บทละครโทรทัศน์ นาคี ตอนที่ 20 หน้า 12
สมมาตรเห็นวันชนะปากหมา เลยหยิกหัวนมจนวันชนะหน้าเบี้ยว “นั่นปากหรือฟาร์มเพาะพันธุ์สุนัขห๊ะ ! “
เชษฐ์เล่า “เจิดนภาบอกว่าคนของกำนันแย้มถูกงูฉกตายซะก่อน เลยเลิกล้มการหาตัวคำแก้ว”
ทศพลยังไม่วางใจ “ถึงวันนี้คำแก้วจะปลอดภัย แล้ววันต่อๆไปล่ะวะ”
วันชนะหลุดปาก “คงถูกดาบเหล็กไหลไอ้หมออ่วมฟันเข้าสักวัน”
สมมาตรเห็นวันชนะปากหมาอีกรอบ เลยหยิกหัวนมแรงกว่าคราวก่อน จนวันชนะร้องลั่น“ถ้าแกยังไม่เลิกปากหมา ฉันจะบิดหัวนมแกให้กระจุยเลย”
ทศพลครุ่นคิดตอนที่หมออ่วมถือดาบเหล็กไหลชูหราในมือ
“ไหน! นังคำแก้วมันอยู่ไหน ข้าจะเอาดาบเหล็กไหลฟันนังงูผีให้ตายห่าตายโหงเดี๋ยวนี้”
ทศพลลูบคางอย่างใช้ความคิด “พวกมันเชื่อกันว่าดาบเหล็กไหลมีอำนาจวิเศษ สามารถฆ่าใครก็ได้ที่ถูกหาว่าเป็นปีศาจ”
สมมาตรหวาดหวั่น “ดาบคมกริบขนาดนั้น อย่าว่าแต่ฟันผีเลยฟันคนก็ไม่รอด ขนาดฉันยังกลัว”
ทศพลดีดนิ้วเป๊าะ คิดแผนการบางอย่างออก “ฉันพอมีวิธีจะช่วยคำแก้วแล้วว่ะ”
เพื่อนทั้งสี่ตะแคงหูฟัง
ประกิตได้ฟังแล้วรีบปฏิเสธพัลวัน “ไม่มีทาง หัวเด็ดตีนขาดฉันก็ไม่เอากับแกแน่ “
ทศพลขอความเห็นใจจากเพื่อนๆ “ถ้าไม่ขโมย พวกมันก็ต้องเอาดาบนั่นมาฆ่าคำแก้ว ฉันทนไม่ได้ว่ะ “
สมมาตรไม่มั่นใจว่าจะทำได้ตามแผน “แต่มันเสี่ยงนะเว้ย ของสำคัญขนาดนี้ พวกกำนันแย้มคงรักษาไว้อย่างดี”
ทศพลขอร้อง “เพราะอย่างนั้นไง ฉันถึงอยากให้พวกแกสี่คนช่วย”
เชษฐ์ปฏิเสธ “การลักทรัพย์ผิดศีลข้อ 2 เรื่องนี้ ฉันขอไม่ยุ่งด้วย มันบาป”
“พวกแกอยากให้คำแก้วถูกฆ่าตายหรือไง นี่เมียฉันนะเว้ย“
วันชนะออกความเห็น “เรื่องบางเรื่อง แกก็เปลี่ยนแปลงอะไรไม่ได้หรอก ปล่อยให้มันเป็นไปตามยถากรรมจะดีกว่า”
ทศพลมุ่งมั่น “ก็ได้ ถ้าพวกแกไม่ช่วย ฉันทำของฉันคนเดียวก็ได้”
ทศพลกลับเข้ากระต๊อบไป พวกเพื่อนๆ ได้แต่มอง อยากจะช่วยก็ไม่กล้า
วันชนะ / สมมาตร / ประกิต / เชษฐ์ สี่สหายปรึกษาหารือกัน
วันชนะถามเพื่อนๆ “เราจะไม่ช่วยไอ้พลจริงๆเหรอวะ”
สมมาตรย้อน “คำแก้วเป็นงูน่ะเว้ย แกก็เห็น”
ประกิตแก้แทน “จะว่าไปฉันก็ยังไม่เคยเห็นคำแก้วทำความเดือดร้อนให้ใครเลย มีแต่ไอ้พวกกำนันโหดที่คอยแต่จะหาเรื่องคำแก้วกับน้าคำปองไม่หยุดหย่อน”