บทละครโทรทัศน์ นาคี ตอนที่ 19 หน้า 11

“ไม่ใช่เอ็ง แล้วทำไมนังปีศาจงูมันถึงยังอยู่ล่ะ” กำนันแย้มสงสัย

หมออ่วมรีบอธิบายก่อนเรื่องจะบานปลาย “ไอ้เมืองอินทร์มันบอกว่าวิธีจะปราบนังงูผีให้สิ้นซาก ต้องรอให้มันกลายร่างเป็นงูก่อน แล้วถึงค่อยฆ่ามัน”

กอร้องลั่น “ฉิบหายแล้ว ! ทำไมเพิ่งมาบอกวะ”

“ตอนนี้นังงูผีมันซ่อนตัวอยู่ที่ไหน” บุญส่งครุ่นคิด

หมออ่วมส่ายหน้า ทุกคนหน้าเครียดขึ้นมาทันที

เทวาลัยเจ้าแม่นาคีตอนกลางคืน ภายในถ้ำใต้ดิน เจ้าแม่นาคีที่นอนนิ่งอยู่บนแท่นหิน กระอักเลือดสีเขียวข้นออกมา

เลื่อมประภัสร์กับฉัตรสุดาเห็นเข้าก็ตกใจ “เจ้าแม่!!!”

เจ้าแม่นาคีดิ้นทุรนทุรายด้วยความเจ็บปวดเหมือนกำลังจะขาดใจ

“อาการเจ้าแม่ทรุดลงอีกแล้ว จักทำเยี่ยงไรดี เลื่อมประภัสร์” ฉัตรสุดากังวล

“เหตุใดท่านวัชระปราการยังไม่กลับมาเสียที” เลื่อมประภัสร์ร้อนใจ

เลื่อมประภัสร์และฉัตรสุดาละล้าละลัง ได้แต่ภาวนาขอให้วัชระปราการทำสำเร็จ

วัชระปราการเดินทางมาถึงหน้าถ้ำ ทุกอย่างสว่าง ขาวนวล สะอาด สงบเงียบ มองเข้าไปภายในถ้ำเห็นท้าวศรีสุทโธนาคในชุดขาว นั่งสมาธิบำเพ็ญเพียรภาวนาอยู่บนแท่นหินด้านใน ดูสง่า น่าเลื่อมใส วัชระปราการขยับจะเดินเข้าไปในถ้ำ แต่แล้วต้องตะลึงเมื่อเกิดกำแพงแก้วศักดิ์สิทธิ์ปรากฏขึ้นขวางเอาไว้ วัชระปราการมองกำแพงแก้วศักดิ์สิทธิ์อย่างรู้ดีว่าไม่อาจข้ามเขตเข้าไปได้ จึงคุกเข่าที่หน้าปากถ้ำ สายตาจ้องไปยังท้าวศรีสุทโธนาค ท้าวศรีสุทโธนาคยังคงนั่งสมาธินิ่งไม่ไหวติง วัชระปราการยังคงคุกเข่า เฝ้ารอท้าวศรีสุทโธนาคออกจากฌานสมาธิ

ทศพลพนมมือสวดมนต์ไหว้พระก่อนนอน ตั้งจิตอธิษฐาน “ไม่ว่าคำแก้วจะอยู่ที่ไหน ขอให้รับรู้ พี่จะรักคำแก้วตลอดไป ไม่มีวันเปลี่ยนแปลง เกิดชาติหน้าฉันใด ขอให้คำแก้วกับพี่เกิดมาเป็นคู่กันอีก” ทศพลสวดมนต์ให้คำแก้ว จะให้อานิสงส์เผื่อแผ่ไปยังวิญญาณของคำแก้วด้วย

ร่างเจ้าแม่นาคีร่างค่อยๆ ขึ้นเกล็ดลาม กำลังจะกลายร่างเป็นงูขึ้นเรื่อยๆ เลื่อมประภัสร์ ฉัตรสุดา เฝ้ามองอย่างร้อนใจ

เจ้าแม่นาคีกระอักเลือดสีเขียวข้นออกมาเป็นลิ่มๆ ปากก็เพ้อหา “ไชยสิงห์.....”

ร่างเจ้าแม่นาคีแน่นิ่งไป มือตกลงข้างแท่นหิน สิ้นสติ เกล็ดลามขึ้นถึงใบหน้าแล้ว

“เจ้าแม่!!!” เลื่อมประภัสร์ ฉัตรสุดาใจเต้นรัวไม่เป็นส่ำ