บทละครโทรทัศน์ คุ้มนางครวญ ตอนจบ หน้า 18
6 มีนาคม 2557 ( 14:04 )
1.2M
เถรกระอำก้าวมาจากหลังแท่นคำ ยืนเอามือวางลงบนลวดลายบนแท่นคำ มองพิมพ์ดาวอย่างเฉยชา
“ท่านคงมิได้อยู่เพียงสองคนเท่านั้นกระมัง”
“เจ้าถามอ้อมโลกอยู่เนิ่นนาน เอาเถิดเจ้าจะได้พบพี่เทพอีกซักครั้ง”
ยอดหล้าโบกมือ ม่านด้านหนึ่งเปิดออก ยอดหล้าก้าวไป พิมพ์ดาวขยับตามที่หลังม่าน มีเตียงทองขึงม่านบางรายรอบ ยอดหล้าก้าวไป บนเตียงนั้นตรีภพนั่งอยู่ข้างๆ วางซึงของยอดหล้า
“พี่เทพ” ตรีภพคล้ายเงยหน้าขึ้นยิ้มกับยอดหล้า แล้วมองเลยมาเห็นพิมพ์ดาว ตรีภพขมวดคิ้ว
“แสงดาว เจ้ามาได้อย่างไร”
“เจ้าภักดิ์”
ตรีภพคล้ายความทรงจำยังไม่คืนมา แต่กลับจำได้ พิมพ์ดาวดีใจ ความรู้สึกของดารารายท่วมท้น ยอดหล้าขมวดคิ้ว
“เจ้ากับพี่เทพเรียกกันด้วย ชื่ออะไร”
ตรีภพงุนงง พิมพ์ดาวตาวาว ยิ้มเยาะ
“นี่ย่อมเป็นชื่อข้ากับหลวงเทพ เมื่อข้ากับเขาพบกัน เผชิญภัยด้วยกันและรักกัน...ก่อนที่หลวงเทพมาเจอท่าน”
ยอดหล้าใจหายวูบ “อะไรนะ”
“ความจริงเหล่านี้ ข้าเคยเขียนหนังสือ เล่าให้ท่านฟังทั้งหมดแต่ท่านกลับมิได้อ่าน”
พิมพ์ดาวปรายตามอง เถรกระอำยืนนิ่ง หน้ามีรอยยิ้ม ซีกหน้าไหม้บิดเบี้ยว
“มีผู้จงใจแต่งเรื่อง ใส่ความข้า...เพื่อให้ท่านกลายเป็นพวก”
ยอดหล้ามองตรีภพ ”พี่เทพ”
“เพลงดวงดาว พี่แต่งให้ดาราราย เพื่อบอกความในใจ มิได้แต่งให้เจ้านาง”
ยอดหล้ายิ่งสับสน ตรีภพลุกขึ้นมายืนใกล้พิมพ์ดาว พิมพ์ดาวยิ้มเยาะสมใจ ยอดหล้าพลันขยับตัววูบ คว้าข้อมือพิมพ์ดาวข้างหนึ่ง มืออีกข้างคว้าข้อมือตรีภพ
ยอดหล้าเห็นภาพในอดีตชาติ หลวงเทพและดารารายเจอกันที่ขัวดำ หลวงเทพและดารารายช่วยกันสู้ผีขาเดียว หลวงเทพบาดเจ็บดารารายพยาบาล หลวงเทพพบดารารายอีกครั้ง หลวงเทพบุกเข้าหาในห้องนอน ดารารายถือดาบคู่ขู่
ยอดหล้าเบิกตากว้าง ตรีภพมองอย่างสงสาร พิมพ์ดาวมองอย่างสาสมใจ
“จงดูต่อไปเจ้าพี่...ว่าที่จริงแล้วเกิดอันใด”
ยอดหล้าสับสนอลหม่าน เห็นภาพเถรกระอำเสกเมฆอาถรรพ์ ส่งผีขาเดียวเข้าเวียงแก้ว ผีขาเดียวบุกเรือนหลวง เถรกระอำเผชิญหน้าเจ้าแสงอินทร สร้อยคำแฉแผนการ ยอดหล้าผงะ เถรกระอำยืนยิ้มราวไม่หวาดหวั่น ยอดหล้ามองเถรกระอำเหมือนยังไม่อยากเชื่อ พิมพ์ดาวตาวาว