บทละครโทรทัศน์ นาคี ตอนที่ 23 หน้า 15
“ข้าไม่นึกว่าแผ่นศิลานั่นจักตกอยู่ในมือคนชั่วอย่างเจ้าอินทร์”
“ข้าจักออกไปช่วยเจ้าแม่”
เลื่อมประภัสรีบเอ่ยห้าม “จักช่วยได้เยี่ยงไร เราเองยังเอาตัวแทบไม่รอด” วัชระปราการไม่สนใจคำทัดทานของเลื่อมประภัส กลายร่างเป็นงูใหญ่แล้วเลื้อยออกไปช่วยเจ้าแม่นาคี “ท่านวัชระปราการ !” เลื่อมประภัสร์กลายร่างเป็นงูตัวสีเขียวเลื้อยตามออกไป
คำแก้ววิ่งกะปลกกะเปลี้ยเข้ามาลานหน้าบ้านกำนันแย้ม
“นังคำแก้วมันมาโน่นแล้ว !” กอกลืนน้ำลายเอื๊อก ขนลุกซู่ กลัวคำแก้ว
“พอได้แล้ว หยุดเสียที” คำแก้วตะโกนลั่น
บุญส่งร้องสั่ง “อย่าหยุด สวดต่อไป วันนี้มึงตายแน่ อีงูผี”
คำแก้วลงไปนอนดิ้นกับพื้น เลือดซึมไหลออกทางปาก จมูก ดวงตา และหู “อ๊ายยยยย....”
“อีคำแก้ว มึงฆ่าลูกกู มึงต้องชดใช้” กำนันแย้มส่งเสียงเหี้ยม
“เอาสิวะ ! อีคำแก้ว เก่งจริง มึงก็กลายร่างเป็นงูมาสู้กับพวกกูสิวะ” หมออ่วมตบเข่าฉาด หัวเราะสะสาแก่ใจ เห็นคำแก้วดิ้นทุรนทุรายอยู่ตรงหน้า
ทศพลวิ่งตามคำแก้วมาจนกระทั่งถึงลานพิธีหน้าบ้านกำนันแย้ม ทศพลเห็นคำแก้วดิ้นทุรนทุรายก็รีบเข้าไปหาด้วยความเป็นห่วง “พวกมึงทำอะไรเมียกู”
ทศพลจะเข้าไปเอาเรื่องเมืองอินทร์ที่ยังคงนั่งหลับตาบริกรรมคาถาอยู่
กำนันแย้มยกปืนขึ้นเล็งที่ร่างทศพล “ถ้ามึงเข้ามาอีกก้าวเดียว กูจะส่งมึงไปลงนรกทั้งผัวทั้งเมีย”
ทศพลกลัวกำนันแย้มจะยิงคำแก้วจึงไม่กล้าบุกเข้าไป “พวกมึงจะจองล้างจองผลาญเมียกูไปถึงไหน”
“เมียมึงฆ่าคนมานักต่อนัก ถึงเวลาที่มันต้องชดใช้กรรมในนรกแล้วโว้ย” กำนันแย้มสะใจ
ทศพลร้องไห้ เห็นคำแก้วดิ้นทุรนทุรายตรงหน้า แต่ช่วยอะไรไม่ได้ยกมือไหว้ปลกๆ “อาบุญส่ง ผมไหว้ล่ะ ช่วยห้ามเขาที อย่าให้เขาทำอะไรเมียผม”
“ถอยไป ทศพล อาขอเตือนเป็นครั้งสุดท้าย ไม่งั้นจะหาว่าอาใจดำไม่ได้” บุญส่งสั่ง
“หูแตกหรือไง หลีกไปสิวะ” กอรีบเสริม
คำแก้วสลบสิ้นสติไป ทศพลเขย่าร่าง แต่คำแก้วไม่ฟื้น “คำแก้ว ! คำแก้ว !”
ทศพลฮึดสู้ บ้าเลือด จะบุกเข้าไปทำลายพิธี กำนันแย้มเล็งปืนจะยิงทศพล ทันใดนั้นงูเขียวเลื่อมประภัสก็พุ่งเข้ามาเอาตัวรับลูกกระสุนแทนทศพล พวกกำนันแย้มตาเหลือก เห็นงูยักษ์ตัวสีเขียวเลื้อยออกมาอาละวาด
กอกลัวจนตัวสั่น “งู ! งูบริวารเจ้าแม่นาคี !”
“มนต์อาลัมพายน์ทำให้มันสิ้นฤทธิ์ ยิงมันเลยกำนัน” หมออ่วมสั่ง