บทละครโทรทัศน์ นาคี ตอนที่ 6 หน้า 17
กำนันแย้มออกมาที่นอกชาน เลื่อง เดี่ยว ทัพ ตามมาเป็นพรวน “มีอะไรวะ นังคำปอง”
คำปองสีหน้าไม่สู้ดีนัก
เดี่ยวกับทัพเอาผ้าขาวห่อศพรัตนาวดีแบกไปป่าช้า
กำนันแย้มสั่ง “เอาศพไปให้สัปเหร่อคงฝังที่ป่าช้าผีดิบก่อนตะวันตกดิน ยังดีที่ปีนี้เจ้าแม่เอาไปแค่ศพเดียว”
เจิดนภาไม่พอใจ “กำนันพูดได้ก็เพราะคนตายไม่ใช่ลูกไม่ใช่หลานของกำนันนี่”
กำนันแย้มตอกกลับ “เพื่อนเอ็งแค่ศพเดียวแลกกับชีวิตคนทั้งหมู่บ้านดอนไม้ป่าก็ถือว่าคุ้มค่า”
“คิดเหรอว่าเพื่อนฉันตายแล้วทุกอย่างจะจบ นางปีศาจเจ้าแม่นาคีจะต้องเอาชีวิตคนไปอีก ไม่แน่ รายต่อไปอาจจะเป็นพวกของกำนันบ้างก็ได้”
กำนันแย้มตาวาวโรจน์ไม่พอใจที่พิมพ์พรเถียงฉอดๆ กำไม้ตะพดแน่น
อาจารย์ทัศนัยร้องห้าม“พิมพ์พร พอได้แล้ว... ผมต้องขอโทษกำนันแทนลูกศิษย์ของผมด้วย”
“ผมเคยเตือนอาจารย์แล้ว ดอนไม้ป่าเป็นหมู่บ้านต้องคำสาป แต่ในเมื่อไม่เชื่ออยากจะลองดีก็ต้องมีจุดจบอย่างนี้”
“ถนนซ่อมเสร็จเมื่อไหร่ ผมจะรีบไปจากดอนไม้ป่าทันที”
“หวังว่าพวกคุณจะไปแต่ตัว ไม่เอาอะไรติดไปด้วยหรอกนะ”
เลื่องรีบเค้นถาม “ไอ้เดี่ยว ไอ้ทัพ เห็นพวกคุณเข้าไปทำอะไรลับๆ ล่อๆ ที่เทวาลัย”
เพื่อนๆ ของทศพลมองหน้ากันเลิ่กลั่ก
ทศพลทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ “พวกผมเป็นนักศึกษามาที่นี่ก็เพื่อสำรวจค้นคว้าข้อมูลทางโบราณคดี”
“พวกมันยืนยันว่าเห็นพวกแกลักเอาสมบัติเจ้าแม่นาคีออกมาด้วย” เลื่องโพล่งออกมา
ทศพลพูดไม่ออก เมื่อโดนเลื่องต้อนจนมุม
“ค่อยๆ พูดค่อยๆ จากันเถอะ เขาเป็นถึงครูบาอาจารย์จะทำเรื่องแบบนั้นได้ยังไง” คำปองพยายามประนีประนอม
กำนันแย้มเสนอ “ไหนๆ ก็มาถึงนี่แล้ว ผมขอไปตรวจที่พักพวกคุณเสียหน่อยเพื่อความสบายใจ หวังว่าอาจารย์จะไม่ขัดข้อง”
อาจารย์ทัศนัยเหงื่อซึม พูดไม่ออก
กำนันแย้มกับเลื่องมาที่เถียงนา “ค้นให้ทั่ว!” กำนันแย้มสั่ง
เลื่องค้นหาบริเวณรอบนอกเถียงนาก่อน พอไม่พบก็เข้าไปข้างใน
วันชนะสีหน้าไม่สู้ดีแอบกระซิบถามอาจารย์ทัศนัยเบาๆ “ทำยังไงดีละครับอาจารย์ ไม่รอดแน่ๆ”
“อย่างมากก็แค่ถูกลอยแพออกจากหมู่บ้านเท่านั้น”
วันชนะกับพวกมองหน้ากันเลิ่กลั่ก