บทละครโทรทัศน์ เพียงชายคนนี้ไม่ใช่ผู้วิเศษ ตอนที่ 3
อนุศนิยายืนเผชิญหน้ากับศตวรรษโดยมีประภาดูสองคนที่มีท่าทีแปลกๆ ใส่กันอย่างงุนงง เธอไม่เคยเห็นอนุศนิยามีท่าทางสติแตกแบบนี้มาก่อน
“นายมาที่นี่ทำไม?!!!”
ประภาถึงกับเหวอเมื่ออนุศนิยาถามศตวรรษออกไปอย่างนั้น
“ผมคิดว่าเรามีเรื่องต้องเคลียร์กัน”
“นายจะพูดเรื่องที่เกาะใช่ไหม หยุด!! ไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้นเลยนะ!” ศตวรรษงง อ้าปากจะถาม อนุศนิยารีบสวน “ฉันบอกว่าอย่า!!! อย่าแม้แต่จะเอ่ยปากถ้าฉันยังไม่อนุญาต” อนุศนิยารีบหันไปมองประภา ประภาเห็นท่าไม่ดีรีบชิ่งเดินเลี่ยงไป อนุศนิยารีบหันกลับมามองศตวรรษ
ศตวรรษถาม “ตกลงจะเอายังไงกันแน่?”
อนุศนิยาเดินมาหยุดในซอกที่ภายในโกดังเฟอร์นิเจอร์ที่เต็มไปด้วยสินค้าสูงตระหง่าน แต่ว่าไม่มีพนักงานอยู่แถวนั้นเลย ศตวรรษเดินตามมา
อนุศนิยาหันขวับมาจ้องศตวรรษ ศตวรรษแทบเบรกไม่ทัน “นายรู้อยู่แต่แรกแล้วใช่ไหมว่าฉันเป็นเจ้าหนี้นาย ถึงได้จงใจใช้เรื่องที่เกาะมาแบล็คเมล์ฉัน”
ศตวรรษอึ้งกับจินตนาการอันลึกล้ำของอนุศนิยา “แบล็คเมล์...คุณพูดอะไรของคุณ คราวนี้อัพยาอะไรมาอีกล่ะ”
“เลิกตีหน้าซื่อได้แล้ว” อนุศนิยาหยิบมือถือออกมา กดรูปให้ดู “ถ้านายไม่ได้เป็นคนส่งมา แล้วไอ้รูปอุบาทว์พวกนี้มันโผล่มาได้ยังไง” ศตวรรษเห็นรูปตัวเองที่ดูอนาจารก็ตกใจ “นายจงใจใช้รูปนี้มาปิดปากให้ฉันยกหนี้ให้ใช่มั้ย?”
“นี่คุณ!เราเจอกันเมื่อสี่วันที่แล้ว...ผมเพิ่งมารู้ว่าเป็นหนี้เมื่อวาน แล้วก็เพิ่งมารู้ว่าคุณเป็นเจ้าหนี้เมื่อยี่สิบนาทีก่อน ผมย้อนเวลาไปวางแผนซ้อนแผนแบบที่คุณมโนไม่ได้หรอกนะ รูปพวกนี้ไม่ใช่ของผม”
“ไม่ใช่ของนายแล้วของใคร?”
“ผมจะไปรู้เหรอ...แต่ความจริงก็ไม่น่าแปลกนะ ผู้หญิงปากอย่างคุณน่าจะสร้างศัตรูไว้เยอะ”
“ไอ้บ้า..ไอ้นายหมาวัด!!!”