บทละครโทรทัศน์ นาคี ตอนที่ 1 หน้า 13
ลำเจียกยังคงรอฟังคำตอบจากกออยู่
“พระธุดงค์ให้ข้ามา ตั้งแต่เอ็งยังไม่เกิด” กอโกหกหน้าด้านๆ ไม่อยากให้ลำเจียกรู้ว่าไปริบของคนอื่นมาอีกที
วันใหม่ เสียงตีเกราะเคาะไม้ดังขึ้น เป็นสัญญาณเรียกประชุมลูกบ้านโดยพร้อมเพรียงกันที่บ้านกำนันแย้ม
กำนันแย้มผู้ทรงอิทธิพลของดอนไม้ป่า หน้าเครียด ประกาศลั่น “ที่ข้าเรียกทุกคนมารวมตัวกันในวันนี้ ก็เพราะมีเรื่องด่วนอยากจะเตือน ! หมออ่วมบอกว่าอีกเจ็ดวันจะเกิดสุริยคราส”
“สุริยคราส” เสียงชาวบ้านอื้ออึงหน้าเริ่มถอดสี
หมออ่วมเตือน “ระวัง ! สุริยคราสปีนี้เจ้าแม่นาคีจะออกอาละวาดเอาชีวิตผู้คนเหมือนเมื่อ 19 ปีก่อน พวกเอ็งจงระวังตัวกันเอาไว้ให้ดี” ชาวบ้านเริ่มแตกตื่นเซ็งแซ่
“พวกเราต้องย้ายหมู่บ้านหนีตายกันมั้ย กำนัน? ฉันจะได้ไปเก็บเสื้อผ้าคิดแล้วยังสยองไม่หาย บรื๋อออออส์.....” กอทำท่าขนลุกเมื่อคิดถึงเหตุการณ์หนีงูเมื่อ 19 ปีก่อน
กำนันประกาศกร้าว“ตราบใดที่ข้ายังเป็นกำนันที่นี่อยู่ ทุกคนไม่ต้องอพยพหนีไปไหนทั้งนั้น หมออ่วมพอจะมีวิธีแก้มั้ย”
“คราวก่อน เป็นเพราะมีพวกคนเมืองไปลบหลู่เจ้าแม่นาคี เจ้าแม่พิโรธจึงบันดาลให้เกิดอาเพศขึ้น แต่ถ้าหากพวกเราเซ่นดีพลีถูก เจ้าแม่พอใจ ย่อมปกปักรักษาดอนไม้ป่าให้สงบสุข”
“หมออ่วมเพิ่งย้ายจากหนองไทรมาอยู่ดอนไม้ป่าได้ไม่นาน ทำไมถึงได้ “รู้ดี” นักห๊ะ” ลำเจียกสีหน้าไม่อยากเชื่อ
“เห๊อะ ! ข้าผ่านร้อนผ่านหนาวมานักต่อนักแล้วโว้ย หากตำรับตำราของครูบาอาจารย์ข้าไม่แน่จริง ข้าไม่เป็นหมอธรรมจนหัวหงอกป่านนี้หรอกโว้ย” หมออ่วมคุยโว
ลำเจียกหมั่นไส้บ่นพึมพำ “ที่แท้ก็แก่ตำรา ถ้าเก่งจริง จะมาดักดานอยู่ทำไม๊ ดอนไม้ป่า... น่าจะไปเปิดสำนักในตัวเมืองโน่น จริงมั้ยพ่อ”
กอปรามลำเจียก“หุบปากน่า” เขาหันไปหาหมออ่วม “แล้วพวกเราต้องทำไง เจ้าแม่ถึงจะไม่ออกมาอาละวาด”
“วันเกิดสุริยคราส เราต้องขึ้นไปทำพิธีนาคบูชา บวงสรวงเจ้าแม่นาคีที่เทวาลัย งานนี้เราต้องจัดให้ยิ่งใหญ่กว่าทุกครั้งที่ผ่านมา”
กำนันแย้มเสริม “ประเพณีของบ้านดอนไม้ป่า สาวพรหมจรรย์ทุกคนในดอนไม้ป่าเตรียมตัวกันเอาไว้ พวกเอ็งจะต้องเข้าพิธีรำถวายเจ้าแม่นาคีในอีก 7 วันข้างหน้า”
“ในระหว่างนี้ จงระวังให้ดี พวกคนเมืองต่างถิ่นจะเข้ามาเสริมฤทธิ์เสริมเดชให้กับเจ้าแม่นาคี และนำความหายนะมาสู่หมู่บ้านเรา” หมออ่วมวางท่าอหังการ์ สมเป็นหมอผีใหญ่ประจำหมู่บ้าน
ลำเจียกบ่นกับกอระหว่างเดินเท้ากลับบ้านหลังจากประชุม “เหลวไหล! งมงายไม่เข้าเรื่อง! งูมันจะเก่งไปกว่าคนได้ยังไง!”