บทละครโทรทัศน์ เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ตอนที่ 11 หน้า 17
“โอ้ย..อาข้าวต้มมันร้อน!!”
“ก็อยากปากเสียดีนัก โดนลวกปากซะบ้าง จะได้หยุดพูด!!รีบกินให้เสร็จ ฉันจะไปรอในรถ” ชยากรเดินลุกออกไป
“เดี๋ยว!อา”
ชยากรไม่หันมามอง ชยากรกัดกรามแน่นมองสิ่งที่มิรันตรีพูดคือสิ่งที่เขาคิดจริงๆ
มิรันตรีตบปากตัวเอง “ไม่น่าปากเสียเลยเรา“ มิรันตรีมองตามหลังชยากรที่เดินออกไป อย่างหงุดหงิดตัวเอง
ศตวรรษนั่งอยู่ตรงม้านั่งปลายเตียง อนุศนิยายืนจดๆ จ้องๆ ศตวรรษ ไม่กล้าเฉียดไปใกล้เตียง ทั้งคู่อึดอัดทำอะไรไม่ถูก แล้วก็ตัดสินใจหันมาพร้อมกัน สองคนสบสายตาก็สะดุ้ง
“เออ....” ชะงักที่พูดพร้อมกัน “คุณพูดก่อน // นายพูดก่อน // คุณนั่นแหละพูดก่อน // นายนั่นแหละพูดก่อน โอยยย พูดพร้อมกันตลอด”
ทั้งคู่เงียบ ศตวรรษผายมือให้อนุศนิยาพูด
“ฉัน เออ จะใช้ห้องน้ำก่อน “
“ตามสบายครับ“ อนุศนิยาจะเดิน ศตวรรษจะหลบ แต่กลับไปทางเดียวกันอนุศนิยาจะไปอีกทางศตวรรษก็ไปทางเดียวกับอนุศนิยาอีก “โอเค ผมหลบให้“ ศตวรรษเบี่ยงตัวหลบ อนุศนิยาจะเดินไป แต่ศตวรรษกลับเหยียบชายกระโปรงของอนุศนิยา ทำให้อนุศนิยาจะล้มหน้าคว่ำ
“อ๊ายยยย!“ ศตวรรษตกใจมาก รีบดึงแขนอนุศนิยาเข้ามากอดแน่น อนุศนิยาหันไปเจอศตวรราแนบชิดติดร่างก็ตกใจมาก รีบผลักศตวรรษออกห่าง “ยังไม่ทันไรก็ฉวยโอกาส”
“ถ้าผมไม่ช่วย คุณล้มหน้าแหกไปแล้ว หัดมองผมใช่แง่ดีบ้างจะได้มั๊ย“
“ไม่ได้ ทุกอย่างที่นายทำ ฉันจะถือว่ามีนัยยะแอบแฝง“
“ผมไม่ใช่พวกปากกับใจไม่ตรงกัน ผมคิดอะไรก็จะทำอย่างนั้น“ ศตวรรษถอดเสื้อนอก
อนุศนิยาตกใจมาก “ทำอะไร”
ศตวรรษรู้ว่าอนุศนิยาระแวงเลยแกล้งกวน “ตอนนี้ผมร้อน อยากถอดเสื้อ“
“คนบ้า!!! อย่านึกว่าพ่อเปิดทางให้แล้วจะทำอะไรได้ตามใจชอบนะ“
ศตวรรษแกล้งตอบยั่วให้โมโห “ผมแค่ร้อน ไม่ได้คิดอะไรจะทำอะไร คุณอย่าคิดลึกนักได้มะ?”
“จะไม่มีอะไรระหว่างเรา ทุกอย่างเป็นแค่การแต่งงานหลอกๆ เท่านั้นจำเอาไว้”
“ในละครไทยแต่งงานหลอกๆ ทีไร สุดท้ายก็ได้กันทุกเรื่องนั่นแหละครับ”
อนุศนิยาปรี๊ด “ทุเรศ!อย่ามาคิดรวยทางลัด มันไม่ง่ายอย่างนั้น”
“เรื่องแบบนี้ผู้ชายเขาไม่ชอบให้มาดูถูกกัน อย่าดูถูกเชิงชายแบบนี้นะครับ เขาถือ”
“ถืออะไร?”
“เขาถือว่าท้า...ให้ลองพิสูจน์ครับ” ศตวรรษเหวี่ยงเสื้อที่ถอดลงพื้น อนุศนิยาเห็นแล้วยิ่งตกใจ ศตวรรษแกล้งทำจะถอดเสื้อตัวในต่อ