บทละครโทรทัศน์ นายฮ้อยทมิฬ ตอน 25 หน้า 14
“หายหัวกันไปเบิ่ดเทิ้งบักจ่อย บักมืด บักสีโห บัวเขียว สุบิน จันทา เฒ่าอ่ำ ซอยกันหาจน ทั่วตลาดแล้วก็ยังบ่พ้อ ข้อยว่าต้องมีเฮื่องบ่ดีเกิดขึ้นแน่”
“สิมีเฮื่องหยังล่ะจารย์เม้า”
ฎสิไปฮู้ได้จังได๋ล่ะคำแก้ว ข้อยบ่ได้มีตาทิพย์หูทิพย์จักหน่อย ปกติมาฮอดโคราช นายฮ้อยป๋าให้เที่ยวกันจักเถื่อก็บ่เคยเป็นจังซี้”
“เถื่อนี่ข้อยยอมฮับว่าดูแลบ่ทั่วถึงเองจารย์เม้า แต่เท่าที่ข้อยคุยกับซุมตาเฒ่าไป..มีเฮื่อง แปลกอยู่อย่าง”
“แปลกอีหยังล่ะอ้าย”
“ซุมตาเฒ่าเว้าว่า คนที่เลี้ยงเหล้าแล้วออกเงินให้บักจ่อยได้ขึ้นห้องกับผูสาวก่อนสิหายโตไป ก็คือพ่อใหญ่ที่มาฮับซื้อควายกับอ้ายสีโหมื้อก่อน”
“แล้วมันแปลกจังได๋ล่ะนายฮ้อย”
“บ่มีพ่อค้าฮับซื้อควายอยู่ไสดอกจารย์เม้า สิใจดีเลี้ยงเทิ้งเหล้าเทิ้งผูสาวให้พวกค้าควายอย่างเฮา มีแต่คึดสิเอาเปรียบเทิ้งนั่น”
“เออ..เฮื่องนี่อีหลีอยู่นายฮ้อย คนเมืองมักดูถูกเฮา”
“แต่อ้ายมืดเว้าว่า เพิ่นมักที่อ้ายเป็นนายฮ้อยคนดี ซอยเหลือผูคนตลอดทางบ่แม่นเบาะ”
“คำเว้าหวานหูไผก็เว้าได้..ท่าทางเพิ่นต่างหากที่อ้ายบ่ไว้ใจตั้งแต่พ้อกันแล้ว ท่าทางอย่างกับโจรหลายกว่าพ่อค้า”
“โจร !!! จังซั่นอ้ายก็กำลังสงสัยว่า..พ่อใหญ่ฮับซื้อควายนั่นคือโจรที่มาจอบเบิ่งเฮาแม่นบ่”
นายฮ้อยเคนพยักหน้ารับ “เฮาต้องฟ้าวกลับไปทัพควายกันเดี๋ยวนี่แล้ว”
“ที่พักแรมทัพควาย ผู้ช่วยถึกเดินมาดูความเรียบร้อยบริเวณเนินดิน ที่บุญเพ็งกับทิดแสงถือหน้าไม้นั่งเฝ้าระวังความปลอดภัย “ทางนี่เป็นจังได๋แน..มีอีหยังผิดปกติบ่”
“บ่มีเลยผูซอย แล้วหม่องอื่นล่ะ”
“คือกัน”
“แล้วพวกที่เข้าเมืองไปล่ะผูซอย ป่านนี้ยังบ่มีไผกลับมาอีกเบาะ”
ถึกส่ายหน้า “ต้องมีเฮื่องฮ้ายเกิดขึ้นกับซุมนั่นแน่ นายฮ้อยถึงสั่งให้เฮาซอยกันเดินเวรยาม เฝ้าระวังให้ดี อย่าให้คนแปลกหน้าเข้าใกล้ทัพควายได้เด็ดขาด”
“บ่ต้องห่วงผูซอย คั่นโจรห้าร้อยคึดบุกทัพควายเฮาอีหลี ถืกลูกดอกข้อยยิงแสกหน้าแน่”