บทละครโทรทัศน์ นาคี ตอนที่ 6 หน้า 16
อาจารย์ทัศนัยเข้ามาดูศพรัตนาวดีที่คอหักหมุนได้รอบ น่าสยดสยอง พิมพ์พรกับเจิดนภาน้ำตานองหน้าที่ต้องเสียเพื่อนสนิทไป
อาจารย์ทัศนัยตกใจ “ทำไมรัตนาวดีถึงเป็นแบบนี้”
เจิดนภารีบเล่าให้ฟัง “ยัยรัตน์ถูกผีเข้าค่ะ อาจารย์”
อาจารย์ทัศนัยไม่อยากเชื่อ “เหลวไหล! ผีเผอที่ไหน! นี่มันกลางวันแสกๆ”
“ก็เพราะว่ามันไม่ใช่ผีธรรมดาๆ น่ะสิคะ” ทุกคนหันไปมองพิมพ์พรเป็นตาเดียวกัน
“หมายความว่ายังไงพิมพ์” ทศพลสงสัย
“ยัยรัตน์ตายไม่ใช่ฝีมือผีห่าซาตานที่ไหน แต่เป็นเพราะเจ้าแม่นาคี”
คำแก้วกับคำปองขึ้นเรือนมาทันได้ยินเข้าพอดี คำปองถึงกับช็อคเมื่อเห็นสภาพศพอเนจอนาถของรัตนาวดี “คุณพระช่วย!!!”
“รู้ได้ยังไงว่าเป็นฝีมือเจ้าแม่” คำแก้วถามเสียงเข้ม
พิมพ์พรย้อน “เจ้าแม่นาคีสิงร่างยัยรัตน์แล้วหักคอจนตาย เธอน่าจะรู้อยู่แก่ใจนะคำแก้ว”
ทศพลแปลกใจ “คำแก้วไปเกี่ยวอะไรด้วย”
“พลก็ถามมันดูสิคะ”
คำแก้วปฏิเสธ “เจ้าแม่นาคีไม่มีทางทำเรื่องอำมหิตอย่างนี้แน่”
พิมพ์พรโวยลั่น “เลิกนับถือเรียกเจ้าแม่กันสักที! มันเป็นปีศาจชัดๆ!”
อาจารย์ทัศนัยตัดบท “พอได้แล้ว ! จะเถียงกันให้ได้อะไรขึ้นมา”
“มีคนตายในบ้าน ฉันต้องรีบไปแจ้งกำนัน” คำปองพูดจบก็ลงเรือนไป บรรยากาศอบอวลด้วยความหดหู่
กำนันแย้มเอาหลังมือตบหน้าเดี่ยวกับทัพคนละฉาด “ข้าสั่งนักสั่งหนาว่าให้เอ็งสองคนจับตาพวกมันเอาไว้ให้ดี”
“ฉันผิดไปแล้วจ้ะ ลุงกำนัน” ทัพยกมือไหว้ปลกๆ
“ถ้าเอ็งสองคนไม่ได้เป็นหลานข้า ข้าคงเอาเลือดหัวพวกเอ็งออกไปแล้ว”
เลื่องช่วยพูด “อย่าไปโกรธไอ้เดี่ยว ไอ้ทัพมันเลยพ่อ แทนที่จะไปลงที่มัน น่าจะเอาเรื่องไอ้พวกคนเมืองตัวต้นเหตุมากกว่า”
กำนันแย้มอยากรู้“มันเข้าไปขโมยอะไรในเทวาลัย”
เดี่ยวกลอกตานึก “รูปปั้นจ้ะ รูปปั้นอะไรสักอย่าง”
“พวกมันจะทำให้เจ้าแม่นาคีต้องพิโรธ”
“เราจับพวกมันไม่ได้คาหนังคาเขา ป่านนี้มันจะเอาสมบัติของเจ้าแม่ไปซ่อนไว้ที่ไหนแล้วก็ไม่รู้” เลื่องครุ่นคิด
กำนันแย้มเจ็บใจที่ป้องกันพวกคนเมืองไว้ไม่ได้
ทันใดนั้น ก็มีเสียงคำปองก็ร้องเรียกกำนันแย้มจากด้านล่าง “กำนัน ! กำนันอยู่หรือเปล่า”