บทละครโทรทัศน์ สุดแค้นแสนรัก ตอนที่ 25 หน้า 6
“ทำไมพูดยังงี้ล่ะ”
“ไม่มีใครห่วงยุทธจริงๆ หรอก”
“ทำไมดูถูกน้ำใจกันยังงี้” ยงยุทธนิ่งเงียบ “ยุทธ…ยุทธ”
ยงยุทธที่ซ่อนตัวอยู่ในที่มืด เห็นธนาเดินตามออกมา มองหาหทัยรัตน์ ”แค่นี้นะรัตน์…แล้วค่อยคุยกัน” ยงยุทธกดวางสายทันที
“ฮัลโหล…ฮัลโหล”
ธนาเดินเข้ามา “มีอะไรรึเปล่า รัตน์”
“เปล่า…ไม่มีอะไร…
“ใครโทรมา”
“ที่บ้านน่ะ เด็กลูกจ้างมีปัญหานิดหน่อย อย่าสนใจเลย”
“กลับห้องพักไหม”
หทัยรัตน์พยักหน้า เดินกลับเข้าไปกับธนา
ระพีพรรณล้างมือเสร็จ ออกมาจากห้องน้ำ หทัยรัตน์นั่งซึมอยู่มุมนึง กำลังถอดนาฬิกาออก
“ง่วงแล้วเหรอ ออกไปนั่งคุยกับหนุ่มๆกันก่อนเถอะ”
“ระพี…เมื่อกี้ยงยุทธโทรเข้ามา”
“หา…อะไรนะ”
“เบอร์แปลกๆ เบอร์นั้นแหละ …เขา”
“ทำไมต้องโทรมาตอนนี้ด้วย อะไรๆ มันกำลังเข้าที่เข้าทางของมันอยู่แล้ว”
“เขาพูดเหมือนเหน็บแนมรัตน์ด้วยนะ ว่าไม่ได้เป็นห่วงเขาจริง”
“แล้วถามเขารึเปล่า ว่าเขาอยู่ที่ไหน”
“เขาไม่ยอมบอก…พอธนาเข้ามาเขาก็วางสายไป ระพี…รัตน์กำลังคิดว่าเขาคงอยู่แถวนี้แหละ เขาถึงเห็นพวกเรา”
ธนาเล่นกีตาร์ ร้องเพลง ท่าทางมีความสุข ปวริศร้องเพลงแจม แล้วหันมาทางระพีพรรณ ระพีพรรณฝืนยิ้มให้ และร้องแจมไปบางท่อนบางวรรค ระพีพรรณกังวลความสัมพันธ์ของธนากับหทัยรัตน์ มองธนาทีแล้วมองหทัยรัตน์ที
อาคูสติกกีตาร์ กับเสียงร้องของธนาในบรรยากาศนี้บาดลึกกินใจ แต่หทัยรัตน์เวลานี้ เจ็บปวดทรมานใจมาก รับรักผู้ชายคนนึงแล้ว รักเก่าหวนคืนมา คิดไม่ตกว่าควรจะทำอย่างไร หทัยรัตน์หันมามองธนา ที่เหมือนตั้งใจร้องเพลงนี้ให้เธอ ฝืนยิ้มให้ธนาอย่างเจ็บปวด