บทละครโทรทัศน์ สะใภ้จ้าว ตอนที่ 27 หน้า 13

อุ่นเรือนตกใจ “ว่าไงนะคะคุณแม่”
“ยายสาไปจับมือถือแขนคุณชายรองอยู่หน้ารั้วบ้านนั่นแหละ ชาวบ้านแถวนี้มันถ่างตาเห็น ตอนนี้ลือไปเจ็ดคุ้งน้ำแล้ว”
“จริงเหรอยายสา”
“คือว่า”
คุณตาถามลูกสาว “แล้วแม่อุ่นจะถามอะไร”
“หนูก็จะถามยายสาว่า หนูไปจับมือถือแขนกับนายอัศนีย์ทำไม หนังสือพิมพ์เขาลงข่าว คนเห็นไปทั้งเมืองแล้ว”
“หา!” คุณตา คุณยาย ยายพิณ ตาผลอ้าปากค้าง
อุ่นเรือนส่งหนังสือพิมพ์หน้าเจ้ากรรมต่อหน้าคุณตา คุณยาย ยายพิณ ตาผลเข้ามาดู สาลินหลับตาปี๋
คุณยายตบอกผาง “ว้าย ตายแล้วยายสาไอ้เจ้านี่มันเป็นใคร”
อุ่นเรือนเล่า “เป็นมหาเศรษฐีค่ะ สามีเก่าคุณหญิงก้อย”
คุณตางง “แล้วคุณหญิงก้อยนี่มันใคร”
“ก็คนรักเก่าคุณชายรองค่ะคุณพ่อ”
“หา!”
คุณตาพยักหน้ารับรู้ คุณยายรวบรวมข้อมูลในสมองวุ่น อุ่นเรือนหันมาหาสาลิน “เอ้า ตอบแม่ได้รึยัง หนูไปจับมือถือแขนกับนายอัศนีย์ได้ยังไง”
คุณยายคาดคั้น “ใช่ แล้วก็ตอบฉันมาซิว่าแกไปจับมือถือแขนกับคุณชายรองทำไม”
สาลินถอนใจ “จะให้หนูตอบเรื่องไหนก่อนล่ะคะ”
ยายพิณเสนอหน้า “เรื่องคุณชายรองซีคะ ตกลงคุณชายรองมาชอบคุณสาจริงแล้วใช่ไหมคะ วุ้ย....ดีใจจริง ๆ” คุณยาย คุณตา อุ่นเรือน ตาผลหันขวับมามองยายพิณตาเขียว ยายพิณทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ “จะมองยังไง อิชั้นก็ดีใจอยู่ดีแหละค่ะ”
สองวันต่อมา ที่วังรัชนีกุล ศรีจิตราและสาลินเดินเล่นในสวน “ผู้ใหญ่ทางนี้ว่ายังไงบ้างคะ”
“พอสาแก้ตัวให้แม่ฟัง แม่ก็ไปบอกป้าสร้อย ป้าสร้อยก็ไปบอกคุณป้าใหญ่ คุณป้าใหญ่ก็ไปกราบทูลเสด็จ เสด็จก็เลยทรงเบาพระทัย จะทรงทาบทามสาให้คุณชายเล็กต่อไป” ศรีจิตราพูดยิ้มๆ
สาลินทำจมูกย่นคล้ายได้กลิ่นเหม็น “ทำไมพี่ศรีถึงชอบพูดถึงแต่คุณชายเล็กนี่นะ สาได้ยินพี่ศรีพูดเรื่องอีตาคุณชายเล็กนี่เป็นร้อยหนแล้ว”
“แต่พี่ได้ยินสาพูดถึงคุณชายรอง ร้อยเอ็ดหนแล้วเหมือนกัน” ศรีจิตราพูดเรียบๆ
สาลินอึกอัก “ไม่จริงซะหน่อย”
ศรีจิตรายิ้ม“เออนี่....แล้วสาไปรู้จักกับนายอัศนีย์ได้ยังไง”