บทละครโทรทัศน์ บัลลังก์เมฆ ตอนที่ 3 หน้า 11

น้อยเกาหัวเครียดๆ อยู่หน้าบ้าน ว่าปานรุ้งหายไปตอนไหน

เกื้อวิ่งตามน้อยมา“น้อยๆ ...น้อยไม่รู้เลยเหรอว่าคุณหนูหายไปตอนไหน” 

“ก็อย่างที่บอกคุณนายไปนั่นแหละ ฉันเข้าห้องไปก็ไม่เจอคุณหนูแล้ว ไม่รู้เพราะคุณนายดุคุณหนูเมื่อคืนรึเปล่า  คุณหนูเลยเสียใจหนีออกจากบ้านไป ..โธ่ ..คุณหนูของน้อย” เกื้อมีสีหน้าเครียดเป็นห่วงปานรุ้ง  ตัดสินใจออกไปตามหา น้อยตะโกนถาม มองตามเกื้อที่วิ่งออกไป “เกื้อ! แกจะไปไหน !!” 

ภายในรถยนต์หรูเปิดประทุน วาสุเทพขับรถกินลม พาสองสาวกติยาและปานรุ้งนั่งรับลมสนุกสนานขณะที่เดินทางมุ่งหน้าออกจากรุงเทพฯ ไปหัวหิน 

ระหว่างนั้น เกื้อขับรถมาหาปานรุ้งในโปโลคลับ เกื้อวิ่งตามหาปานรุ้งทั่วโปโลคลับ พร้อมกับเข้าไปถามคนที่เดินผ่านไป-ผ่านมา

ถึงเพชรบุรี ปานรุ้งเปลี่ยนมาหัดขับรถ โดยมีกติยานั่งด้านหลัง ส่วนวาสุเทพนั่งข้างเพื่อช่วยขับประคองรถ ระหว่างทางรถส่ายไปมาชวนหวาดเสียวทำให้ปานรุ้งกับวาสุเทพมีโอกาสใกล้ชิดมากขึ้น

ทางด้านเกื้อ ชายหนุ่มจอดรถริมถนน ก้มหัวพาดลงกับพวงมาลัยอย่างเครียด ห่วงกังวลว่าปานรุ้งอยู่ที่ไหน !  แต่แล้วก็คิดถึงกติยาขึ้นมาได้

วาสุเทพขับเข้ามาจอดริมชายหาด โดยปานรุ้งนั่งหน้า และกติยานั่งหลัง ปานรุ้งรีบเปิดประตูลงไปทันทีที่ได้เห็นทะเล “ถึงหัวหินสักที ไม่ได้มาซะนาน .. รุ้งขอลงเล่นน้ำทะเลก่อนนะ” ปานรุ้งเอ่ยแล้ววิ่งไปที่ทะเล ถอดเสื้อเป็นชุดว่ายน้ำเตรียมพร้อมเล่นทันที 

วาสุเทพมองอย่างชะงัก ไม่คิดว่าปานรุ้งจะถอดเสื้อกลางแจ้งอย่างนี้ เขาหันไปพูดกับกติยา “ยาบอกคุณรุ้งหน่อยไหมว่าอย่าถอดเสื้ออย่างนั้น แถวนี้เป็นบ้านพักทหาร  มีผู้ชายเยอะ  พี่ว่ามันไม่เหมาะ” 

“ได้ค่ะ รุ้ง ..” กติยาหันไปตะโกนบอกปานรุ้ง แต่อีกฝ่ายไม่สนใจเสียงเรียกของกติยา  วิ่งลงเล่นน้ำทะเลอย่างสนุกสนาน กติยาหันมายิ้มแหยๆ กับวาสุเทพ “ไม่ทันแล้วล่ะค่ะ“ กติยาคิดอะไรบางอย่าง แล้วหันไปเปิดกระเป๋าเสื้อผ้าของปานรุ้ง แล้วหยิบผ้าขนหนูผืนใหญ่ยื่น ให้วาสุเทพ “งั้นพี่เทพเอาผ้าขนหนูนี่ไปให้รุ้งแล้วกันค่ะ ตอนขึ้นจากน้ำ ..จะได้มีผ้าคลุมไม่น่าเกลียด ..เดี๋ยวยาเอาอาหารขึ้นไปเก็บบนบ้านก่อนนะคะ” กติยาเอ่ยจบก็เดินถือตะกร้าใส่อาหารแห้งและกับข้าวที่เตรียมมาทานเดินเข้าบ้านไป 

วาสุเทพมองตามหันไปทางปานรุ้ง ซึ่งเล่นน้ำทะเลอย่างมีความสุข หญิงสาวหันมาโบกมือให้วาสุเทพ 

เวลาต่อมา ริมหาดหน้าบ้านพัก ปานรุ้งเดินขึ้นจากทะเล วาสุเทพยืนถือผ้าขนหนูรอยื่นให้ปานรุ้งอยู่

“เมืองไทยแดดแรงจังนะคะ เล่นน้ำแป๊บเดียว  แสบผิวหมดเลย” ปานรุ้งเอ่ยขึ้น วาสุเทพเห็นเสื้อผ้าปานรุ้งเปียกแนบตัว เผยให้เห็นทรวดทรงของปานรุ้งถนัดตา ชายหนุ่มรีบเบือนหน้าไปมองทางอื่น  แล้วยื่นผ้าขนหนูให้ปานรุ้ง

 ปานรุ้งมองอาการของวาสุเทพอย่างรู้ทัน  ไม่รับผ้าขนหนูจากวาสุเทพ  “รุ้งมือเปียกหมดเลย คุณเทพช่วยคลี่ผ้าขนหนู ..แล้วคลุมตัวให้รุ้งหน่อยได้ไหมคะ ?” ชายหนุ่มมองปานรุ้งอย่างอึกอัก ปานรุ้งทำหน้าเกรงใจ