บทละครโทรทัศน์ ตะวันตัดบูรพา ตอนที่ 13 หน้า 11
ทัศน์ยิ้มทึ่งหันไปบอกชัชชัย “คุณนี่มีบุญนะ ได้ป้าสะใภ้ทั้งสวยทั้งฉลาดแบบนี้” ชัชชัยยกนิ้วขึ้นดันแว่นดำที่ร่นลงมาให้ชิดขึ้นไป แต่ใช้นิ้วกลาง…แอบแจกของลับให้ทัศน์ ทัศน์ทำใจหน่ายๆหันไปบอกกับเจิมฉัตร “คุณพูดถูก คุณเจิมฉัตร ผมมีแผน..เป็นแผนที่รวบรัดหมดจดและรวดเร็วที่สุดเรียกได้ว่าถ้าทำตามแผนที่ผมว่าสำเร็จ วันถัดไปคุณก็ไปเข้าพบท่านรองฯได้เลย”
“แผนอะไร”
“ฮืม…จะบอกดีมั้ยหนอ ผมว่าใจไม่ถึงคุณก็อย่ารู้เลยดีกว่า รู้ไปจะเสียเส้นเปล่าๆ”
“ว่ามาซะทีโว๊ย รำคาญ”
“คุณกล้าฆ่าลุงคุณรึเปล่าคุณชัช”
ชัชชัยอึ้งไปครู่ใหญ่ก่อนจะเลือดขึ้นหน้าคว้าคอเสื้อทัศน์ “ไอ้สันดานมึงพูดว่าอะไรนะ”
ทัศน์ไม่รู้สึกรู้สา ยิ้มกับเจิมฉัตร “ถึงไม่อยากบอกให้ฟังแต่แรกไง”
พริบตานั้นทัศน์จับท้ายทอยชัชชัยกดโขกลงกับโต๊ะ อีกมือหนึ่งชักปืนมาซุกไว้ที่ซอกคอ พนักงานและคนในร้านหันไปดู เห็นแต่ชัชชัยถูกกดคว่ำหน้าอยู่ เจิมฉัตรนั่งนิ่ง ส่วนทัศน์กำลังยิ้มให้ทุกคนเหมือนมีเรื่องล้อกันเล่น คนอื่นกลับไม่เห็นปืนเพราะหัวชัชชัยบัง ทัศน์หันมากระซิบบอกชัชชัย..“พนันกันมั้ย พอผมลั่นไก คนในร้านจะแตกตื่นกันหมด ครึ่งนาทีหลังจากนั้นผมจะสตาร์ทรถหนีไปจากที่นี่อีกยี่สิบนาทีตำรวจเพิ่งมาถึง แต่จะไม่มีคนเป็นพยานชี้ตัวผม ไม่มีใครจำหน้าผมได้ สามวันถัดไปคุณก็กลายเป็นศพเน่าๆ อยู่ในสุสาน ลองดูมั้ย” พูดจบทัศน์ก็ง้างนกขึ้นดังแกร็กหมับ… ชัชชัยสะท้านเหล่มองปืนที่ซุกอยู่ตรงคอตน “กลับไปปรึกษากับป้าสะใภ้คุณดูให้ดีเรื่องนี้มันเป็นอนาคตของคุณเอง” ทัศน์เก็บปืนแล้วหันไปคว้าเสื้อสูทที่แขวนไว้ลุกขึ้น เขาเอาปืนซุกเข้าไปใต้สูทที่พาดมือ “จ่ายค่าวัฟเฟิลให้ด้วย”
เจิมฉัตรได้แต่อึ้ง เช่นเดียวกับชัชชัยที่เงยหน้ามอง..ทั้งกลัว..ทั้งโกรธ
ทัศน์เดินออกไป ยังหันไปยิ้มให้พนักงานในร้าน “ล้อกันเล่นน่ะ”
ทัศน์เดินกลับมาขึ้นรถซึ่งจอดรออยู่ ยุทธนั่งประจำตำแหน่งสารถี ส่วนกฤชถือกล้องถ่ายรูปติดซูมกำลังนั่งกรอฟิล์ม
“ถ่ายชัดรึเปล่า”
“สองม้วนครับ ยังไงก็ต้องมีที่มันแจ่มๆสักรูป”
“เลือกรูปที่มันหล่อๆหน่อยนะ” กฤชยิ้มก่อนจะถอดฟิล์มออกมา และพยักหน้าให้ทัศน์ ทัศน์เอ่ยต่อ “งานนี้ไอ้เสี่ยเจริญต้องสะดุ้งโหยงแน่ๆ”
ที่ไนต์คลับ บูรพากับจ๊อดกำลังกินข้าวด้วยกัน ท่าทางกำลังปรึกษากันไปด้วย