บทละครโทรทัศน์ นายฮ้อยทมิฬ ตอน 29 หน้า 9
เฒ่าเข่งไม่เชื่อ “เป็นไปได้อีหลีเบาะนายฮ้อย !!?? โจรซั่วช้าฆ่าคนมาเทิ้งซีวิต อยู่ๆ สิมากลับโตกลับใจ”
“แม่นอยู่นายฮ้อย..แล้วก็อย่าบอกว่าพอใกล้ตายเลยอยากกลับโตกลับใจ..ฟังบ่ขึ้น”
“ที่นายฮ้อยผีคึดกลับโตกลับใจตอนนี่ บ่แม่นว่าป่วยใกล้ตายอย่างเดียวดอก”
สีโหถาม “แล้วมีเหตุผลอีหยังล่ะนายฮ้อย บอกพวกข้อยมาโลด..เผื่อข้อยสิเซื่อตามนายฮ้อย”
นายฮ้อยเคนนิ่งไปสีหน้าหนักใจ ไม่อยากบอกคนอื่นว่าคำแก้วคือลูกสาวแท้ๆ ของนายฮ้อยผี
ที่พักแรม แสงโสมช่วยประคองพาคำแก้วที่เพิ่งจะรู้สึกตัวเดินเข้ามา
“เอื้อย..กลับไปพักต่อเถาะ นายฮ้อยสั่งข้อยไว้คั่นเอื้อยฮู้สึกโต แล้วให้ฟ้าวไปบอก”
“แต่เอื้อยมีเฮื่องสำคัญต้องคุยกับนายฮ้อยผีเดี๋ยวนี้”
“อย่าเลยเอื้อย..มีหยังก็ไปคุยกับนายฮ้อยเถาะ นายฮ้อยสั่งไว้ ห้ามผูได๋เข้าใกล้เขตอาคม กักขังนายฮ้อยผีเด็ดขาด นอกจากนายฮ้อยผูเดียว”
“แต่เอื้อยต้องคุยกับนายฮ้อยผีให้ได้” คำแก้วยืนยันจริงจัง แล้วแกะมือแสงโสมที่ช่วยพยุงมา คำแก้วไปยืนมองนายฮ้อยผีที่ถูกขังอยู่ในกรงไม้ไผ่ ล้อมรอบด้วยแนวอาคมที่นายฮ้อยเคนกั้นเอาไว้ไม่ให้ใครเข้าใกล้ สภาพนายฮ้อยผีไอโขลกๆ อยู่ตลอดเวลา จนเลือดเปรอะมือต่อหน้าต่อตาคำแก้วกับแสงโสม
“นายฮ้อยผี”
“คำแก้ว…เจ้าดีขึ้นแล้วอีหลี ข้อยซอยไล่คุณไสยออกจากโตเจ้าเบิ่ดแล้ว อีกบ่จักมื้อเจ้าก็จะกลับมาคือเก่า”
“หุบปาก !! ตอบเฉพาะคำถามที่ข้อยถามเจ้าเถาะนั่น !!”
แสงโสมห่วง “เอื้อย !!”
“เอื้อยบ่เป็นหยังดอกแสงโสม…นายฮ้อยผี เว้าความจริงมา !!”
“ข้อยเว้าความจริงให้นายฮ้อยเคนฮู้เบิ่ดแล้ว..เจ้าอยากฮู้อีหยังก็ไปถามเอากับเพิ่น”
“แต่ข้อยบ่เซื่อว่า ข้อยสิเป็นลูกสาวของคนซั่วช้าคือเจ้า !!”
แสงโสมตกใจ “เอื้อย..เอื้อยว่าจังได๋ ? นายฮ้อยผีคือพ่อของเอื้อย ?”
“คำแก้ว..เหตุผลที่ข้อยบอกความจริงให้นายฮ้อยเคนฮู้ บ่ได้หมายความว่าข้อยอยากได้ยินเจ้าเอิ้นข้อยว่าพ่อก่อนตายดอก”
“แล้วเจ้าต้องการหยัง !!!”
“แค่ก่อนตายข้อยได้ไถ่บาปที่เคยก่อกรรมเอาไว้ ให้เจ้าได้มีซีวิตที่สุขซำบาย บ่ต้องทุกข์ยากอีกต่อไป..ซำนั่นก็พอใจแล้ว” คำแก้วชะงักมองนายฮ้อยผีด้วยสีหน้าแปลกใจ