บทละครโทรทัศน์ คุ้มนางครวญ ตอนจบ หน้า 14
6 มีนาคม 2557 ( 14:04 )
1.2M
“ตั้งแต่ผมรู้ความ พ่อของผมบอกว่าผมมีหน้าที่สำคัญที่สืบทอดมา คือหนึ่ง ให้ดูแลหีบสะกดวิญญาณเถรกระอำ กับตรวจตราอาถรรพ์ที่ปกป้องคุ้ม และอีกหน้าที่หนึ่งคือให้พิทักษ์รักษา คัมภีร์ของครูบาสรี”
ในที่ซ่อนลับบนยกพื้นเรือน มหาจรวยหยิบพับกระดาษสามา พนมไว้เหนือหัวก่อนจะคลี่ดู ในพับกระดาษสามีอักษรธรรมของล้านนาโบราณ เขียนไว้เป็นพืด
พิมพ์ดาวอ่านจดหมายต่อ
“และส่งมอบมันให้แก่เจ้าดาราราย ศิษย์เอกของครูบา”
พิมพ์ดาวตกตะลึงจังงัง มองหน้า พิมพ์เดือนและตฤณ
“อะไรนะคะ”
“จะรีบถามทำไม อ่านต่อเถอะครับ”
พิมพ์เดือนค้อนตฤณขวับ พิมพ์ดาวอ่านต่อ
“ผมใช้เวลาเนิ่นนาน กว่าจะรู้ว่าใครคือเจ้าดารารายในคำสั่งเสียนั้น”
พิมพ์ดาวเงยหน้าขึ้นจากจดหมายรีบหยิบพับกระดาษสาดู เห็นมันเก่าแก่โบราณ เขียนด้วยอักษรโบราณ “อักษรเหนือหรือ”
“เขาเรียกอักษรตัวธรรมค่ะ ภาษาเขียนของล้านนาโบราณ โชคดีน่ะที่หนูอ่านออก หนูเคยเรียนมา”
“ดีจัง” ตฤณชม พิมพ์เดือนเชิดภูมิใจ “ จะได้มีประโยชน์แก่ส่วนรวมมั่ง”
พิมพ์เดือนถลึงตา พิมพ์ดาวส่งให้ พิมพ์เดือนรับพับกระดาษสามา คลี่ดูเอานิ้วไล่ทีละตัว
“แย่แล้ว”
“ทำไม”
“นี่หนูอ่านไม่ออกซักตัวเลย”
“อ้าว แล้วไหนโปรโมทว่าอ่านได้ อ่านเป็น”
“ก็ฉันคิดว่าเป็นคัมภีร์ที่ครูบาสรีเขียน อักษรธรรมสมัย 200 ปีก่อนนะฉันอ่านออก แต่นี่มันเก่ากว่านั้นมาก ดีไม่ดีก็อาจจะ 4 - 500 ปีมาแล้ว”
“แล้วจะยังไงดี”
“พี่พิมพ์ หนูจะติดต่ออาจารย์สุรัสวดี อาจารย์คงแนะนำผู้เชี่ยวชาญอักษรโบราณให้เราได้”
พิมพ์ดาวนิ่งคิดแล้วส่ายหน้า “ไม่ดีกว่า พี่รู้ว่าใครจะอ่านออก”
“ใครหรือคะ”
“ใครหรือครับ คุณพิมพ์”
“ก็เจ้านางดารารายไงคะ”
ตฤณกับพิมพ์เดือนงงงัน