บทละครโทรทัศน์ คุ้มนางครวญ ตอนจบ หน้า 12
6 มีนาคม 2557 ( 14:04 )
1.2M
ยอดหล้ายิ้มกรายมือขวาออกใส่กลุ่มตรีภพ เกิดเป็นพลังประหลาดตรึงทั้ง 4 ไว้กับพื้น ขยับได้แต่ถอนเท้าไม่ขึ้น พิมพ์ดาวมองดูยอดหล้า
“เจ้าพี่ เมื่อท่านแค้นข้านัก...จงลงมือเถิด”
ยอดหล้ายิ้มเยาะ กรายตัวไปรอบๆ พิมพ์ดาว
“ข้าเคยวางแผนการสำหรับเจ้าไว้มากมายนัก เช่นให้เจ้าต้องเจ็บปวดเจียนตายเมื่อพี่เทพทอดทิ้งเจ้ามารักข้า” ยอดหล้าเหลือบมองตรีภพ “หรือให้เจ้าต้องทนดูข้าในร่างมนุษย์ครองคู่อยู่กับพี่เทพ แต่ตอนนี้ข้า “เปลี่ยนใจแล้ว”
ยอดหล้าเงื้อมือเกิดแสงและสายฟ้าที่มือขวา ตรีภพและทุกคนตกใจร้องห้าม
“เจ้า ได้โปรด อย่า”
แก้วเองก็ลังเลทำท่าเหมือนจะเข้าขอร้อง
“ลงมือเถอะเจ้าพี่ ข้ายินดีรับโทษทัณฑ์จากท่าน”
พิมพ์ดาวเชิดหน้าหลับตาลง ยอดหล้าพลันยิ้ม “ฆ่าเจ้าแล้วยังไง แล้วกักขังลงทัณฑ์ทรมานเจ้าไว้ในคุ้มน้อย อย่างที่เจ้าพ่อ...ทำกับข้าอย่างนั้นหรือ”
พิมพ์ดาวอึ้ง ตรีภพนิ่งฟัง
“ไม่หรอก ข้ามีวิธีที่ดีกว่านั้น”
ยอดหล้าพลันพลักมือเบาๆ พิมพ์ดาวเซไปคุกเข่าลงกับบันได ยอดหล้าหันมามองตรีภพ
“เจ้านาง”
ยอดหล้ายิ้มเหี้ยมเกรียม “ข้าจะพรากพี่เทพไปจากเจ้า” ขาดคำยอดหล้าก็ชู 2 มือใส่ตรีภพ เกิดแสงสายฟ้าเป็นเส้นแสงหงิกงอนับสิบเส้นพุ่งจากมือตรงเข้าใส่ตรีภพ ด้วยความผูกพันปางก่อน จันทราทนไม่ได้ สลัดหลุดจากพลังที่ตรึงเท้า พิมพ์ดาวเกาะบันไดลุกขึ้นมองดูอย่างตกใจสุดขีด ตฤณและพิมพ์เดือนร้อง จันทราถลันเข้าขวางเส้นฟ้าผ่านั้นทะลุร่างจันทรา จนเสื้อเกิดรอยไหม้ แสงปะทุจากตาและปาก ร่างผวา ควันกระจายจากร่าง พิมพ์ดาวร้องหวีด ตรีภพตกใจสุดขีด ยอดหล้าแผ่พลังนั้นทะลุร่าง จันทราเข้าปะทะตรีภพตรงอกเต็มที่ ตรีภพกระเด็นลอยไปชนเข้ากับรูปปั้นประดับตกฟาดลงแน่นิ่ง พร้อมกันจันทราล้มฟาดไปอีกทาง พิมพ์ดาวน้ำตานอง ตวัดเขี้ยวเสือไฟขึ้น ฟาดใส่ยอดหล้า แต่ยอดหล้าเตรียมตัวอยู่แล้ว พลันลอยตัวขึ้นเป็นกลุ่มควันเขียวเข้มข้น พุ่งเข้าม้วนตัวแก้วจนกลบพาลอยไปพุ่งทะลุประตูระเบิดตูมพุ่งหายไป เสียงยอดหล้าหัวเราะยาว
“แม่เจ้าฆ่าแม่ข้า ข้าก็ฆ่าแม่เจ้า ส่วนพี่เทพจะอยู่ได้อีก 3 ราตรี”
พิมพ์เดือนร้องไห้ประคองร่างไร้ชีวิตของจันทรา ตฤณ ประคองตรีภพ พิมพ์ดาวเดินช้าๆ ลงมาทรุดหมดแรง ตาทอง สายใจ เฟื่องฟ้า ระรินโผล่มาทางประตู มองดูทุกอย่างอย่างตื่นตะลึง