บทละครโทรทัศน์ บ่วงบรรจถรณ์ ตอน 9 หน้า 2

บทละครโทรทัศน์ บ่วงบรรจถรณ์ ตอน 9 หน้า 2
Entertainment Report_1
4 พ.ย. 60
3M
บ่วงบรรจถรณ์ ตอน 9
14 หน้า

“พวกเราต้องทนให้คนพาลมารังแกฝ่ายเดียวเหรอครับ”

“ผมจะส่งทหารมาช่วยคุ้มครองในพิธีแต่งงานตอนกลางวัน แต่ตอนค่ำทหารต้องกลับไปประจำค่าย”

“เท่านี้ก็มีน้ำใจกับเรามากแล้วครับ”

เจ้านางตองริ้วกับซานแปงยกมือไหว้ขอบคุณพันตรีประกิตด้วยความซาบซึ้ง

“ขอบพระคุณในความเมตตาของผู้พันมากนะคะ”

“เรียนเชิญพันตรีประกิตและทุกคน มาร่วมงานแต่งงานของเราด้วยนะครับ”

“ถ้าไม่ติดงาน ผมต้องมาร่วมยินดีแน่นอน”

เจ้านางเรืองระยับเห็นแพรนวลลอบมองนายต่วนเป็นระยะ นึกหมั่นไส้ จึงเอ่ยแทรกขึ้น

“พูดแต่เรื่องคนร้าย ไม่พูดถึงนางนกต่อบ้าง”

“เจ้านางเรืองระยับหมายถึงใครครับ ?”

“ผู้หญิงไทยที่ไม่มีใครรู้จักไงคะ” เจ้านางเรืองระยับพยักพเยิดไปที่แพรนวล ทุกสายตาจึงจ้องมองไปยังแพรนวล

“คุณแพรนวลเป็นครูไทยคนใหม่ที่มาช่วยงานผม ไม่มีทางเป็นสายลับให้ใครหรอกครับ”

แพรนวลหันมามองหลาวเปิง อึ้ง งง ไม่คาดคิดว่าครูบุญสิงห์จะออกรับแทน เจ้านางตองริ้วยิ้มชื่นพลอยยินดีไปด้วย  “พ่อบุญสิงห์รับรองคุณแพรนวลแล้ว พี่เรืองระยับคงสบายใจนะคะ”

เจ้านางเรืองระยับตวัดสายตาคมจับจ้องความผิดปกติที่แพรนวลซ่อนไว้อย่างมิดชิด

“ก็เชิญครอบครัวคุณแพรนวลมาร่วมงานแต่งงานด้วยสิ”

“ช่วงสงครามมีแต่อันตราย”

“แพรนวลมาเวียงขินคนเดียวได้ ไม่เห็นมีอะไรน่ากลัว”

“พูดกันไปก็ไม่รู้เรื่อง  อย่าเสียมารยาทต่อหน้าผู้พันเลย” หลาวเปิงเตือนเจ้านางเรืองระยับอย่างเหลืออด

เจ้านางเรืองระยับเชิดหน้าสบตาหลาวเปิงอย่างไม่ครั่นคร้าม แต่จำต้องเก็บกลั้นความไม่พอใจไว้ภายใต้ใบหน้าที่งดงาม มีความเกรงใจพันตรีประกิตกับครูบุญสิงห์อยู่บ้าง

 

หลาวเปิงยกมือไหว้ขอโทษครูบุญสิงห์ด้วยรู้สึกเกรงใจเป็นอย่างมาก

“ขอโทษที่พ่อบุญสิงห์ต้องพูดปดเพราะผม”

บุญสิงห์ รับไหว้ “เราคนกันเอง.. ผมเต็มใจช่วย” ครูบุญสิงห์สบสายตากับพันตรีประกิตและซานแปง ยิ้มรู้กัน

หลาวเปิงอ่านสีหน้าของทั้งสาม เริ่มสงสัย

“ซานแปงแอบให้คนไปส่งข่าวบอกผมที่บ้านว่าคุณแพรนวลกำลังเดือดร้อน”


14 หน้า