บทละครโทรทัศน์ เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ตอนที่ 11 หน้า 20
ศตวรรษยืนอยู่ที่อ่างล้างหน้า กำลังแกะแปรงสีฟันอันใหม่ ก่อนจะบีบยาสีฟันลงไป แล้วก็มองไปที่แปรงสีฟันของอนุศนิยา ศตวรรษหยิบออกมาบีบยาสีฟันให้ด้วย
อนุศนิยาตื่นขึ้นมา ก็ตกใจสะดุ้ง หันไปมองที่เตียง ไม่มีศตวรรษ “หรือว่าออกไปแล้ว”
ศตวรรษเปลี่ยนชุดไปทำงานเรียบร้อยแล้ว เขากำลังยืนแต่งตัวอยู่ที่หน้ากระจก อนุศนิยาเดินกระเซอะกระเซิงมา พอเห็นศตวรรษอยู่ในห้องก่อนก็ตกใจมาก ศตวรรษหันมามองเห็นสภาพอนุศนิยาก็อยากจะขำ แต่ไม่กล้า
อนุศนิยาปัดผม แล้วก็กอดอก “เมื่อคืนหลับฝันดีมะ”
“ก็ดีนะครับ”
“ยังมีหน้ามาตอบ”
“ก็คุณถาม”
“ฉันถามเพราะฉันประชด เห็นหลับเป็นตาย ตั้งแต่คืนนี้เป็นต้นไป เราต้องจัดโซนนิ่ง ห้ามนอนเตียงเดียวกัน ฉันนอนเตียง นายไปนอนบนโซฟา ห้ามล้ำเขตเด็ดขาด เข้าใจไหม”
“คร๊าบบบบบนายแม่..”
อนุศนิยาค้อน พอจะเดินไปห้องน้ำก็เห็นชุดนอนของศตวรรษอยู่ในตะกร้าผ้าเดียวกับเธอก็ไม่พอใจ “ใครให้เอาชุดมาทิ้งตรงนี้” ศตวรรษเดินไปดู อนุศนิยาชี้ที่ตะกร้าผ้าแบบไม่พอใจ “ฉันไม่ชอบใช้ของส่วนตัวร่วมกับใคร เอาเสื้อผ้าใช้แล้วของนายออกไป ของใช้ทุกชิ้นต้องแยกของใครของมัน” ศตวรรษเบื่อที่อนุศนิยาทำรังเกียจเขาขนาดนั้น เขาก้มลงไปนั่งแยกเสื้อผ้าออกไปที่ตะกร้าผ้าอีกใบที่วางไว้ใกล้ๆ กัน อนุศนิยาจ้องมองทุกอย่างไม่ให้คลาดสายตา “หัดเคารพความเป็นส่วนตัวกันบ้าง”
ศตวรรษแยกผ้าเสร็จแล้วก็ลุกขึ้น แต่ตอนที่ลุกขึ้นเขาก็เจ็บจี๊ดที่หลังขึ้นมา “โอ๊ะ....” ศตวรรษเดินเดี้ยงไปแต่งตัวต่อ อนุศนิยารีบปิดประตูห้องน้ำใส่ทันที
อนุศนิยาเข้ามาในห้องน้ำ ก็ชะงักเห็นศตวรรษเตรียมแปรงสีฟันเอาไว้ให้เธอ อนุศนิยารู้สึกผิดขึ้นมานิดนึงที่เมื่อกี๊จัดเต็มใส่ศตวรรษ แต่ก็พยายามไม่คิด “ทำแค่นี้คิดว่าจะซื้อใจฉันได้เหรอไง“ อนุศนิยาเปิดน้ำล้างยาสีฟันออก แล้วก็บีบใหม่ลงไป
อังกาบกำลังทำครัว ระหว่างนั้นศตวรรษเดินเข้ามา อังกาบหันไปเห็น ศตวรรษยกมือไหว้
“คุณหมอเข้ามาทำไมคะ”
“ผมเคยชินน่ะครับ เวลาอยู่บ้าน พอตื่นนอน ก็ต้องเข้าครัวทำอาหารเช้าให้คุณแม่”
“ดิฉันทำให้ดีกว่าค่ะ คุณหมอออกไปรอข้างนอกเถอะ เดี๋ยวตัวจะเหม็น”