บทละครโทรทัศน์ คุ้มนางครวญ ตอนจบ หน้า 19
6 มีนาคม 2557 ( 14:04 )
1.2M
“และดูว่า ผู้ใดฆ่าแม่เจ้าหอมุก คือ เจ้าแม่ของข้าใช่หรือไม่”
ยอดหล้ายิ่งตกใจ ที่ได้เห็นนางข้าไทให้ยาพิษ หอมุกกินแล้วรู้ว่าถูกวางยา นางข้าไทกลายเป็นเถรกระอำ ยอดหล้าหันขวับมาหาเถรกระอำ
พิมพ์ดาวก้าวมาจงใจเยาะเย้ย “ท่านรู้แล้วหรือยัง ว่าทำไมท่านจึงเป็นคนทรยศเวียงแก้ว ทำไมเจ้าพ่อถึงลงทัณฑ์ร้ายแรงนักต่อท่าน ทำไมเรื่องของท่านจึงถูกลบจากพงศาวดาร”
ยอดหล้าตัวสั่นเทา มองเถรกระอำอย่างจงชัง พิมพ์ดาวพูดเยาะต่อ ตรีภพพยายามให้หยุด
“ผู้ใดกันแน่ที่ทำเสน่ห์เล่ห์กล ผู้ใดกันแน่ที่แย่งชิงคนรักผู้อื่น และผู้ใดกันแน่ที่ผิดคำสัตย์สาบานอย่างสาหัสที่สุด”
ยอดหล้าชี้มือยังเถรกระอำ “เจ้า...เจ้านักบวชชั่ว...เจ้า”
“ข้าเคยบอกเจ้าแล้ว เจ้านางน้อย ให้รอคอย จนทุกอย่างสุกงอมแล้วจึงค่อยลงมือ”
“เจ้ายังมีแผนชั่วรออยู่อีกหรือ เจ้ารออันใด”
ขาดคำยอดหล้าก็ยก 2 มือ ปล่อยแสงสายฟ้าใส่เถรกระอำ เถรกระอำตวัดมือเกิดแสงแบบเดียวกันเข้าปะทะ เกิดระเบิดตูมแสงกระจายออกรอบด้าน พิมพ์ดาวกับตรีภพมองอย่างตะลึง
ยอดหล้าเซถอยหลังยกมือหนึ่งกุมอก แต่เถรกระอำยังคงยืนมั่นคง
“รอให้เจ้าปลดปล่อยข้า ทำลายหีบอาคม ขนบาดเจ็บสาหัส”
ยอดหล้ามองเถรกระอำ เถรกระอำยิ้ม ยืดกาย หน้าไหม้คืนสภาพเป็นหล่อเหลาดูราวเปล่งแสงจากกายได้ พิมพ์ดาว ตรีภพมอง
“ข้าใช้เจ้าทำลายเวียงแก้วมาแล้วครั้งหนึ่ง แต่ไม่บรรลุผล แต่มาครั้งนี้ข้าใช้เจ้าเพื่อกลับมาครอบครองเวียงแก้ว จงคิดดู ณ ยุคนี้สมัยนี้ ผู้ที่มีทรัพย์สินเงินตรามหาศาล และมีมนตราหนุนหลัง จะยิ่งใหญ่ได้ถึงเพียงไหน”
เถรกระอำมองยอดหล้าอย่างยิ้มเยาะ “ตอนนี้ข้าพร้อมแล้ว แต่เจ้ากลับเป็นอุปสรรค”
เถรกระอำพลันปาของสิ่งหนึ่งตกแทบเท้ายอดหล้า มันระเบิดตูม พิมพ์ดาวตรีภพผงะ ยอดหล้าตะลึงของนั้นกลายเป็นคลื่นน้ำคล้ายปรอทท่วมท้นขึ้นเป็นลำ พริบตาเดียวก็ท่วมมิดศีรษะ แล้วพลันแข็งเป็นผนึกน้ำแข็งขังยอดหล้าไว้ภายใน ยอดหล้าตาเบิกกว้างแข็งนิ่ง เถรกระอำยิ้มเยาะ
“ข้าถ่ายทอดวิชาให้ จนเจ้ากล้าแข็งเกินไป เก่งกาจเกินไปต่อไปย่อมเป็นภัยกับข้า วิชานี้เป็นวิชาเดียวที่ยังไม่ถ่ายทอดให้เจ้า”
เถรกระอำมองดูแท่นคำเอาแขนเท้า แล้วมองดูตรีภพ พิมพ์ดาว
“เจ้าพี่...เลี้ยงงูพิษไว้ข้างกายจริงๆ”
“ข้าจะทำอันใดกับเจ้าสองคนดี”
“แก้วเล่า ไอ้แก้วอยู่ที่ไหน”