บทละครโทรทัศน์ ตะวันตัดบูรพา ตอนที่ 13 หน้า 15
ไนท์คลับเปิดทำการ เสี่ยเจริญกับเคี้ยงกำลังดื่มเหล้าด้วยกันอยู่ในห้องพิเศษในไนท์คลับ ทั้งสองคนกำลังเมาได้ที่โดยมีจ๊อดคอยบริการรินเหล้าให้ เคี้ยงไอค่อกแค่กเป็นระยะ
เสี่ยเจริญนึกถึงความหลัง “นึกถึงสมัยก่อนไม่เคยมีหรอกไอ้จะมานั่งกินสบายๆ แบบนี้ มีแต่โน่น ท่ารถบ้าง ใต้สะพานบ้าง ยุงก็เยอะ ไม่รู้กินกันเข้าไปได้ยังไง ยังหนุ่มๆล่ะนะถึงทำได้ มาเป็นตอนนี้ลองไปนั่งกินอีกสิ มีหวังได้ป่วยตายกันเท่านั้น”
เคี้ยงแซว “ไม่หรอกมั๊ง ไอ้แก่ๆอย่างแก ยุงสาวๆมันคงไม่สนใจหรอกว่ะ”
“ฮ่ายยดูถูก ยังปึ๋งปั๋งอยู่นะโว๊ย โด๊ปทุกวันจะบอกให้”
เด็กรับรถเคาะประตูและเข้ามามอบซองเอกสารให้เสี่ยเจริญ “ป๋าครับ มีคนฝากมาให้ครับ”
“ใคร บอกรึเปล่า”
“ไม่ยอมบอกครับ พอยื่นให้ก็ขับรถหายไปเลย”
เคี้ยงหยอก “เปิดเถอะน่า ซองใหญ่ๆแบบนี้คงไม่ใช่ซองกฐินหรอก”
เสี่ยเจริญยิ้มขำก่อนจะแง้มดูในซอง หน้าตาที่ยิ้มแย้มหดหายไปในพริบตา เสี่ยเจริญฝืนยิ้ม “เคี้ยง เดี๋ยวแกกินไปก่อนนะ ฉันมีธุระ”
เคี้ยงงง “ธุระอะไรดึกดื่นป่านนี้”
“เอาเถอะ กินกันไปก่อน” เสี่ยหันไปบอกจ๊อด “ไอ้จ๊อด ดูแลลุงเคี้ยงด้วยนะ” ว่าแล้วเสี่ยเจริญรีบลุกจากไป
เคี้ยงมองตามงงๆ “อะไรของมันวะ”
เสี่ยเจริญเดินออกมาหน้าห้องท่าทางมือไม้สั่นเหมือนคนจะเป็นลม ก่อนจะดึงรูปถ่ายในซองออกมาดู เห็นเป็นรูปเจิมฉัตรกับชัชชัยกำลังสวีทกัน และมีรูปเจิมฉัตรกับชัชชัยที่กำลังคุยอยู่กับทัศน์
“นี่มันคนของท่านรองบารมี… ไอ้ชัช”
ที่บ้านเสี่ยเจริญ เจิมฉัตรกำลังแต่งตัวเตรียมเข้านอน และแกล้งทำเป็นไม่สนใจชัชชัยที่ยืนทื่ออยู่ในห้อง บรรยากาศเหมือนผัวเมียที่กำลังหย่าขาดจากกัน “ฉันว่าเราไม่มีอะไรต้องพูดกันอีกแล้ว ชัชชัย รีบออกไปซะ เดี๋ยวป๋าก็คงกลับมาแล้ว เธอกลัวป๋านักไม่ใช่เหรอ กลัวจนหางหด”
“ฉันไม่ได้กลัวป๋า แต่มันไม่ทุเรศไปหน่อยเหรอที่จะฆ่าป๋าเพื่อแลกกับอำนาจแบบนี้ ที่เคยตกลงกันไว้มันแค่โค่นป๋าจากเก้าอี้เท่านั้นนะ”
“ถ้าไม่ฆ่าแล้วเธอจะโค่นป๋าได้ยังไง น้ำหน้าอย่างเธอมีทางสู้ป๋าได้งั้นเหรอ เอาแค่นายบูรพาอะไรนั่นเธอยังไม่มีปัญญาเลย”
“มันจะมากไปแล้วนะเจิมฉัตร นี่เธอลืมหูลืมตาบ้างได้มั้ย ป๋าเป็นลุงของฉันนะ แล้วก็เป็นคนชุบเลี้ยงเธอมา เธอไม่สำนึกบุญคุณป๋าบ้างเลยหรือไง”