 หน้า 9
ทรงพลหันไปมองหน้าจิดาภา จิดาภายิ้มอย่างยินดี “พลกับจิจะแต่งงานกันค่ะ”
แม่นมน้อยที่ยืนแอบฟังอยู่อึ้งไป
“โหพี่...ดีใจด้วย”
“แล้วจะแต่งกันเมื่อไหร่”
“จริงๆผมก็อยากแต่งเร็วที่สุดนะ แต่จิน่ะสิ เลือกไม่ได้ซักทีว่าจะจัดที่โรงแรมไหนของเราดี”
“แหม...ก็จิอยากให้มันออกมา perfect ที่สุดนี่คะ”
กล้วย กับ อ้อยกำลังจะยกของว่างเข้าไปมาเสิร์ฟ แม่นมน้อยยกมือห้ามไว้ “ยกกลับไป”
กล้วย อ้อยมองหน้ากัน ทำหน้างงๆ “บอกให้ยกกลับไปไง”
กล้วย อ้อยรีบยกของว่างกลับไป แม่นมน้อยมองจิดาภาอย่างไม่พอใจ
โต๊ะกินข้าว บ้านทรงพล เทวัญ ทรงพล ทรงวุฒิ จิดาภา ทั้งหมดนั่งลงที่โต๊ะทานข้าวที่ถูกจัดไว้อย่างสวยงาม
“ไม่ได้นั่งกินข้าวพร้อมหน้ากันแบบนี้นานแล้วนะ”
“พอดีเลยนะพี่ เห็นนมบอกว่าทำอาหารพิเศษไว้เยอะแยะเลย เหมือนรู้ว่าจะได้ฉลองโอกาสพิเศษ”
อ้อยและคนใช้ยกอาหารออกมา เป็นข้าวต้มกับกับข้าวธรรมดาๆ สามสี่อย่าง แม่นมน้อยเดินตามมา จิดาภามองแล้วสีหน้าไม่พอใจ “นี่มันกับข้าวอะไรกันคะพล”
“ไหนไอ้วุฒิบอกว่านมเตรียมอาหารพิเศษไว้ตั้งหลายอย่าง ไม่ใช่เหรอครับ”
“ก็นี่ไงคะ อาหารพิเศษทั้งนั้น บวบผัดไข่นี่ก็ของโปรดคุณเทวัญ ไข่เจียวนี่ก็ของโปรดตั้งแต่เด็กของคุณวุฒิเลย ส่วนยำไข่ดาวนี่ก็ของคุณพลไงคะ” กล้วยยกน้ำเข้ามาเสิร์ฟ ของคนอื่นเป็นน้ำส้ม มีแค่ของจิดาภาที่เป็นน้ำเปล่า
“แล้วก็น้ำส้มคั้น นมคั้นเองกับมือเลยนะคะ แต่ทำไว้แค่สามแก้ว เพราะไม่รู้ว่าจะมี”คนอื่น”มากินด้วย”
จิดาภาทนไม่ได้จนกรี๊ดออกมา “นี่มันจะเกินไปแล้วนะ แบบนี้มันหาเรื่องกันชัดๆ”
“จิ ใจเย็นๆก่อนสิ”
“จิไม่เย็นหรอกค่ะ พลจะให้จิมานั่งกินอาหารพวกนี้ ในวันประกาศงานแต่งงานของเราเหรอคะ”
แม่นมน้อยทำเสียงน้อยใจ “อาหารพวกนี้มันไม่ถูกปากคุณ..จิดาภา..เหรอคะ นมเห็นนานๆ ทีพี่น้องจะอยู่กับพร้อมหน้า นมก็เลยอยากให้ได้กินของโปรดสมัยเด็กๆ แต่ถ้ามันไม่ดี นมเก็บก็ได้ค่ะ”
“ไม่ต้องครับ ผมกินได้”
“พล! พลจะปล่อยให้คนใช้มาทำแบบนี้กับจิไม่ได้นะคะ”
“จิ ผมบอกแล้วไงว่าอย่าว่านมน้อยแบบนี้”