บทละครโทรทัศน์ นาคี ตอนที่ 20 หน้า 14

“ไม่ปล่อย งั้นกูถีบ” กำนันแย้มถีบประกิตจนกลิ้งหลุนๆ

เชษฐ์กับวันชนะเข้ามาช่วยขวางบุญส่งกับหมออ่วมอย่างไม่กลัวตาย

“หลีกไป ! ไอ้เด็กเวร!“ วันชนะยุดโสร่งของหมออ่วมไว้ ยื้อกันยื้อกันมา ชุลมุนชุลเก “ไอ้ห่า! อย่าดึง! เดี๋ยวโสร่งกูหลุด!”

กอประทับปืนจะยิงอีกนัด แต่สมมาตรเข้ามาชาร์ตไว้ ทำให้ทศพลถูกยิงที่ขาแบบเฉี่ยวๆล้มลง

สมมาตรตะโกน “ไอ้พล! หนีไป!“

ทศพลยันกายลุกขึ้นหนีต่อไป พวกกำนันแย้มยังคงตามไล่ล่าไม่ลดละ

ทศพลหนีมาจนกระทั่งสุดทางที่ริมแม่น้ำโขง ร่างกายอ่อนล้าเต็มทน

พวกกำนันแย้มตามมาทันพอดี “มึงหนีไม่รอดแล้ว! ส่งดาบเหล็กไหลมาให้กู เร็ว!”

“อยากได้ก็ลงไปงมเองสิ” ทศพลเขวี้ยงดาบเหล็กไหล ทิ้งลงแม่น้ำโขงไป

หมออ่วมร้องห้าม “เฮ้ย อย่า!“

ดาบเหล็กไหลพุ่งหายลงไปกับกระแสน้ำอันเชี่ยวกราก

ดาบเหล็กไหลถูกพุ่งลงมาในน้ำ ดำดิ่งลึกลงไปก้นแม่น้ำ ดาบเหล็กไหลปักกับหินที่ก้นแม่น้ำ เหล็กไหลที่หลอมอยู่ในดาบ วิ่งออกจากดาบ ไหลกลับคืนสู่หินทันที เสื่อมสิ้นอิทธิฤทธิ์ทั้งมวล

หมออ่วมตาค้าง เอามือขยุ้มหัว โวยวายเหมือนคนบ้า “ดาบกู!!! แล้วกูจะเอาอะไรปราบนังงูผี!”

กำนันแย้มแค้นทศพล ทำลายแผนทุกอย่างพังพินาศ “เพราะมึงคนเดียว!!! กูจะกระทืบมึงให้แหลกคาตีน”

กอโมโหหนัก “พวกกูเสี่ยงชีวิตเกือบตาย กว่าจะได้เหล็กไหลมา มึงๆๆๆ “

กำนันแย้ม กอ ช่วยกันกระทืบทศพลไม่ยั้ง

เพื่อนทั้งสี่พากันร้องห้าม “กำนันอย่า !!!”

พวกเพื่อนๆช่วยกันห้ามเอาไว้ บุญส่งยืนมองทศพลด้วยความสมเพชแกมเวทนา  ทศพลถูกกระทืบแต่ยิ้มที่ทำสำเร็จ ก่อนที่จะฟุบหน้าลงกับพื้น หมดสติลง

กระต๊อบทศพลกลางคืน เพื่อนๆทั้งสี่เอาร่างทศพลกลับมาที่กระต๊อบ ทศพลยังคงไม่ได้สติ ทั้งบาดแผลที่ถูกกระทืบจนช้ำไปทั้งตัว และแผลที่ถูกยิง

ประกิตเป็นห่วงเพื่อน “ไอ้พลยังไม่ฟื้นเลยว่ะ ทำไงดีวะ”

สมมาตรสงสาร “แกดูสภาพมันสิ ทั้งถูกยิง ทั้งถูกกระทืบ ไม่รู้จะช้ำในตายหรือเปล่า”