บทละครโทรทัศน์ เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ตอนที่ 11 หน้า 18
อนุศนิยาเห็นท่าไม่ดีจึงรีบเผ่นหนีไปที่ห้องน้ำ “นี่...อย่ามาทำรุ่มร่ามแถวนี้นะ อยู่ไกลๆ เลย” อนุศนิยารีบเผ่นเข้าไปที่ห้องแต่งตัว
ศตวรรษนั่งลงแบบล้าๆเขาเหนื่อยและเพลียมากเพราะแทบไม่ได้นอนทั้งคืน
อนุศนิยาอยู่ในห้องน้ำ แกะผมที่เกล้าไว้ออกแล้ว กำลังพยายามจะเอื้อมมือไปรูดซิปถอดชุดแต่งงาน แต่ซิปติดทำให้เธอถอดชุดไม่ได้ อนุศนิยาหงุดหงิดพยายามจะดึงซิปลงจากกลางหลังให้ได้ “โอย.... ติดอะไรเนี่ย” อนุศนิยาจะดึงแต่ดึงไม่ออก ยิ่งทำให้เธอทรมานจนอยากร้องไห้ อนุศนิยานึกถึงศตวรรษที่อยู่ด้านนอก คิดจะให้เขามาช่วย แต่ก็หวงตัว จึงได้ลังเลไม่ยอมออกไป
ศตวรรษซึ่งรออาบน้ำมานานมาก เดินมาเคาะประตู ท่าทางเขาเพลียจนแทบจะหลับ “ทำอะไรอยู่ครับ เร็วหน่อย”
อนุศนิยาสะดุ้ง!ที่ศตวรรษมาป้วนเปี้ยนหน้าห้องน้ำเธอไม่ไว้ใจเขาเลยกลัวเขาจะรวบรัดฉวยโอกาสเพื่อหวังโบนัส
อนุศนิยารีบพยายามกระชากซิป.....
อนุศนิยาเดินออกมาในชุดเจ้าสาว ทำเอาศตวรรษเหวอมาก “อ้าว?? ทำไมยังใส่ชุดเดิมอีกล่ะคุณ “
อนุศนิยาเขินๆ ไม่รู้จะพูดยังไง “เออ คือ ก้อ...แบบ...”
“คือๆก้อๆแบบๆอยู่ได้ มีอะไรก็พูดมา”
“ฉันรูดซิปไม่ถึง นายช่วยฉันที“ ตึงตึงผ่างผ่าง ศตวรรษอึ้ง ตะลึง อนุศนิยาชี้หน้า “อย่ามาคิดลามก นายไม่มีวันได้เห็นของของฉัน“
“ถ้าไม่ให้ผมดู แล้วจะให้ผมช่วยคุณได้ยังไง”
อนุศนิยามองหน้าศตวรรษอย่างที่คิดเอาไว้แล้ว อนุศนิยาเอาผ้าเช็ดหน้าผูกปิดตาให้ศตวรรษ ก่อนจะผละออกมา
อนุศนิยาชูเลขห้าไปตรงหน้าศตวรรษ “กี่นิ้ว”
“สามนิ้ว “
อนุศนิยาพอใจที่ศตวรรษไม่เห็น เลยหันหลังให้ “เอาล่ะ..รูดซิปให้ฉันได้แล้ว“ ศตวรรษยื่นมือจับโดนไหล่อนุศนิยา อนุศนิยาชะงัก ศตวรรษไล่นิ้วไปตามแผนหลัง อนุศนิยารู้สึกจักจี้ สะท้านๆ “นี่!! ทำดีดีสิ“
“ผมมองไม่เห็นก็ต้องใช้มือคลำสิคุณ”
อนุศนิยาพูดไม่ออก ศตวรรษเอามือดึงผ้าปิดตาเปิดนิดนึง แอบมองจนเห็นตำแหน่งซิป ศตวรรษรูดซิปลงมา เผยให้เห็นเนื้อขาวด้านใน ศตวรรษชะงัก
อนุศนิยาเอะใจ “หยุดทำไม?”
“เออ...มันติดน่ะ“ ศตวรรษพยายามข่มจิตใจ เอามือดึงผ้าปิดตาอีกครั้ง แล้วก็รูดซิปลงมาจนหมด
อนุศนิยารีบหันไป “รอฉันเข้าห้องน้ำก่อน นายค่อยเอาผ้าปิดตาออก”
“อื้อ”