บทละครโทรทัศน์ นาคี ตอนที่ 9 หน้า 10
คำปองเอาหลังมือแตะหน้าผาก และตามเนื้อตัวคำแก้วอย่างเป็นห่วงก็รู้สึกว่าคำแก้วตัวร้อนเหมือนไฟจริงๆคำปองมีลางสังหรณ์ว่าจะเกิดเรื่องไม่ดีกับคำแก้ว แต่พยายามเก็บอาการ “สงสัยไข้เอ็งจะกลับ แม่ว่าเรากลับบ้านกันก่อนดีกว่า”
คำแก้วพยักหน้ารับคำ พยายามฝืนช่วยคำปองเก็บกระจาดดอกไม้
ทางด้านหมออ่วมหลับตาร่ายคาถา ถือแว่นขยายส่องไปที่หุ่นฟางงู หุ่นฟางงูเริ่มเกิดควันลอยขึ้น
“โอ๊ยยยย” คำแก้วรู้สึกปวดแสบปวดร้อนไปทั้งตัว ทำกระจาดดอกไม้ตกกระจาย ชาวบ้านต่างหันมามองอย่างสนใจ
“คำแก้ว เอ็งเป็นอะไรคำแก้ว”
“ฉันร้อนแม่ ฉันไม่ไหวแล้ว” คำแก้วทนไม่ไหววิ่งหนีออกไปอย่างทุลักทุเล
คำปองมองตามละล้าละลัง “คำแก้ว!! คำแก้ว!!”คำปองทิ้งกระจาดเอาไว้ แล้วรีบวิ่งตามคำแก้วไปทันที
ส่วนทศพลที่รออยู่อย่างกระวนกระวาย สุดท้ายก็ทนไม่ไหวผุดลุกขึ้นจะเดินออกไป “ผมทนรอไม่ไหวแล้ว ผมจะไปหาคำแก้ว” ทศพลรีบวิ่งออกไปทันที
“คุณจะไปได้ยังไง ในเมื่อลูกน้องกำนันแย้ม เฝ้าเต็มไปหมด” พิมพ์พรตะโกนตามหลัง
ทศพลไม่สนใจรีบเดินออกไปประจันหน้ากับลูกน้องกำนันแย้มทันที “ถอยไป”
“เฮ้ย บอกแล้วไงว่ากำนันแย้ม สั่งห้ามพวกเอ็งออกไปไหนเด็ดขาด” ลูกน้องกำนันแย้มยืนกันท่า
ทศพลต่อยลูกน้องกำนันแย้มล้มคว่ำทันที ลูกน้องกำนันแย้มไม่พอใจเข้ามารุมล้อมทศพล เกิดเหตุตะลุมบอนกันขึ้น อาจารย์ทัศนัยและเหล่าเพื่อนๆ ทศพลเห็นทศพลโดนรุมจึงเข้าไปช่วยตะลุมบอนด้วยคนละไม้คนละมือ
ทศพลฉวยจังหวะวิ่งหนีออกไป
“พล คุณกลับมาเดี๋ยวนี้นะพล” ทศพลวิ่งต่อไปไม่สนใจพิมพ์พร
คำแก้ววิ่งออกมาจากตลาดอย่างรวดเร็วแล้วเลี้ยวหายไปทางหนึ่ง คำปองวิ่งตามมาไม่ทัน ได้แต่ตะโกนเรียกหาคำแก้ว “คำแก้ว !คำแก้ว !”
ทศพลวิ่งมาเจอคำปอง “คุณน้าครับ คำแก้วล่ะครับ”
“ไม่รู้มันวิ่งหายไปไหน ท่าทางไม่ค่อยดีด้วย...หรือว่ามันจะกลับไปที่บ้าน”
“ผมเพิ่งมาจากที่บ้าน ยังไม่เห็นคำแก้วเลยครับ”
คำปองเห็นมุมปากทศพลมีรอยช้ำเลือด “แล้วนั่นคุณไปโดนอะไรมา”
“กำนันแย้มส่งคนมาเฝ้าพวกผมที่บ้าน สั่งห้ามไม่ให้ออกไปไหน ผมว่ามันต้องไม่ใช่เรื่องดีแน่”