บทละครโทรทัศน์ นาคี ตอนที่10 หน้า 15
เจ้าแม่นาคี นึกถึงห้วงอดีตอันแสนโรแมนติก ทศพลหอมเส้นผมของเจ้าแม่นาคี ทำให้เจ้าแม่นาคีสะดุ้ง รู้สึกตัว “หอมเหลือเกิน กลิ่นหอมชื่นใจเหมือนดอกมะลิวัลย์ที่แท้มาจากเส้นผมของคุณนี่เอง”
เจ้าแม่นาคีรีบกระถดถอยหนี กลัวหัวใจตัวเอง “ข้าไม่รู้ว่าวันพรุ่งจักเกิดอะไรขึ้น แต่ท่านรับปากข้าได้มั้ยไชยสิงห์ ไม่ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นจักเป็นความฝันหรือความจริง ไม่ว่าข้าจักเป็นใคร หรือเป็นอันใดก็ตาม ท่านจักรักเพียงข้า”
ทศพลพลิกตัวมาคร่อมเจ้าแม่นาคี แล้วปาดน้ำตาที่คลออยู่ที่หางตาให้ “ผมรักคุณ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ผมก็จะรักคุณคนเดียว ผมสัญญา หรือจะให้ผมสาบานก็ได้”
“ไม่ต้องหรอก ข้าเชื่อท่าน เชื่อทุกถ้อยคำที่ท่านกลั่นออกมาจากหัวใจ” เจ้าแม่นาคีมองทศพลด้วยความรักเปี่ยมล้นหัวใจ
เช้าวันใหม่ที่หน้าเทวาลัยร้างกลางป่า แสงสว่างน้อยนิดสาดเข้ามาบนแท่นหินเย็นเยียบ คำแก้วค่อยๆ รู้สึกตัวลืมตาตื่นขึ้นมา “ฝันบ้าๆ อีกแล้ว” คำแก้วหลับตาลงอีกรอบแล้วถอนหายใจยาว “เรื่องน่าบัดสี ฝันเข้าไปได้ยังไง น่าอายชะมัด” คำแก้วกำลังจะลุกขึ้นนั่งก็เอะใจ รู้สึกว่า ตนเองไม่ได้ใส่อะไรเลยใต้ผ้าผวย คำแก้วค่อยๆ มองไปรอบๆ “ที่นี่มัน...เทวาลัย...”
คำแก้วหันมาสะดุดผู้ชายที่นอนสลบไสลข้างๆ คำแก้วเบิกตาโพลงช็อคมองทศพลตาค้าง
ทันใดนั้น ทศพลค่อยๆ ลืมตาตื่นขึ้นด้วยความงัวเงีย ซบลงที่ตักของคำแก้ว “แม่นางไม้? นอนกันต่อเถอะ” คำแก้วโกรธผลักทศพลเต็มแรงจนทศพลหงายหลังตกแท่นหิน “โอ๊ย!!!”
“นางม้งนางไม้อะไรกัน จะบ้าหรือไง” คำแก้วโวยวาย
“ก็คุณไง แม่นางไม้ เมื่อคืนคุณยังบอกรักผมอยู่เลย” ทศพลงัวเงีย งงๆ
“ใคร ? ใครบอกรักคุณ แล้วเมื่อคืนนี้ คุณทำอะไรฉัน !!”
ทศพลผุดลุกขึ้นมานั่ง นิ่วหน้าอย่างครุ่นคิดว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับเขากันแน่ ในหัวทศพลเป็นภาพเจ้าแม่นาคีป้อนน้ำจัณฑ์ให้ทศพลอย่างเอาใจ ทศพลยิ้มหวานกอดเจ้าแม่นาคี เจ้าแม่นาคีป้อนผลไม้ให้ทศพล ทศพลนอนหนุนตักเจ้าแม่นาคี
คำแก้วเห็นทศพลนั่งนิ่งไปก็ยิ่งโมโห “ฉันถามว่านี่มันเกิดอะไรขึ้น! คุณทำอะไรฉัน!”
ทศพลที่ยังไม่หายมึนดี เงยหน้าขึ้นสบตาคำแก้ว “คุณจำอะไรไม่ได้เลยเหรอ”
“จำได้ว่า ฉันตามมาช่วยคุณที่นี่ แต่หมอกคลุ้งไปหมด แล้วหลังจากนั้น ฉันก็จำอะไรไม่ได้อีกเลย”
“ผม… ผมก็ไม่แน่ใจ ภาพมันเลือนรางเหมือนอยู่ในความฝัน แต่เมื่อคืนคุณเป็นคนบอกผมเองไม่ใช่เหรอว่ามันไม่ใช่ความฝันน่ะ แม่นางไม้”
คำแก้วโวยใส่ “โอ๊ยยยย!!ฉันไม่ใช่นางไม้บ้าบออะไรของคุณ ฉัน...คำแก้ว! คุณคิดว่าฉันเป็นผู้หญิงคนอื่นแล้วทำบัดสีกับฉันงั้นเหรอ คุณมันคนฉวยโอกาส !”