บทละครโทรทัศน์ นาคี ตอนที่ 9 หน้า 9
ประกิตไม่พอใจ “ทำตัวไม่เป็นผู้ใหญ่เลย ลูกชายตัวเองตายเพราะคิดชั่วแท้ๆ ยังมาหาเรื่องใส่ร้ายคนบริสุทธิ์อย่างคำแก้วอีก”
พิมพ์พรเอ่ยขัด “ใครจะรู้ มันอาจจะเป็นเรื่องจริงก็ได้”
“เธอหมายความว่าคำแก้วเป็นงูจริงๆ น่ะเหรอพิมพ์” เจิดนภาตกใจ
ทศพลดุ “เหลวไหลน่ะ ผมมั่นใจว่าคำแก้วไม่มีทางเป็นงูหรือปีศาจอะไรนั่นเด็ดขาดพวกกำนันต้องคิดเล่นงานคำแก้วอีกแน่ๆ”
พิมพ์พรไม่พอใจที่ทศพลเข้าข้างคำแก้ว
อาจารย์ทัศนัยปราม “ใจเย็นๆ ก่อนดีกว่า บางทีอาจจะไม่มีเรื่องร้ายแรงอะไรอย่างที่คิดก็ได้”
ทศพลขัดใจแต่ทำอะไรไม่ได้ ต้องทำใจเย็นรอต่อไป
พระอาทิตย์ลอยเคลื่อนขึ้นมาตรงหัว บอกผ่านเวลาไปจนถึงเที่ยงวันพอดี หุ่นฟางงูขนาดใหญ่เท่าเจ้าแม่นาคีผูกสำเร็จเรียบร้อย ตั้งอยู่ลานกลางแจ้งบ้านกำนัน ล้อมรอบด้วยกำแพงสายสิญจน์ไว้อีกชั้นหนึ่ง ทุกคนมารวมกันทำพิธี
หมออ่วมเงยหน้ามองพระอาทิตย์สีหน้าพึงพอใจ “ตามคัมภีร์ไสยเวทโบราณเชื่อกันว่าไฟจากดวงอาทิตย์บริสุทธิ์และมีพลังแรงกล้า เมื่อเผาอะไรก็ต้องวอดวายทั้งสิ้น ข้าจะใช้ไฟจากพระอาทิตย์บวกกับพลังศักดิ์สิทธิ์จากแหวนพิรอดกำจัดเจ้าแม่นาคี” กำนันแย้ม กอ และหมออ่วมสบตากัน “ใกล้ถึงเวลาแล้ว ถอดแหวนพิรอดมาให้ข้าสินังลำเจียก”
ลำเจียกลังเลไม่กล้าถอดแหวน “ถ้าฉันถอดแล้วเกิดเจ้าแม่นาคีมาที่นี่ ฉันจะทำยังไงล่ะฉันยังไม่อยากตายนะ”
“ถ้าเอ็งอยากกำจัดเจ้าแม่นาคี เอ็งก็ต้องเชื่อฝีมือข้า”
กอบังคับลูกสาว “ถอดแหวนให้หมออ่วมไปเถอะน่านังลำเจียก เอ็งมัวชักช้า เดี๋ยวก็เสียฤกษ์กันพอดี”
ลำเจียกจำต้องถอดแหวนพิรอดยื่นให้หมออ่วมแล้วหลบไปเกาะแขนกอเอาไว้ด้วยความกลัว หมออ่วมเอาแหวนพิรอดคล้องด้ายสายสิญจน์แล้วเดินเอาไปคล้องผูกไว้ที่คอหุ่นฟางงู หมออ่วมหยิบเอาแว่นขยายขึ้นมาชูรับแสงจากอาทิตย์ส่องไปที่หุ่นฟางงูเพื่อให้เกิดไฟ แล้วหลับตาลงพร้อมร่ายคาถาอย่างตั้งใจ กำนันแย้ม กอ ลำเจียก ลุ้นสุดชีวิต
ทางด้านคำแก้วยังคงนั่งขายดอกไม้อยู่ที่ตลาด กำลังนั่งเหม่อมองช่อกล้วยไม้ป่าในมือ จู่ๆ คำแก้วก็รู้สึกร้อนขึ้นมาเหมือนโดนไฟช็อตปล่อยกล้วยไม้ป่าหลุดมือตกลงบนพื้น “โอ๊ยยย”
คำปองเห็นก็ตกใจ “เอ็งเป็นอะไรคำแก้ว”
“ไม่รู้จ้ะแม่ จู่ๆ ฉันก็ร้อนขึ้นมาเฉยๆ ร้อนเหมือนถูกไฟเผา”