บทละครโทรทัศน์ บัลลังก์เมฆ ตอนที่ 3 หน้า 15

สักพักกติยาก็นอนหลับสนิท ปานรุ้งมองกติยาที่หลับด้วยสายตายิ้มๆ แล้วเหลือบมองไปทางวาสุเทพที่นอนอยู่ข้างๆ ทันใดนั้นได้ยินเสียงฟ้าร้อง ครืน !!!!! ปานรุ้งแกล้งตกใจ กำมือแน่น เพื่อเรียกร้องความสนใจจากวาสุเทพ

วาสุเทพแอบมองปานรุ้งตลอด  เพราะรู้สึกอยากปกป้องให้หญิงสาวหายกลัว ทันใดนั้นเสียงฟ้าร้อง ดังครืน !!!!!! และเสียงฟ้าผ่า เปรี้ยง !!!!!

ปานรุ้งหลับตาปี๋ แกล้งบีบน้ำตานิดนึงทำเหมือนว่ากลัวมาก วาสุเทพเห็นอาการปานรุ้งแล้วทนไม่ไหว  ตัดสินใจค่อยๆ เอื้อมมือมาจับมือปานรุ้ง หญิงสาวมองวาสุเทพ ชายหนุ่มมองสบตาปานรุ้ง แล้วกำมือหญิงสาวไว้แน่น ให้ความเชื่อมั่นว่าไม่ต้องกลัว

ปานรุ้งมองมือวาสุเทพ รู้สึกถึงความอบอุ่น แม้รู้ว่าผิด แต่ความอบอุ่นที่วาสุเทพส่งมาให้ มันเย้ายวนจนปานรุ้งปล่อยมือวาสุเทพไม่ได้ ปานรุ้งก้มหน้าซบลงกับมือของวาสุเทพ

 วาสุเทพขยับตัวใกล้ปานรุ้ง  แล้วใช้มืออีกข้างลูบผมปานรุ้งเบาๆ แล้วค่อยๆ ผงกหัวไปจูบที่ผมของปานรุ้ง ทันใดนั้นได้ยินเสียงฟ้าร้องครืน !!!!!! และเสียงฟ้าผ่า เปรี้ยง !!!!!  เหมือนประหนึ่งบอกว่ากำลังมีคนทำผิดศีลธรรม !!!!