บทละครโทรทัศน์ คุ้มนางครวญตอน 6 หน้า 4

บทละครโทรทัศน์ คุ้มนางครวญตอน 6 หน้า 4
3 ก.พ. 57
1.2M
คุ้มนางครวญตอน 6
8 หน้า

ที่ห้องซ้อมบท ฐาปกรณ์ มาดามสุ พิมพ์ดาว แพท รัก ลูกกบ บีบี ต่างกำลังอึ้ง มองไปยังมาลาริน ที่
เคลิบเคลิ้มเลื้อยซบอกตรีภพ ตรีภพมีสีหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก ฐาปกรณ์กระแอ้มขึ้น 

“อุ๊ย ขอโทษค่ะ พอดีลินซี่ว่าอินไปหน่อย”

มาลารินผละออกจากอกตรีภพอย่างอ้อยอิ่ง

“นี่แค่ซ้อม ไม่ต้องเยอะขนาดนั้นก็ได้” ฐานปกรณ์ว่า “เอ้า อ่านต่อกันได้แล้ว ฉากที่ 17 ที่เรือนพระยา
พิชิตชัย”


ที่ชานเรือน พระยาพิชัย คุณหญิงอำภาหน้าเคร่ง เจ้าแสงอินทร์หน้าเผือด ดวงตาอับอาย หลวงเทพและ
ยอดหล้าหมอบอยู่ตรงหน้า ทางด้านข้าง ดารารายนั่งนิ่งขึง คุณเพ็งกอดประคองไว้ บรรดาบ่าวไพร่
คนรับใช้ คนสนิทถูกไล่ไปหมด หลวงเทพมีอาการดึงดัน ยอดหล้าดูสำนึกผิด แต่ดวงตาสมใจ ดาราราย
มองสามีและพี่สาวอย่างเจ็บช้ำ

เจ้าพิชิตชัยได้แต่กล่าวว่า “เมื่อการเป็นเช่นนี้ กระผมก็ไม่รู้จะทำอันใดได้ นอกจากจะสู่ขอเจ้านางยอดหล้า
ให้แต่งกับเจ้าเทพ.. อีกคนหนึ่ง”

เจ้าแสงอินทร์พูดไม่ออก พยักหน้ารับ 

หลวงเทพกุมมือยอดหล้า ดารารายมองแล้วเมิน คุณเพ็งบีบไหล่เบาๆ ดารารายมองดูสามีและพี่สาวอีกแวบ
ยอดหล้าสบตาน้องสาว มีแววท้าทาย ดารารายตาวาวโกรธแค้น


เรือนด้านเหนือเป็นเขตของยอดหล้า มีชานและทางเดินเชื่อมกันกับเรือนใหญ่ นางผัน นางเผื่อน กำลัง
ทำงานบ้าน เอาของเค็มใส่กระด้งมาตากแดด แต่สายตาชะเง้อมองยั่วยวนบ่าวชายที่รดน้ำไม้กระถาง 
2 นายที่ชานเรือน นางทิพย์ นางทิม มาตามหลวงเทพที่เรือน จนทะเลาะตบตีกับนางผันนางเผื่อน
สองบ่าวชายยืนดูเพลิน ดารารายก้าวมา ตวาด “หยุดนะ”

ทั้ง 4 นางหยุด ยอบตัวลงนั่งหมอบ หลวงเทพกับยอดหล้าก้าวมาจากเรือนใน ดารารายยิ้ม

“ดารา เจ้ามาทำไมที่นี่”

“ข้ามาตาม.. นังสองคนนี้เจ้า”

“แน่ใจหรือว่า เจ้ามาตามแค่นังสองคนนี้” ยอดหล้าสงสัย

“เจ้า ข้ามาตามแค่ ‘คนของข้า’ เท่านั้น”

“เอาเถอะ เอาเถอะ คืนนี้ข้าจะเตือนพี่เทพให้กลับไปเรือนเจ้า”

หลวงเทพรีบสั่นศีรษะ ดารารายเม้มปากแล้วยิ้มเย้ย

“ไม่ต้องหรอกเจ้าพี่ เจ้าพี่กับพี่เทพเพิ่งข้าวใหม่ปลามัน ข้ายินดีส่งเสริมท่านสองคน”

“อย่ามาเสแสร้งทำเป็นเสียสละกับข้า”

“ข้าหรือเสแสร้ง ข้าเสแสร้งอะไร”

ยอดหล้าก้าวมาจนชิดดาราราย พูดเบาๆ

“อย่ากล้าดีมาทำหน้าซื่อไขสือ เจ้าแย่งพี่เทพไปได้เพราะใช้เสน่ห์ยาแฝด”

“ข้าน่ะหรือ ถ้าข้าใช้จริงใยพี่เทพจึงอยู่กับท่าน”

“เพราะข้าถอนเสน่ห์เจ้าได้น่ะซี”

“อะไรนะ เจ้าพี่ทำอะไร”

ดารารายคว้าข้อมือยอดหล้าบีบ 

“ปล่อยข้า”

“เจ้าพี่พูดมา ท่านทำอะไร”

“ปล่อย!”


ยอดหล้าสะบัด ปลายนิ้วตบโดนหน้าดาราราย ดารารายโกรธตาวาว ตบกลับ ยอดหล้าล้มถลาไป
หลวงเทพก้าวไปตบหน้าดาราราย ถลาล้ม นางทิพย์ นางทิม ประคองไว้ หลวงเทพประคองยอดหล้า
ขึ้น ชี้หน้าดาราราย

“อย่ากล้าดีมาก้าวร้าวเมียข้า”

“พี่เทพ” ดารารายร้อง

คุณหญิงอำภาเข้ามาห้าม “หยุดนะ เจ้าเทพ” 

ฝ่ายคุณเพ็งก็ประคองดารารายขึ้น “พี่ดารา พี่เป็นอย่างไรคะ”


ครึ่งเดือนต่อมา หลวงเทพไม่ได้ไปหาดารารายอีกเลย ดารารายจึงเสแสร้งร้องไห้ปรับทุกข์กับ
คุณหญิงอำภาและคุณเพ็ง

“พี่เทพไม่ได้กลับมาเรือนนี้ครึ่งเดือนแล้วเจ้า”

“อย่าว่าแต่เรือนเจ้า แม้งานราชการ งานเมืองก็เสียหมด” คุณหญิงอำภาบ่น

“หรือว่าเจ้าพี่ของพี่ จะทำเสน่ห์พี่เทพให้ลุ่มหลง” คุณเพ็งสงสัย

คุณหญิงอำภาตบอก “จริงด้วย หมู่นี้พ่อเทพดูผิดไปเป็นคนละคน”

“เราต้องรีบแก้ไขนะคะ พี่ดารา ก่อนที่พี่เทพจะเป็นอะไรไป”

ดารารายเชิดหน้า ดวงตาวาววับ

“อย่าห่วงเลยเจ้า คุณเพ็ง พี่เองก็ศิษย์มีครู เรื่องนี้พี่ต้องแก้ไขได้”

 


8 หน้า