บทละครโทรทัศน์ นาคี ตอนที่10 หน้า 13

ใบหน้าของทศพลกล้ามเนื้อกระตุกอยู่ในความฝัน ภาพเทวรูปเจ้าแม่นาคี คำแก้ว นาคีร่างแพรเยื่อไม้ ค่อยๆ ขึ้นเกล็ด

ทศพลรู้สึกตัว ผวาตื่นจากความฝัน พบว่านอนอยู่เพียงลำพังบนบรรจถรณ์ “แม่นางไม้ !” เจ้าแม่นาคีปรากฏตัวขึ้นทางด้านหลัง “แม่นางไม้ ! ผมนึกว่าคุณจะหนีผมไปซะแล้ว” ทศพลตัดพ้อ

“ข้าไม่หนีท่านหรอก มีแต่ท่านนั่นแหละที่จักหนีข้าไป” เจ้าแม่นาคีหยิบผลไม้ทิพย์ในถาดทองคำ ปอกเปลือกแล้วส่งให้ทศพล

ทศพลรับผลไม้มาชิม “ลูกอะไร รสชาติหอมหวานกลมกล่อม ผมไม่เคยเห็นมาก่อน”

“เขาเรียกว่านมพระธรณี”

นมพระธรณีเป็นผลไม้ทิพย์เมืองบาดาล รูปทรงคล้ายน้ำเต้าผลสีเหลืองทอง เนื้อในเป็นสีแดงชาด รสหอมหวาน เชื่อกันว่าหนึ่งพันปีจึงจะผุดขึ้นจากดินครั้งหนึ่ง

“นมพระธรณี... ชื่อแปลกดี”

“ผลไม้ทิพย์ที่หนึ่งพันปีจึงจะผุดขึ้นมาจากพื้นดินสักครั้งท่านชอบหรือไม่”

“ชอบสิ อะไรที่คุณทำให้ ผมชอบทั้งนั้น” ทศพลออดอ้อน

“รวมถึงสิ่งนี้ด้วยหรือเปล่า” เจ้าแม่นาคีตบมือขึ้นสามครั้ง นางรำก็ออกมาร่ายรำ ตัวอ่อนคล้ายลีลาของงูเลื้อย ทศพลตื่นตะลึง ไม่เคยเห็นลีลาอ่อนช้อยขนาดนี้มาก่อน “ข้าเห็นท่านจ้องมองพวกนางไม่วางตา”

ทศพลรีบปฏิเสธพัลวัน “ผมไม่ได้จ้องเพราะสาวๆ พวกนั้นเสียหน่อย”

“แล้วท่านจ้องด้วยเหตุใด” เจ้าแม่นาคีเอ่ยถาม

ทศพลมองระบำงู จากภาพหญิงสาวสะสวย เขาแว้บเห็นเป็นภาพงูกำลังเลื้อยซ้อนทับ ทศพลชะงักกะพริบตาอีกครั้ง ภาพงูเมื่อกี้ก็กลับเป็นภาพหญิงสาวเหมือนเดิม ทศพลนิ่วหน้าอย่างสงสัย “ผมเห็น.....ช่างมันเถอะ ผมคงตาฝาด”

เจ้าแม่นาคีกังวลเหมือนจะรู้ว่าทศพลเห็นอะไรที่ผิดสังเกต ก็รีบไล่หญิงสาวเหล่านั้นออกไป “พวกเจ้าออกไปได้แล้ว!”

นางรำชะงัก หยุดเต้น แล้วก้มหัวทำความเคารพเจ้าแม่นาคีก่อนจะพากันออกไป ทศพลเอนตัวลงนอนหนุนตักนาคี

“ข้ามีความสุขเวลาที่อยู่กับท่าน ไชยสิงห์” เจ้าแม่นาคียิ้มมุมปากสุขใจ

“ผมก็เหมือนกัน อยากนอนหนุนตักคุณแบบนี้ ทั้งตอนหลับและตอนตื่น” ทศพลซุกหัวลงบนตักด้วยความรักใคร่

“อีกไม่นาน... ไชยสิงห์ รอข้าอีกไม่นาน...ข้ายอมทำทุกอย่างเพื่อให้ได้อยู่กับท่าน และวันนั้นก็ใกล้จักมาถึงเต็มที่”

“ผมคงแทบจะขาดใจตายเพราะรอคุณ” ทศพลส่งสายตาด้วยความพิศวาส

“การรอคอยไม่ทำให้ใครต้องตาย แต่ถ้ารออย่างมีจุดหมาย ถึงตาย ข้าก็จักรอ” เจ้าแม่มองใบหน้าทศพลด้วยความเสน่หา แล้วหวนคิดถึงเรื่องราวในอดีต