บทละครโทรทัศน์ สุดแค้นแสนรัก ตอนที่ 25 หน้า 8
“ยุทธ” หทัยรัตน์อยากจะบอกว่าแล้วเธอหายหัวไปไหนมา
“ยุทธเข้าใจ ยุทธดีใจด้วยนะ” ยงยุทธเยาะเองเจ็บเอง
“มันไม่ใช่อย่างนั้นนะยุทธ”
“ไม่ใช่อย่างนั้น แล้วมันอย่างไหน ก็เห็นอยู่ตำตาว่าใกล้ชิดกับธนาขนาดนั้น” หทัยรัตน์อั้นอยู่ในอก น้ำตาซึม “บอกยุทธมาคำเดียว ว่าระหว่างเรายังเหมือนเดิม แผนแต่งงานของเรายังไม่ถูกยกเลิกใช่ไหมรัตน์” หทัยรัตน์น้ำตาร่วง “โอเค…ยุทธเข้าใจ”
“นานแค่ไหน ก็ไม่มีใครลืมความรักครั้งแรกของตัวเองได้หรอกนะยุทธ” หทัยรัตน์พูดไม่หมด…อยากต่อว่าแต่เรื่องแต่งงานใช้ชีวิตร่วมกัน คงเป็นไปไม่ได้…แต่พูดไม่ออก เพราะมันทำร้ายจิตใจเขาเกินไป
“ยุทธขออะไรอย่างนึงได้ไหม…ขอยุทธกอดให้หายคิดถึงสักครั้ง” ยงยุทธขยับเข้ามาใกล้จนชิด แล้วสวมกอดหทัยรัตน์อย่างคนขาดความรัก ต้องการความอบอุ่นมาทั้งชีวิต
หทัยรัตน์น้ำตาร่วงด้วยความสงสาร สงสารทั้งยงยุทธและตัวเองและธนา
หทัยรัตน์เดินกลับมาถึงห้องพัก… ยงยุทธเดินตามมาส่ง
“ขอเวลายุทธอีกสักพักนะรัตน์ ยุทธตั้งหลักได้เมื่อไหร่ เราจะแต่งงานกันทันที…รัตน์รอยุทธหน่อยนะ” หทัยรัตน์ได้แต่มองนิ่ง ไม่กล้ารับคำหรือปฏิเสธ “พักผ่อนซะ แล้วยุทธจะโทรหา”
หทัยรัตน์กลับขึ้นบนบังกะโล ยงยุทธยังยืนส่งหทัยรัตน์จนเข้าห้องไป ก่อนจะปิดประตู หทัยรัตน์ยังหันกลับมามอง ยงยุทธยิ้มให้ในความมืด
ระพีพรรณที่ขยับตัวตื่นขึ้น เพราะเหมือนได้ยินเสียงร้องไห้กระซิก หทัยรัตน์นั่งร้องไห้อยู่ที่เตียง
“รัตน์…เป็นอะไร…ใครทำอะไรให้ตัวเอง”
“ระพี…เค้าเจอยงยุทธแล้ว”
“อะไรนะ”
“เขาทำงานอยู่ที่นี่…”
“นี่มันพรหมลิขิตหรือเวรกรรมกันแน่”
“ถึงเวลาที่รัตน์จะต้องตัดสินใจเลือกจริงๆ แล้วใช่ไหมระพี”
ระพีพรรณถอนใจ หนักอกแทน